സഞ്ചാരം പ്രാര്‍ഥനയാകുന്ന കവിതകള്‍
അ നല്‍ഹഖ്, അഹംബ്രഹ്മാസ്മി തുടങ്ങിയ വാക്കുകള്‍ മലയാളത്തിലെ ഏതൊരാള്‍ക്കും ചിരപരിചിതമാക്കിയത് ബഷീര്‍ സാഹിത്യമായിരിക്കണം. തന്നിലേക്കുതന്നെ നോക്കുകയും അതില്‍ തന്റെ നിറഞ്ഞു കവിയുന്ന പ്രണയത്തെ ദര്‍ശിക്കുകയും അതിനകത്ത് ദൈവമുണ്ടെന്ന് നിനക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്നതും അതിനുമപ്പുറവുമെന്തോ ആയിരിക്കണം സൂഫികളുടെ ചിന്താരീതികളില്‍ നിന്നും പുറപ്പെട്ടുവരുന്നത്. ഈ കാഴ്ചയുടെ അടരുകളിലെവിടെയോ ഇരുന്നാണ് ഫൈസല്‍ ബിന്‍ മുഹമ്മദ് ഇഷ്‌കിന്റെ നിഴല്‍ത്തണലിലിരുന്ന് സൂഫിയുടെ പ്രണയക്കുറിപ്പുകളെഴുതിയിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹത്തിന് സജദയുടെ രഹസ്യ വാതിലില്‍ 'അവിടെ ഞാന്‍ നിന്നെ കണ്ടു... അല്ലെങ്കില്‍ നിന്നില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടത് എന്നെ തന്നെയായിരിക്കാം' എന്ന് പറയാനാവുന്നത്. 'നിന്നെ കേട്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കൂടുതല്‍ ഞാനായെന്നും നിന്നിലേക്ക് അലിഞ്ഞ് നീയായി മാറിയെന്നും, ഹൃദയം കേട്ടൊരു വിറയലായി... പുറത്ത് തിരയേണ്ടിയിരുന്നില്ല അത് നീ തന്നെയെന്ന നിശ്ശബ്ദ പ്രകാശമായെന്നും, പ്രകാശം ദൂരങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള അതിഥിയല്ലെന്ന് അത് എന്നിലുറങ്ങിയ വാക്കാണെന്ന് നീയും ഞാനും ഒരേ സത്യത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദലയം മാത്രമെന്നും, നിന്റെ പാതയില്‍ ഞാനെന്നെ...
.jpg)
.jpg)