Sunday, December 11, 2011

ബോംബ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഇര ഈ തെരുവിലുണ്ട്


തലശ്ശേരിയിലെ ബോംബ് രാഷ്ട്രീയം മറന്നുതുടങ്ങിയ ഒരു പേരുണ്ട് സൂര്യകാന്തി. അച്ഛന്‍ ഗോവിന്ദനോടും അമ്മ മാധവിയോടുമൊപ്പം പഴയ സാധനങ്ങള്‍ പെറുക്കി നടന്ന ബാലിക കേരളത്തിലെ സ്റ്റീല്‍ ബോംബിന്റെ ജീവിക്കുന്ന ആദ്യ രക്തസാക്ഷിയാണ്. ഇപ്പോള്‍ സൂര്യക്ക് 24 കഴിഞ്ഞു. പത്താം വയസ്സിലാണ് അവള്‍ ബോംബ് രാഷ്ട്രീത്തിന്റെ ഇരയായത്. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
സംഭവം നടന്ന 1997ലെ തിയ്യതിയും ദിവസമൊന്നും സൂര്യകാന്തി ഓര്‍ക്കുന്നില്ല. അവളുടെ മറ്റെല്ലാ ദിവസങ്ങളും പോലെ ഒരു ദിവസമായിരുന്നു അതും. വിഷു കഴിഞ്ഞ നാളുകളിലൊന്നായിരുന്നു അതെന്ന് അവ്യക്തമായൊരു ഓര്‍മയുണ്ട്. ശബരിമലയില്‍ പോയി വന്ന് രണ്ട് ദിവസംകഴിഞ്ഞുവെന്നും ഓര്‍മയുടെ അടരുകളിലുണ്ട്.
അന്ന് കതിരൂരിലായിരുന്നു താമസം. അമ്മയോടും അച്ഛനോടുമൊപ്പമാണ് അന്നും പതിവുപോലെ സൂര്യ പോയത്. അച്ഛന്‍ അമ്മി കൊത്തുമ്പോള്‍ അമ്മ സഹായിക്കും. അല്ലെങ്കില്‍ എല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന് പഴയ സാധനങ്ങള്‍ പെറുക്കി തലശ്ശേരിയില്‍ എത്തിച്ച് വില്‍ക്കും. മലയാളിയായ അച്ഛനും കര്‍ണാടകക്കാരിയായ അമ്മയ്ക്കും പിറന്ന മൂന്ന് പെണ്‍മക്കളില്‍ ഇളയവളായിരുന്നു സൂര്യകാന്തി. ചേച്ചിമാരായ റാണിയെയും നാഗമ്മയെയും കല്ല്യാണം കഴിച്ചു കൊടുത്തിരുന്നു.
കമ്പിപ്പാലത്തു നിന്ന് മേലേ ചമ്പാട്ടേക്ക് പോകുന്ന വഴി. വഴിയിലുള്ള സാധനങ്ങള്‍ പെറുക്കിയും സഞ്ചിയിലിട്ടും പോവുകയായിരുന്നു മൂന്നുപേരും. ഗോവിന്ദന്റെ കൈയില്‍ അമ്മി കൊത്താനുള്ള മുട്ടിയും ആയുധങ്ങളുമുണ്ട്. പോകുന്ന വഴിയിലാണ് പാര്‍ട്ടി ഓഫിസ്. (ഏതു പാര്‍ട്ടിയുടെ ഓഫിസായിരുന്നു അത്? ബി ജെ പി ഓഫിസാണോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അതെ എന്നായിരുന്നു സൂര്യകാന്തിയുടെ ആദ്യത്തെ ഉത്തരം. കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം പാര്‍ട്ടി ഓഫിസ് സി പി എമ്മിന്റേതാണോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അതിനും അതെ എന്ന് ഉത്തരം. ഒടുവില്‍ ചെറിയൊരു സൂചന നല്കി സൂര്യകാന്തി. ചുറ്റികയുടെ ചിത്രമുള്ള കൊടിയുള്ള ഓഫിസ്!)
പാര്‍ട്ടി ഓഫിസിലേക്ക് കയറിപ്പോകുന്ന ഏണിപ്പടികള്‍ക്ക് താഴെ സിമന്റും പൂഴിയുമൊക്കെ കൂട്ടിയിട്ട ചെറിയൊരു സ്ഥലമുണ്ട്. അവിടെ എന്തെങ്കിലും പഴയ സാധനങ്ങള്‍ കിട്ടുമോ എന്നായിരുന്നു സൂര്യകാന്തിയുടെ അന്വേഷണം. പ്രദേശത്തൊന്നും ആരുമില്ലാതിരുന്നതിനാല്‍ പതുക്കെ ഏണിപ്പടികള്‍ക്ക് താഴെ പോയി നോക്കി. അവിടെ 12 ചെറിയ സ്റ്റീല്‍ മൊന്തകളുണ്ടായിരുന്നു. കാണാന്‍ നല്ല ഭംഗിയുള്ള മൊന്തകള്‍. സൂര്യകാന്തിക്ക് അവ കാഴ്ചയില്‍ തന്നെ ഇഷ്ടമായി.
മൊന്തകളില്‍ ഒന്നെടുത്ത് തുറക്കാന്‍ നോക്കി. അതിന്റെ അടപ്പിന് മൂന്ന് വരകളുണ്ടായിരുന്നു. എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും മൊന്ത തുറക്കാന്‍ കഴിയാതെ വന്നപ്പോഴാണ് അവള്‍ അച്ഛനെ സമീപിച്ചത്. മൊന്ത തുറന്നുകൊടുക്കാന്‍ ഒന്‍പതു വയസ്സുകാരി അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു.
ഗോവിന്ദനും കുറേ ശ്രമിച്ചുനോക്കി. മൊന്ത തുറക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിനകത്ത് നിധിയാണെന്നായിരുന്നു സൂര്യകാന്തിയുടെ വിചാരം. ചിലപ്പോള്‍ നിധിയായിരിക്കുമെന്ന് അച്ഛനും പറഞ്ഞു. പക്ഷേ തുറക്കാന്‍ കഴിയാത്ത മൊന്ത ഉപേക്ഷിച്ച് കൂടെ വരാനായിരുന്നു അച്ഛന്‍ സൂര്യകാന്തിയോട് പറഞ്ഞത്.
ഗോവിന്ദനും മാധവിയും സ്ഥലത്തു നിന്നും തിരികെ നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഏണിപ്പടികള്‍ക്ക് താഴെ മൊന്ത തിരികെവെച്ച് പോകാന്‍ എന്തുകൊണ്ടോ സൂര്യകാന്തിയുടെ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല. അവളുടെ സൂക്ഷ്മ പരിശോധനയില്‍ ഒരു കാര്യം കൂടി കണ്ടെത്തി. മൊന്ത ഈയംകൊണ്ടോ മറ്റോ ഭദ്രമായി അടച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് തുറക്കാനാവില്ലെന്ന് അവള്‍ക്ക് മനസ്സിലായി.
പിന്നെ ഒറ്റയോട്ടമായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന മുട്ടി പിടിച്ചു വാങ്ങി അടുത്തു കണ്ട തെങ്ങില്‍ ഇടത്തേകൈകൊണ്ട് മൊന്ത അമര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച് വലതുകൈയിലുള്ള മുട്ടികൊണ്ട് ഒരടി കൊടുത്തു. ആ അടിയാണ് സൂര്യകാന്തിയുടെ ജീവിതത്തിനുമേല്‍ ചെന്നു പതിച്ചത്.
വല്ലാത്തൊരു ശബ്ദവും വെളിച്ചവും അറിഞ്ഞു എന്നല്ലാതെ അതേക്കുറിച്ച് മറ്റൊന്നും സൂര്യകാന്തിക്ക് ഓര്‍മയില്ല. സമീപത്തെ മൂന്ന് തെങ്ങുകള്‍ക്ക് സ്റ്റീല്‍ ബോംബിന്റെ ചീളുകള്‍ തെറിച്ച് കേടുപാടുകളുണ്ടായി. സൂര്യകാന്തിയുടെ അച്ഛന്‍ ഗോവിന്ദന്റെ പുറത്തും ബോംബിന്റെ ചീളുകള്‍ മുറിവുകളുണ്ടാക്കി.
സ്‌ഫോടന ശബ്ദം കേട്ട് ഓടിയെത്തിയവര്‍ക്കും എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് ആദ്യം മനസ്സിലായില്ല. തമിഴ് നാടോടികള്‍ ബോംബ് സ്‌ഫോടനം നടത്തിയെന്നായിരുന്നു ആദ്യം നാട്ടുകാര്‍ വിചാരിച്ചത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ബോധരഹിതയായി കിടന്ന സൂര്യകാന്തിയെ ആരും സമീപിക്കാന്‍ തയ്യാറായില്ല. അലമുറയിടുന്ന ഗോവിന്ദനേയും മാധവിയേയും നാട്ടുകാര്‍ പിടിച്ചുവെച്ചു. സമീപ പ്രദേശത്തുകൂടെ റോന്ത് ചുറ്റുകയായിരുന്ന പൊലീസ് എത്തിയാണ് സൂര്യകാന്തിയേയും ഗോവിന്ദനേയും തലശ്ശേരി ജനറല്‍ ആശുപത്രിയില്‍ എത്തിച്ചത്. അപ്പോഴും സൂര്യകാന്തിക്ക് പരുക്കേറ്റു എന്നല്ലാതെ ഗോവിന്ദന് പരുക്കേറ്റത് ആരും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. നാട്ടുകാര്‍ മാധവിയെ പോകാന്‍ അനുവദിച്ചില്ല. മാധവിയെ സംഭവസ്ഥലത്തു തന്നെ പിടിച്ചു വെച്ചു.
സ്‌ഫോടനത്തില്‍ സൂര്യകാന്തിയുടെ ഇടതു കൈയും ഇടതു കണ്ണും ചിതറിത്തെറിച്ചു പോയിരുന്നു. തലശ്ശേരി ജനറല്‍ ആശുപത്രിയില്‍ പ്രാഥമിക ചികിത്സ നല്കി കോഴിക്കോട് മെഡിക്കല്‍ കോളെജിലേക്ക് അയച്ചു. മാധവിയെ തലശ്ശേരി പൊലീസ് സ്‌റ്റേഷനിലേക്കെത്തിച്ചു. മെഡിക്കല്‍ കോളെജിലേക്കുള്ള വഴിയില്‍ തീവണ്ടി കടന്നു പോകാന്‍ ഗേറ്റ് അടച്ചപ്പോഴാണ് സൂര്യകാന്തിയുടെ വയര്‍ വീര്‍ത്തത്. കുടല്‍ മാല പുറത്തായി. അപ്പോഴാണ് മകളുടെ വയറിനും മാരകമായി മുറിവേറ്റ വിവരം ഗോവിന്ദന്‍ അറിഞ്ഞത്.
കോഴിക്കോട് മെഡിക്കല്‍ കോളെജ് ആശുപത്രിയില്‍ അഞ്ച് മാസമാണ് സൂര്യകാന്തി ചികിത്സയില്‍ കഴിഞ്ഞത്. മൂന്ന് ദിവസം പൊലീസ് കാവലുണ്ടായിരുന്നു. ചിതറിപ്പോയതിനാല്‍ കൈകൂട്ടിയോജിപ്പിക്കാനായില്ല. ശസ്ത്രക്രിയകള്‍ നിരവധി നടത്തി. അച്ഛനും മെഡിക്കല്‍ കോളെജില്‍ തന്നെ ചികിത്സ നടത്തി.
ചികിത്സയ്ക്ക് ശേഷം തലശ്ശേരിയിലേക്ക് മടങ്ങാനായി കോഴിക്കോട് ബസ് സ്റ്റാന്റില്‍ നില്‍ക്കുന്ന സമയത്ത് കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ബാഗ് ആരോ മോഷ്ടിച്ചു. ചികിത്സാ വിവരങ്ങളും സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുകളും അതിനകത്തായിരുന്നു. പിന്നീടൊരിക്കലും അവയൊന്നും സൂര്യകാന്തിക്ക് തിരികെ കിട്ടിയില്ല.
കതിരൂരില്‍ മടങ്ങി എത്തിയപ്പോള്‍ പിന്നീട് പാര്‍ട്ടിക്കാരുടെ ഭീഷണിയായി. ഇനി ഇവിടെ നില്‍ക്കാന്‍ പാടില്ലെന്ന ഭീഷണിക്കു മുമ്പില്‍ പേടിച്ച് ഗോവിന്ദനും കുടുംബവും താമസം മാറി. പിന്നീട് കുറേക്കാലം കൂത്തുപറമ്പ് സ്‌റ്റേഡിയത്തിലായിരുന്നു താമസം. പിന്നീട് മഞ്ചേരിക്ക് സമീപത്തെ പ്രദേശത്ത് സഹോദരിയുടെ കൂടെയായി സൂര്യകാന്തിയുടെ താമസം.
ചേച്ചിയോടൊപ്പം കുറച്ചു കാലം താമസിച്ച ശേഷം വീണ്ടും അച്ഛനമ്മമാരോടൊപ്പം സൂര്യകാന്തി മടങ്ങിയെത്തി. അക്കാലത്ത് ഇരിട്ടിയിലായിരുന്നു ഇവരുടെ താമസം. ഇരിട്ടി ജീവിതകാലത്താണ് സൂര്യകാന്തിയും നാഗരാജയും തമ്മില്‍ കണ്ടുമുട്ടിയത്. സൂര്യകാന്തിയെ കെട്ടിച്ചുതരുമോയെന്ന നാഗരാജയുടെ അഭ്യര്‍ഥന ഗോവിന്ദന്‍ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. അതോടെ രണ്ടുപേരും കൂടി ഇരിട്ടി പുഴക്കരയിലെ ശിവന്റെ അമ്പലത്തില്‍ പോയി താലികെട്ടി കൂത്തുപറമ്പിലേക്ക് നാടുവിട്ടു.
കുറേ മാസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം അമ്മയും ചേച്ചിയും കൂടി ആഭരണം പണയം വെക്കാനായി കൂത്തുപറമ്പിലേക്ക് ബസ്സില്‍ പോകുമ്പോഴാണ് സൂര്യകാന്തിയും നാഗരാജയും റോഡരികില്‍ താമസിക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തിയത്. മകളെ കണ്ടെത്തിയ അമ്മ കരഞ്ഞു ബഹളം വെച്ചു. അപ്പോള്‍ സൂര്യകാന്തി മൂന്നുമാസം ഗര്‍ഭിണിയായിരുന്നു. മകളേയും ഭര്‍ത്താവിനേയും അമ്മ ഇരിട്ടിയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.
ഇപ്പോള്‍ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചാണ് താമസിക്കുന്നത്. അമ്മ മാധവി രണ്ടുമാസം മുമ്പ് മരിച്ചു പോയി.
സൂര്യകാന്തിക്ക് ഇപ്പോള്‍ രണ്ട് മക്കളുണ്ട് ഗായത്രിയും സൂര്യകൃഷ്ണയും. മൂത്ത മകള്‍ ഗായത്രി നാലാം ക്ലാസിലാണ് പഠിക്കുന്നത്. പണ്ട്, സ്റ്റീല്‍ ബോംബ് സ്‌ഫോടനത്തില്‍ പരുക്കേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ സൂര്യകാന്തിക്ക് ഇപ്പോഴത്തെ ഗായത്രിയുടെ പ്രായമായിരുന്നു. ആലുവ ജനസേവ ശിശുഭവനില്‍ പഠിക്കുകയായിരുന്ന ഗായത്രിയെ അമ്മയുടെ മരണത്തോടെയാണ് തലശ്ശേരിയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നത്. സ്‌കൂളില്‍ പോയും പോകാതെയും അവളിപ്പോള്‍ തലശ്ശേരിയിലുണ്ട്. ഇടക്കെപ്പോഴോ കണ്ണൂരിലെ ഒരു സ്‌കൂളില്‍ ചേര്‍ന്നിരുന്നെങ്കിലും പോകാനായില്ല.
തന്റെ ഇടത്തേ കണ്ണില്‍ ഇപ്പോഴും ബോംബിന്റെ ചീളുകളിലൊന്ന് ബാക്കി കിടക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് സൂര്യകാന്തി പറയുന്നത്. ആ കഷ്ണം എടുക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്നാണത്രെ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ പറഞ്ഞത്. അതെടുത്തു കളഞ്ഞാല്‍ മരിച്ചുപോകുമത്രെ!
പലപ്പോഴും കഠിനമായ തലവേദന വരാറുണ്ടെന്ന് സൂര്യകാന്തി. രണ്ട് ദിവസം പ്രശ്‌നങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ ജീവിച്ചാല്‍ മൂന്ന് ദിവസം ആശുപത്രിയില്‍ ചികിത്സയിലായിരിക്കും. എങ്കിലും ജീവിക്കാന്‍ കുപ്പിയും പാട്ടയും പഴയ സാധനങ്ങളും പെറുക്കി വില്‍ക്കുന്നു. നാഗരാജ ചെരുപ്പു കുത്തിയാണെങ്കിലും അയാളും പഴയ സാധനങ്ങള്‍ പെറുക്കി വില്‍ക്കാറാണ് പതിവ്. സൂര്യകാന്തിയുടെ അസുഖംകൊണ്ട് പതിവായി ജോലിക്ക് പോകാനാവുന്നില്ലെന്ന് നാഗരാജ. അമ്മ മരിച്ചതോടെ സൂര്യകാന്തിക്ക് കൂട്ടായാണ് ഗായത്രിയെ പഠനം ഉപേക്ഷിച്ച് നാട്ടിലെത്തിച്ചത്. അടുത്തുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്‌കൂളില്‍ ചേര്‍ത്തണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, മക്കള്‍ രണ്ടുപേരുടേയും ജനന സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുകളില്ല.
സൂര്യകാന്തിക്ക് സ്റ്റീല്‍ ബോംബ് സ്‌ഫോടനത്തില്‍ പരുക്കേറ്റ് ഏതാനും മാസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് മറ്റൊരു തമിഴ് നാടോടി ബാലനായ അമാവാസിക്കും സഹോദരിക്കും ഇതേപോലെ അപകടം സംഭവിച്ചത്. വഴിയില്‍ നിന്നും കിട്ടിയ സ്റ്റീല്‍ മൊന്ത തുറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ അമാവാസിക്കും കണ്ണും കൈയും നഷ്ടപ്പെട്ടു.
പക്ഷേ, അമാവാസിയെ ഏറ്റെടുക്കാന്‍ ആളുകളുണ്ടായിരുന്നു. കൊല്ലത്തെ സായി സേവാ സമിതി അമാവാസിയെ ദത്തെടുത്തു. അവര്‍ അവനെ പൂര്‍ണചന്ദ്രനെന്ന് പേര് മാറ്റി വിളിച്ചു. പഠിപ്പിച്ചു. സ്വാതി തിരുനാള്‍ സംഗീത കോളെജില്‍ വിദ്യാര്‍ഥിയായ പൂര്‍ണചന്ദ്രന്‍ ഇപ്പോള്‍ ഏഷ്യാനെറ്റ് ഐഡിയ സ്റ്റാര്‍ സിംഗറിലെ മത്സരാര്‍ഥിയാണ്.
സൂര്യകാന്തിയുടെ ജീവിതത്തെ ബോംബ് സ്‌ഫോടനം അത്തരത്തില്‍ മാറ്റിമറിച്ചിട്ടില്ല. ഇടതുകൈയും ഇടതു കണ്ണും നഷ്ടപ്പെട്ടതിനപ്പുറം, അസുഖങ്ങള്‍ നിര്‍ത്താതെ പിടികൂടിയതിനപ്പുറം അവള്‍ക്ക് ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടായില്ല. ഒന്‍പതാം വയസ്സിലും അവള്‍ പഴയ സാധനങ്ങള്‍ പെറുക്കിയായിരുന്നു ജീവിച്ചിരുന്നത്. ഇപ്പോഴും ചെയ്യുന്നത് അതുതന്നെ. ഒരിടത്തു നിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് നാടോടിയായി കടന്നുപോകുന്നു അവള്‍ സൂര്യകാന്തി.

വര്‍ത്തമാനം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് 11-12-2011

http://www.varthamanam.com/index.php/sunday/3973-2011-12-10-16-38-08

Wednesday, November 9, 2011

പെരുന്നാളില്ലാതെ ഒരു നാട് സമരം ചെയ്യുന്നു


മാളേക്കല്‍ അമ്മൂമ്മ തട്ടുകട
മാലിന്യ ചായ- 50 പൈസ
ചിക്കന്‍ വേസ്റ്റ്- 65
പോത്തിന്‍ മാല- 35
കച്ചറ ഉണ്ട- 1.00
ചീഞ്ഞമുട്ട ഓംപ്ലേറ്റ്
വില പഴക്കം പോലെ
(തലശ്ശേരി നഗരസഭാ ചെയര്‍പേഴ്‌സണാണ് മാളിയേക്കല്‍ ആമിന)

ഒരു~ഗ്രാമം നിശ്ശബ്ദമായി പ്രതിഷേധിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് കാലങ്ങള്‍ കുറേ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എല്ലാ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്കും ശബ്ദം വെക്കാനുള്ള കാലമെത്തിയപ്പോള്‍ അവര്‍ സ്വാഭാവികമായി പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. കോഴിക്കോട്ടെ ഞെളിയന്‍പറമ്പും തൃശൂരിലെ ലാലൂരും അറിയുന്നവര്‍ക്ക് തലശ്ശേരിയിലെ പുന്നോല്‍ പെട്ടിപ്പാലം അറിയില്ല. കാരണം, ഞെളിയന്‍പറമ്പു പോലേയും ലാലൂരു പോലേയും മാലിന്യം കൊണ്ട് ജീവിതം പൊറുതി മുട്ടിയിട്ടും ഇവര്‍ ഏറെ സഹിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചവരായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍, ഞെളിയന്‍പറമ്പിനപ്പുറം, ലാലൂരിനപ്പുറം പുന്നോലിന് ശബ്ദിക്കാതെ വയ്യ. അത്രയേറെ സഹിച്ച് മടുത്തിരിക്കുന്നു.
തലശ്ശേരി- മാഹി ദേശീയ പാതയിലാണ് പുന്നോല്‍. അതിമനോഹരമാണ് ഈ പ്രദേശം. റെയില്‍ പാതയും ദേശീയ പാതയും അറബിക്കടലും സമാന്തരമായി നില്‍ക്കുന്ന കേരളത്തിലെ ഏകപ്രദേശം. തീവണ്ടി യാത്രയില്‍ കടല്‍ കാണാന്‍ സാധിക്കുന്ന കേരളത്തിലെ അപൂര്‍വ്വങ്ങളില്‍ അപൂര്‍വ്വമായ പ്രദേശങ്ങളിലൊന്ന്. ഇവിടെ, കടലോരത്ത്, ഏഴുപതിറ്റാണ്ടോളം പഴക്കമുണ്ട് തലശ്ശേരി നഗരസഭയുടെ മാലിന്യ നിക്ഷേപത്തിന്. നൂറ്റാണ്ടിലേറെ പഴക്കമുള്ള തലശ്ശേരി നഗരസഭയോളം പഴക്കമുള്ള മാലിന്യങ്ങളുടെ നിക്ഷേപം. മാലിന്യം തലശ്ശേരി നഗരസഭയുടേതാണെങ്കിലും പ്രദേശം ഇപ്പോള്‍ ന്യൂമാഹി പഞ്ചായത്തിന്റെ പരിധിയിലാണ്. നേരത്തെ കോടിയേരി പഞ്ചയാത്തിലായിരുന്ന പുന്നോല്‍ പ്രദേശത്തെ പെട്ടിപ്പാലത്ത് മാലിന്യം നിക്ഷേപിക്കാനുള്ള സ്ഥലം തലശ്ശേരി നഗരസഭ വിലയ്ക്ക് വാങ്ങിയതാണ് എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. എന്നാല്‍ അതിന് രേഖാമൂലമുള്ള തെളിവുകളൊന്നും ആരുടേയും പക്കലില്ല. കോടിയേരി പഞ്ചായത്തിലെ ചില പ്രദേശങ്ങള്‍ ന്യൂമാഹി പഞ്ചായത്തിലേക്ക് ലയിച്ചതോടെയാണ് പുന്നോല്‍ ന്യൂമാഹിയോടൊപ്പമായത്. കോടിയേരി പഞ്ചായത്താകട്ടെ തലശ്ശേരി നഗരസഭയുടെ ഭാഗമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് നഗരത്തിലെ വീടുകളില്‍ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന മലം നിക്ഷേപിക്കാന്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന സ്ഥലമായിരുന്നു പെട്ടിപ്പാലത്തേത്. കാലക്രമത്തില്‍ അത് മാലിന്യ നിക്ഷേപ കേന്ദ്രമാവുകയായിരുന്നു. തലശ്ശേരി നഗരസഭ മാലിന്യം നിക്ഷേപിക്കാന്‍ ഒരു ന്യായം പറയുന്നു. പക്ഷേ, പുന്നോല്‍ പ്രദേശവാസികള്‍ തങ്ങളുടെ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശമാണ് ലോകത്തോട് ചോദിക്കുന്നത്.
ദിനംപ്രതി 30 ടണ്‍ നഗരമാലിന്യമാണ് പുന്നോല്‍ പെട്ടിപ്പാലത്ത് കൊണ്ടുതള്ളുന്നത്. ആശുപത്രി അവശിഷ്ടങ്ങളും അറവ് ശാലയിലെ മാലിന്യങ്ങളും വേറേയും... എല്ലാം കൂടി ചേര്‍ന്ന് കടല്‍ക്കാറ്റിലൂടെ അഞ്ഞൂറോളം വീടുകളുള്ള പ്രദേശത്ത് എത്തിക്കുന്നത് മലീനികരിക്കപ്പെട്ടതും വിഷാംശമുള്ളതുമായ വായു. ശുദ്ധ വായു ഇവരുടെയൊക്കെ വെറും സ്വപ്നം... മാലിന്യം ഒലിച്ചിറങ്ങിയിട്ടില്ലാത്ത കിണറുകള്‍ വെറും ആഗ്രഹം... കിണറിലെ വെറും വെള്ളം മാത്രമല്ല, നൂറ് ഡിഗ്രിയില്‍ തിളപ്പിച്ച വെള്ളം പോലും കുടിക്കാനാവില്ലെന്നാണ് പുതിയ മുന്നറിയിപ്പുകള്‍ വന്നിട്ടുള്ളത്. അമിതമായ അളവില്‍ കോളിഫോം ബാക്ടീരിയയാണ് ഈ പ്രദേശത്തെ കിണര്‍ വെള്ളത്തിലുള്ളത്.
ഗതിമുട്ടിയ കാലത്താണ് പുന്നോലിലെ മുഴുവന്‍ ജനങ്ങളും പ്രത്യക്ഷ സമരത്തിന്റെ വഴിയിലിറങ്ങിയത്. തലശ്ശേരി നഗരസഭ മാലിന്യം നിക്ഷേപിക്കുന്നത് അവസാനിപ്പിക്കണമെന്നും തങ്ങളുടെ ജീവിതം തിരികെ തരണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടുള്ള സമരം. പെട്ടിപ്പാലത്തെ മാലിന്യ നിക്ഷേപ കേന്ദ്രത്തിന് സമീപം പന്തല്‍കെട്ടി അവര്‍ രാവും പകലും കഴിയുകയാണ്. അടുക്കളകള്‍ അടച്ചുപൂട്ടി സ്ത്രീകള്‍ സമരത്തിന് കനത്ത പിന്തുണ നല്കുന്നു. പുരുഷന്മാര്‍ റോഡരികില്‍ പാകം ചെയ്ത് നാട്ടുകാര്‍ക്ക് മുഴുവന്‍ വിതരണം ചെയ്യുന്നു. അധികാരികളുമായി നടത്തുന്ന ചര്‍ച്ച വിജയിച്ചില്ലെങ്കില്‍ പെരുന്നാള്‍ ദിനത്തിലും ഇവര്‍ സമരപ്പന്തലിലായിരിക്കും. മാലിന്യം വഴിമുട്ടിച്ച ജീവിതങ്ങള്‍ സന്തോഷപ്പെരുന്നാള്‍ ആഘോഷിക്കാനാവാതെ സമരം ചെയ്യും. തങ്ങളുടെ വരാനിരിക്കുന്ന തലമുറകളെങ്കിലും ദുര്‍ഗന്ധമില്ലാതെ ഓണവും പെരുന്നാളും ആഘോഷിക്കണമെന്ന് ഇവര്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്.

സമരവഴികളില്‍ ഇങ്ങനെ അടയാളപ്പാടുകള്‍ കാണാം
പുന്നോല്‍ പെട്ടിപ്പാലത്തെ മാലിന്യ നിക്ഷേപത്തിനെതിരെ നാട്ടുകാര്‍ ഒറ്റയ്ക്കും കൂട്ടായും പ്രതികരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതിന് കൃത്യമായ വര്‍ഷവും തിയ്യതിയുമൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല. എങ്കിലും പ്രതിഷേധത്തിന് കാല്‍നൂറ്റാണ്ടിലേറെ പഴക്കമുണ്ട്. നഗരസഭ വാടകയ്‌ക്കെടുത്ത സ്ഥലത്ത് അവരുടെ മാലിന്യം നിക്ഷേപിക്കുന്നതിന് ഞങ്ങള്‍ക്കെന്ത് ചെയ്യാനാകും എന്ന ഭയവും ഭാവവുമായിരുന്ന ആദ്യകാലത്തു നിന്നും പുന്നോലുകാര്‍ ഏറെ മുമ്പോട്ട് പോയിട്ടുണ്ട്. അതാണ് സമരത്തെ ഇപ്പോള്‍ വഴിയിലേക്കിറക്കിയത്. നാട് നാറിയിട്ടും മൂക്ക് പൊത്തി ഭക്ഷണം കഴിച്ച അവര്‍ സഹിക്കാനാവാതെ വന്നപ്പോള്‍ മൂക്കുകെട്ടി നിരത്തിലിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
മാലിന്യ നിക്ഷേപകേന്ദ്രം പെട്ടിപ്പാലത്തുനിന്നും മാറ്റണമെന്ന് 1996ല്‍ കേരള ഹൈക്കോടതി ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിച്ചിരുന്നു. വെയിലും മഴയും 15 തവണ മാറി വന്നിട്ടും പെട്ടിപ്പാലത്തിലെ മാലിന്യ നിക്ഷേപത്തിന് മാത്രം യാതൊരു മാറ്റവുമുണ്ടായില്ല. 1997 ഏപ്രില്‍ 26ന് കണ്ണൂര്‍ കലക്ടറേറ്റില്‍ വിളിച്ചു ചേര്‍ത്ത യോഗത്തില്‍ ചില നിബന്ധനകള്‍ മുന്നോട്ടു വെച്ചിരുന്നു. അത് ഇങ്ങനെ വായിക്കാം: 1. ഒരു വര്‍ഷത്തിനകം പെട്ടിപ്പാലത്തിലെ മാലിന്യ നിക്ഷേപം ഒഴിവാക്കാന്‍ നഗരസഭ അടിയന്തിര നടപടികള്‍ സ്വീകരിക്കും. 2. മാലിന്യങ്ങള്‍ ശാസ്ത്രീയമായും പരിസര മലിനീകരണം ഒഴിവാക്കിയും കുഴിയെടുത്ത് സംസ്‌ക്കരിക്കുകയും അത് പരിശോധിക്കാന്‍ ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത് വൈസ് പ്രസിഡന്റ് കെ പി അബ്ദുല്‍ ഖാദര്‍ ചെയര്‍മാനായും തലശ്ശേരി തഹസില്‍ദാര്‍, വൈസ് ചെയര്‍മാന്‍ ആന്റ് കണ്‍വീനര്‍ ആയും ബ്ലോക്ക് പഞ്ചായത്ത് വൈസ് പ്രസിഡന്റ് എം ഗോപി, പൊലൂഷന്‍ കണ്‍ട്രോള്‍ ബോര്‍ഡ് പ്രതിനിധി, ഡി എം ഒ, പി ഡബ്ല്യു ഡി (റോഡ് വിഭാഗം) പ്രതിനിധി, പ്രത്യേകം ക്ഷണിതാവായി ആര്‍ ഡി ഒ, കൂടാതെ പൗരസമിതി, ആക്ഷന്‍ കമ്മിറ്റി, നഗരസഭ, ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് ഭാരവാഹികള്‍ എന്നിവര്‍ അംഗങ്ങളായും ജില്ലാ കലക്ടറുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഒരു പരിശോധനാ കമ്മിറ്റിയും ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു.
എന്നാല്‍ രണ്ടുവര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും പരിഹാരമുണ്ടാകാതെ വന്നപ്പോഴാണ് 1999ല്‍ മാലിന്യം നിക്ഷേപിക്കുന്നതിനെതിരെ പൊതുജനാരോഗ്യ സംരക്ഷണ സമിതിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് പ്രത്യക്ഷ സമരം തുടങ്ങിയത്. നാല് ദിവസം നീണ്ടുനിന്ന സമരത്തെ തുടര്‍ന്ന് തലശ്ശേരി നഗരസഭ ചീഞ്ഞുനാറിയതോടെയാണ് മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ പ്രതിനിധിയുമായി ചര്‍ച്ച നടന്നത്. ആറുമാസത്തിനകം മാലിന്യ നിക്ഷേപം അവസാനിപ്പിക്കുമെന്നായിരുന്നു അന്നത്തെ കരാര്‍ വ്യവസ്ഥയെങ്കിലും പിന്നീട് എത്രയോ ആറു മാസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടും വ്യവസ്ഥകള്‍ മാത്രം പാലിച്ചില്ല.
1993ലെ സുപ്രിം കോടതി വിധി പ്രകാരം തീരദേശ പ്രദേശങ്ങളില്‍ മാലിന്യങ്ങള്‍ നിക്ഷേപിക്കുന്നത് നിര്‍ത്തണമെന്നും ഇപ്പോള്‍ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവര്‍ മൂന്ന് വര്‍ഷത്തില്‍ കവിയാത്ത കാലയളവിനുള്ളില്‍ അത് മാറ്റണമെന്നും പറയുന്നുണ്ട്. തലശ്ശേരി നഗരസഭയുടെ കാര്യത്തില്‍ അതിനൊന്നും യാതൊരു വിലയുമുണ്ടായില്ല.
സഹികെട്ട പുന്നോലിലെ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള സംഘം 2010 ജനുവരിയില്‍ തലശ്ശേരിയില്‍ നടന്ന തലശ്ശേരി വികസന സെമിനാറിലേക്ക് വായമൂടിക്കെട്ടി പ്രതിഷേധ പ്രകടനം നടത്തി. ഇവരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് നീക്കിയാണ് വികസന സെമിനാര്‍ നടത്തിയത്.
പെട്ടിപ്പാലത്തിന് നാട്ടുകാര്‍ ഇപ്പോള്‍ പുതിയൊരു പേര് നല്കിയിട്ടുണ്ട്- മൂക്കുപൊത്തിപ്പാലം.

സമരം എത്തിനില്‍ക്കുന്നത്
സഹനത്തിന്റെ സകല സീമകളും അവസാനിച്ചപ്പോഴാണ് 2011 നവംബര്‍ ഒന്നുമുതല്‍ പുന്നോല്‍ വാസികള്‍ പെട്ടിപ്പാലത്ത് മാലിന്യ നിക്ഷേപം അനുവദിക്കില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് പന്തല്‍ കെട്ടി സമരം തുടങ്ങിയത്. സമരത്തിന് വിവിധ മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളാണ് ജനകീയ സമിതി അവലംബിക്കുന്നത്.
സമര രീതി- 1: ആദ്യ ദിവസങ്ങളില്‍ പന്തല്‍ കെട്ടി രാപ്പകല്‍ കാവല്‍ കിടക്കുക. മുദ്രാവാക്യം മുഴക്കുക. മാലിന്യ നിക്ഷേപത്തിന് എത്തുന്ന വാഹനങ്ങള്‍ തടയുക. വിവിധ ബഹുജന രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളുടെ പിന്തുണ നേടുക.
സമര രീതി- 2: അടുക്കളയില്‍ നിന്ന് അടര്‍ക്കളത്തിലേക്ക്: സമരത്തിന്റെ നാലാം ദിവസം നാട്ടിലെ എല്ലാ വീട്ടിലും അടുക്കള സമരമായിരുന്നു. സ്ത്രീകള്‍ മുഴുവന്‍ പെട്ടിപ്പാലത്തെ സമരപ്പന്തലിലെത്തി. ഉറക്കെയുറക്കെ മുദ്രാവാക്യം മുഴക്കി. സമരത്തിന് ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രകടിപ്പിച്ചുള്ള അടുക്കള സമരത്തിന് പിന്തുണ നല്കി പുരുഷന്മാര്‍ റോഡരികില്‍ ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കി. നാട്ടുകാര്‍ ഒന്നിച്ച്, പെട്ടിപ്പാലത്തെ മാലിന്യ കേന്ദ്രത്തിന് സമീപമിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. സമരപ്പന്തലിന് സമീപം പായ വിരിച്ച് സ്ത്രീകള്‍ നമസ്‌ക്കാരം നിര്‍വഹിച്ചു.
സമര രീതി- 3: പെരുന്നാള്‍ ദിനം സമരപ്പന്തലില്‍ ആഘോഷിക്കും. ലോകത്തിന്റെ മാലിന്യങ്ങള്‍ നീക്കം ചെയ്യാനെത്തിയ പ്രവാചകരുടെ ചര്യകളെ ഈ മനുഷ്യര്‍ മാലിന്യങ്ങളോടൊപ്പം ഓര്‍ക്കേണ്ടി വരുന്നു.
സമര രീതി-4: തലശ്ശേരി നഗരസഭാ ചെയര്‍പേഴ്‌സണ്‍ ആമിന മാളിയേക്കലിന്റെ ഇരുപതോളം ബന്ധുക്കളും ബന്ധുവീടുകളും പുന്നോലില്‍ ഉണ്ട്. നവംബര്‍ പത്താം തിയ്യതി ഇവര്‍ ആമിന മാളിയേക്കലിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വിരുന്നു പോകും. തങ്ങളുടെ നാട്ടിലുള്ള കോളിഫോം ബാക്ടീരിയ കൂടുതലുള്ള വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് കോഴിയടയും ഇറച്ചിപ്പത്തിലും ഉന്നക്കായിയുമൊക്കെയടങ്ങുന്ന പലഹാരങ്ങളുമായി അവര്‍ ചെയര്‍പേഴ്‌സണിന്റെ വീട്ടില്‍ സന്ദര്‍ശനം നടത്തും.
സമര രീതി-5: അതിനിയും തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ല. അനിശ്ചിതമായി പോകുന്ന സമരത്തിന് ഏത് രീതിയും അവസാനം അനുയോജ്യമാകും എന്നതാണ് ലോകതത്വം.

ഫോട്ടോ: ആദിത്യന്‍ കൂക്കോട്ട്

വര്‍ത്തമാനം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് 06-11-2011



kmrahman@varthamanam.com
km.kmrahman@gmail.com
http://varthamanam.com/index.php/sunday/1898-2011-11-05-12-17-26
www.enikkumparayanundu.blogspot.com

Monday, October 24, 2011

മുഹമ്മദ് അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബ്; ഒരിക്കല്‍ മാത്രം മരിച്ച ധീരന്‍


''ഇരുള്‍മൂടവേ, പെട്രോമാക്‌സുകളുടെ വെളിച്ചം ചെറിയ വൃത്തങ്ങളായി മനുഷ്യ ശിരസ്സുകളിലൂടെ ഒലിച്ച് മൈതാനത്തിലേക്കു നീങ്ങവേ, കാല്‍നാഴിക ദൂരത്തുള്ള മൂരിയാട് പള്ളിയിലേക്ക് ഒറ്റയാനായി ശിരസ്സുയര്‍ത്തി നടന്നു സായ്‌വ്. സംശയത്തിന്റെ തരി പോലുമില്ല. ധീരന്‍ ഒരിക്കല്‍ മരിക്കുന്നു. ഭീരു ഒരുപാടുതവണ മരിക്കുന്നു.
എന്നിട്ടും അനുയായികള്‍ക്ക് പൊറുതികിട്ടിയില്ല. സായ്‌വ് പോയ വഴിയിലൂടെ അവര്‍ പിന്നാലെ നടന്നു. ചിലര്‍ മുമ്പേ ഓടിപ്പോയിരുന്നു.
പള്ളിയില്‍ കയറി വുളുവെടുത്ത്, സഫ് സഫായി നില്‍ക്കുന്ന ഭക്തരോടൊപ്പം തോളുരുമ്മി നിന്നപ്പോള്‍, പള്ളിയിലാകെ കനത്തുവന്ന നിശ്ശബ്ദതയ്‌ക്കൊടുവില്‍ വീണ്ടും മുഴങ്ങി, മഗ്‌രിബ് നിസ്‌കാരത്തിനുള്ള മിമ്പറക്കടുത്തു നില്‍ക്കുന്ന ഇമാമിന്റെ സ്വരം: അല്ലാഹു അക്ബര്‍.
നിസ്‌കാരം കഴിഞ്ഞു. സലാം വീട്ടി, സുന്നത്തും നിസ്‌കരിച്ചു. ദുആയെടുക്കാന്‍ കൈകള്‍ ഉയര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ എത്രയോ ആയിരം കണ്ണുകള്‍ ഒപ്പമുയര്‍ന്നു.
വീണ്ടും കാല്‍ നാഴിക നടത്തം, വീണ്ടും മൈതാന വേദിയിലേക്ക്. കോഴിക്കോട്ടുള്ള എല്ലാ കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാക്കന്മാരും വേദിയിലുണ്ട്. മാലകള്‍ കൈയില്‍ തൂക്കി കുറേപ്പേര്‍ ഒന്നുമറിയാത്ത മട്ടിലിരുന്നു. യോഗാധ്യക്ഷന്‍ കുപ്പായമിടാത്ത, താടിയുള്ള ഒരു സന്യാസി.
ഒടുവിലതു മുഴങ്ങി. ഇനി മുഹമ്മദ് അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബ് പ്രസംഗിക്കും. കാതോര്‍ത്തു നില്‍ക്കുന്ന ജനക്കൂട്ടം. സായ്‌വ് പതുക്കെ എണീറ്റു. ഫേസ്‌ക്യാപ്പ് നേരെയാക്കി.
സുഹൃത്തുക്കളെ, അബ്ദുറഹ്മാന്റെ തലയെടുക്കുമെന്ന് ചിലര്‍ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
അതറിഞ്ഞാണല്ലോ നിങ്ങള്‍ ഇവിടെ വന്നത്. ഇവര്‍ വിചാരിച്ചാല്‍ എന്റെ തലയെടുക്കാന്‍ കഴിയുമോ? ഇല്ല. അല്ലാഹു വിചാരിച്ചാല്‍ മാത്രമേ എന്റെ തലയെടുക്കാനാകൂ. സര്‍വശക്തനായ അല്ലാഹു എന്റെ തലയെടുക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചാല്‍ എനിക്കോ, ഇവിടെ കൂടിയിരിക്കുന്ന എന്റെ സഹോദരങ്ങള്‍ക്കോ എന്റെ തല ഉടലില്‍ വെച്ച് എനിക്ക് ജീവന്‍ നല്‍കാന്‍ സാധ്യമല്ല.
ആദ്യം വാക്കുകള്‍ ഭൂമിയിലേക്കും സര്‍വചരാചരങ്ങളിലേക്കും പിന്നെ ആകാശത്തേക്കും ഇടിവെട്ടും മിന്നല്‍ പിണരുമായി വന്നു.''
(എന്‍ പി മുഹമ്മദിന്റെ അവസാന നോവലില്‍ നിന്ന്- വര്‍ത്തമാനം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്- പുസ്തകം 1, ലക്കം 1 2003 ഫെബ്രുവരി 16)
എന്‍ പി മുഹമ്മദിന്റെ നോവലിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി പി ടി കുഞ്ഞുമുഹമ്മദ് സംവിധാനം ചെയ്ത വീരപുത്രന്‍ സിനിമ വിവാദമായ പശ്ചാതലത്തിലാണ് എന്‍ പിയുടെ നോവലിന്റെ ഭാഗം ഒരിക്കല്‍ കൂടി എടുത്തുനോക്കിയത്. മുഹമ്മദ് അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബ് എന്ന ധീരദേശാഭിമാനിയെ നാടും നാട്ടുകാരും മറന്നുതുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് പി ടി കുഞ്ഞുമുഹമ്മദ് സിനിമയുമായി രംഗത്തു വന്നത്. എന്‍ പി മുഹമ്മദ് എന്ന മലയാളത്തിലെ മഹാനായ നോവലിസ്റ്റിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബിനെ കുറിച്ചുള്ള നോവല്‍ അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹമായിരുന്നു.
വര്‍ത്തമാനം ആഴ്ചപ്പതിപ്പിന്റെ പ്രഥമ ലക്കത്തില്‍ എന്‍ പി മുഹമ്മദിന് ഈ നോവലിനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹത്തെ കുറിച്ച് വിലയിരുത്തുന്നുണ്ട്. ''എന്‍ പിയുടെ സ്വപ്‌നം കൂടിയായിരുന്നു വര്‍ത്തമാനം. എന്നാല്‍ സ്വപ്‌നം യാഥാര്‍ഥ്യമാകുന്നതിന് മുമ്പ് എന്‍ പി വിടചൊല്ലി. നാലഞ്ച് വര്‍ഷങ്ങളായി എന്‍ പി അബ്ദുറഹ്മാന്റെ പണിപ്പുരയിലായിരുന്നു. അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബിന്റെ പിറക്കാത്ത മകനായിരുന്നു എന്‍ പി. സാഹിബിന്റെ അചഞ്ചലമായ മതേതരതയില്‍ നിന്നാണ് മാനവികതയേയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തേയും കുറിച്ചുള്ള എന്‍ പിയുടെ ചിന്ത എരിയുന്നത്. സമഗ്രാധിപത്യത്തിനെതിരെ എഴുതിയ രചനകളുടെയെല്ലാം പ്രചോദനവും അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബായിരുന്നു. അബ്ദുറഹ്മാനെ പറ്റിയുള്ള നോവല്‍ രചന 220 പേജുകളില്‍ എന്‍ പി തീര്‍ത്തുവെച്ചിരുന്നു. അബ്ദുറഹ്മാനും മരണവും തമ്മിലുള്ള മല്‍പിടുത്തമാണ് എന്‍ പിയുടെ നോവല്‍. അവസാന മിനുക്കുപണികള്‍ക്കിടയില്‍ എന്‍ പിയെ മരണം കൊണ്ടുപോയി. അബ്ദുറഹ്മാനില്‍ നിന്ന് ഒരു ഭാഗം വര്‍ത്തമാനം ആഴ്ചപ്പതിപ്പിന്റെ ആദ്യലക്കത്തില്‍ പ്രകാശനം ചെയ്യുന്നു. എന്‍ പിയ്ക്കുള്ള ആദരാഞ്ജലിയായി....''
നോവല്‍ പുറത്തുവന്നപ്പോള്‍ ഉണ്ടാകാത്ത വിവാദമാണ് സിനിമ പ്രദര്‍ശനത്തിനെത്തിയപ്പോള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത്. വിവാദത്തിന് തിരികൊളുത്തിയത് പ്രശസ്ത ചിന്തകനായ ഹമീദ് ചേന്ദമംഗലൂരാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സാംസ്‌ക്കാരിക കേരളം അതിന് വലിയ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.
മുഹമ്മദ് അബ്ദുറഹ്മാനെ കുറിച്ചുള്ള സിനിമ 'വീരപുത്രന്‍' ചരിത്രത്തെ വളച്ചൊടിക്കലാണെന്ന ആരോപണമാണ് എഴുത്തുകാരനും സാംസ്‌ക്കാരിക പ്രവര്‍ത്തകനുമായ ഹമീദ് ചേന്ദമംഗലൂരിന്റേത്. സിനിമയില്‍ അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബിന്റെ മരണ രംഗം ചിത്രീകരിച്ചതിലാണ് ഹമീദ് ചേന്ദമംഗലൂര്‍ അപ്രിയം രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. കൊടിയത്തൂരില്‍ നിന്നും പ്രസംഗം കഴിഞ്ഞ് പുഴ കടന്ന ചേന്ദമംഗലൂരിലെത്തി ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം തിരിച്ചു പോകുമ്പോള്‍ പൊറ്റശ്ശേരിയില്‍ വെച്ച്് വിഷബാധയേറ്റതുപോലെ അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബ് മരിച്ച് വീഴുന്നതെന്നാണ് സിനിമയിലെ രംഗമെന്ന് ഹമീദ് ചേന്ദമംഗലൂര്‍ പറയുന്നു. മണാശ്ശേരി അംശം അധികാരി കളത്തിങ്ങല്‍ എ എം അബ്ദുസ്സലാം അധികാരിയുടെ വീട്ടില്‍ നിന്നാണ് അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബ് അവസാനമായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചത്. എ എം അബ്ദുസ്സലാം അധികാരി ഹമീദ് ചേന്ദമംഗലൂരിന്റെ പിതാവാണ്.
അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബിന്റെ മരണം ഹൃദയാഘാതം മൂലമാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരും പരിശോധിച്ച ഡോ. നാരായണന്‍ നായരും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നും പി ടി കുഞ്ഞുമുഹമ്മദിന് എങ്ങനെ വ്യത്യസ്തമായ വീക്ഷണം കിട്ടി എന്നുമാണ് ഹമീദ് ചേന്ദമംഗലൂരിന്റെ ചോദ്യം. പി ടി കുഞ്ഞുമുഹമ്മദ് ഇതിനു നല്കുന്ന വിശദീകരണം താന്‍ എന്‍ പിയുടെ നോവലും കാല്‍പനികതയും കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്താണ് സിനിമ തയ്യാറാക്കിയതെന്നും സിനിമയുടെ തുടക്കത്തില്‍ തന്നെ ഇതേകുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ടെന്നുമാണ്. മാത്രമല്ല, വിഷം അകത്തുചെന്നാണ് മരിച്ചതെന്ന സംസാരം ചേന്ദമംഗലൂര്‍ ഭാഗത്ത് നേരത്തെയുണ്ടെന്നും പി ടി കുഞ്ഞുമുഹമ്മദ് പറയുന്നു. ചേന്ദമംഗലൂര്‍ ഭാഗത്ത് നേരത്തെയുള്ള പ്രചാരണം മനസ്സിലുള്ളതുകൊണ്ടായിരിക്കാം ഹമീദിന് അങ്ങനെ തോന്നുന്നതെന്നും പി ടി പറയുന്നു. മാത്രമല്ല നിരവധി വര്‍ഷങ്ങള്‍ പഠനവും ഗവേഷണവും നടത്തിയാണ് താന്‍ തിരക്കഥ പൂര്‍ത്തിയാക്കിയതെന്നും പി ടി കുഞ്ഞുമുഹമ്മദ് പറയുന്നുണ്ട്.
വസ്തുത എന്തായാലും മുഹമ്മദ് അബ്ദുറഹ്മാന്‍ എന്ന ധീരദേശാഭിമാനിയെ കുറിച്ച് കേരളത്തെ ഓര്‍മിപ്പിക്കാന്‍ പി ടി കുഞ്ഞുമുഹമ്മദിന് വീരപുത്രനിലൂടെ സാധിച്ചു എന്നതാണ് സത്യം. അര്‍ധ സത്യങ്ങളും അസത്യങ്ങളും ചരിത്രമായി പ്രചരിക്കുന്ന കാലത്ത് മറഞ്ഞു പോയേക്കാവുന്ന ഒരു സത്യത്തെയാണ് അദ്ദേഹം വെള്ളിവെളിച്ചത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഏഴ് കോടി രൂപ മുതല്‍ മുടക്കില്‍ നിര്‍മിച്ച ചിത്രം സംസ്ഥാനത്തെ എഴുപതോളം തിയേറ്ററുകളിലാണ് റിലീസ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. നൂറ്റി അറുപതിലേറെ നടീനടന്മാരും പതിനായിരത്തിലധികം ജൂനിയര്‍ ആര്‍ട്ടിസ്റ്റുകളും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന സിനിമ 55 ദിവസം കൊണ്ടാണ് ചിത്രീകരണം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയത്. നേരത്തെ പൃഥ്വിരാജിനെ ആയിരുന്നു മുഹമ്മദ് അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബിന്റെ വേഷത്തിനു വേണ്ടി കണ്ടിരുന്നതെങ്കിലും ഒടുവില്‍ അത് നരേനില്‍ എത്തുകയായിരുന്നു. അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബിന്റെ ഭാര്യ കുഞ്ഞിബീപാത്തുവായി റീമാസെന്നും മൊയ്തു മൗലവിയായി സിദ്ദീഖ്, കെ കേളപ്പനായി ശ്രീകുമാര്‍, എ കെ ജിയായി ബിജു ജനാര്‍ദ്ദനന്‍, കെ എ കൊടുങ്ങല്ലൂരായി വിനയ്, കൃഷ്ണപിള്ളയായി സുരേഷ് ചെറുപ്പ, എം പി നാരായണ മേനോനായി വിജയ് മേനോന്‍, വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീറായി ബഷീറിന്റെ പുത്രന്‍ അനീസ് ബഷീറും കെ ദാമോദരനായി മന്‍രാജും ആലി മുസല്യാരായി ശ്രീരാമനും മമ്മദായി കലാഭവന്‍ നവാസും ചരിത്രകാരനും സാമൂഹ്യ പരിഷ്‌ക്കര്‍ത്താവുമായ വിമല്‍ മേനോനായി ശരത് കുമാറും ഉള്‍പ്പെടെ വന്‍ താരനിയാണ് സിനിമയില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്.
അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബിന്റെ ജീവിതത്തെ സിനിമാ വിവാദത്തിലൂടെയെങ്കിലും ജനങ്ങള്‍ അറിയുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അതിന് വഴിയൊരുക്കിയ പി ടി കുഞ്ഞുമുഹമ്മദിനെ അഭിനന്ദിക്കുന്നുവെന്നാണ് മൊയ്തു മൗലവിയുടെ മകനും മുഹമ്മദ് അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബിന്റെ സുഹൃത്തുമായിരുന്ന എഴുത്തുകാരന്‍ എം റഷീദ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്. അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബിന്റെ തലമുറയില്‍ അവശേഷിക്കുന്ന അപൂര്‍വം ചിലരില്‍ ഒരാളാണ് എം റഷീദ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതാണ് മുഖവിലയ്‌ക്കെടുക്കേണ്ടത്. സിനിമാ വിവാദത്തിലൂടെയാണെങ്കിലും അബ്ദുറഹ്മാന്‍ സാഹിബിനെ ചരിത്രത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞല്ലോ. അതുതന്നെയാണ് വലിയ കാര്യം.
എന്‍ പി മുഹമ്മദ് എഴുതിയ നോവലിലെ വരികള്‍ തന്നെയാണ് ഈ വിവാദങ്ങള്‍ക്കുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മറുപടി. ''ഇവര്‍ വിചാരിച്ചാല്‍ എന്റെ തലയെടുക്കാന്‍ കഴിയുമോ? ഇല്ല. അല്ലാഹു വിചാരിച്ചാല്‍ മാത്രമേ എന്റെ തലയെടുക്കാനാകൂ. സര്‍വശക്തനായ അല്ലാഹു എന്റെ തലയെടുക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചാല്‍ എനിക്കോ, ഇവിടെ കൂടിയിരിക്കുന്ന എന്റെ സഹോദരങ്ങള്‍ക്കോ എന്റെ തല ഉടലില്‍ വെച്ച് എനിക്ക് ജീവന്‍ നല്‍കാന്‍ സാധ്യമല്ല.''
''ധീരന്‍ ഒരിക്കല്‍ മരിക്കുന്നു. ഭീരു ഒരുപാടുതവണ മരിക്കുന്നു.''


വര്‍ത്തമാനം ദിനപത്രം 16-10-2011

Saturday, October 8, 2011

തിയേറ്ററുകള്‍ നിറയുന്ന പ്രേക്ഷകരെ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കാറില്ല


സീന്‍ ഒന്‍പത്
ഫ്‌ളാഷ് ബാക്ക്
റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍
1965 കാലഘട്ടത്തിലെ ഒരു പാലക്കാടന്‍ ഗ്രാമത്തിലെ മേല്‍ക്കൂരകളില്ലാത്ത റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍-
യാത്രക്കാരായി രണ്ടോമൂന്നോ പേര്‍ മാത്രം. 18 വയസ്സുകാരിയായ ഗ്രേസിക്കൊപ്പം യാത്ര അയയ്ക്കാനായി അച്ഛനുമുണ്ട്. ചാഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന വെയിലില്‍ മഴത്തുള്ളികള്‍ പെയ്തിറങ്ങി. അച്ഛന്റെ വലിയ കാലന്‍കുടയ്ക്കുള്ളില്‍ കയറിനിന്ന അവളുടെ നോട്ടത്തില്‍ അല്‍പം മാറി ഒരു യുവാവ് ആകാശാത്തേക്ക് മുഖം ഉയര്‍ത്തി മഴ കൊള്ളുന്നു. അതുകണ്ട് അവളുടെ ഉള്ളില്‍ ചിരി പൊന്തി. ആവി പറത്തി ചൂളംവിളിച്ചുകൊണ്ട് മഴയിലേക്കെത്തുന്ന തീവണ്ടി.
(മാതൃഭൂമി ബുക്‌സ് പുറത്തിറക്കിയ 'പ്രണയം' തിരക്കഥയില്‍ നിന്ന്)

ഓര്‍മയില്‍ ചില ദൃശ്യങ്ങള്‍ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു.
കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയത്ത് ബസ് സ്റ്റോപ്പില്‍ പാതിനനഞ്ഞ് നില്‍ക്കുന്ന ഒരു ആണ്‍കുട്ടി; അവനരികിലേക്ക് അതുപോലെ നനഞ്ഞൊട്ടി വന്നു കയറിയ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി. ഒറ്റനിമിഷംകൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ കൈമാറിയ അവരുടെ കണ്ണുകള്‍...
('പ്രണയം' തിരക്കഥയുടെ ആമുഖത്തില്‍ നിന്ന്)

കാഴ്ച, തന്മാത്ര, പളുങ്ക്, കല്‍ക്കത്താന്യൂസ്, ഭ്രമരം, പ്രണയം എന്നീ സിനിമകളുടെ രചനയും സംവിധാനവും നിര്‍വഹിച്ച ബ്ലെസി വര്‍ത്തമാനവുമായി സംസാരിക്കുന്നു.

? താങ്കളുടെ സിനിമയ്ക്ക് എന്തുകൊണ്ട് പ്രണയം എന്ന പേര്‍ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. മലയാള സിനിമയുടെ ഇത്രയും കാലത്തെ ചരിത്രത്തില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു പേര് ആരും നല്കിയത് കണ്ടിട്ടില്ല...
= അതിശയിപ്പിക്കുന്ന കാര്യമാണത്. സാഹിത്യത്തില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിട്ടും മലയാള സിനിമ എന്തുകൊണ്ട് ഇത്രകാലം ഈ പേര് ഉപയോഗിച്ചില്ലെന്ന് ഞാന്‍ ആലോചിക്കുന്നു. ഇത് എന്റെയൊരു ഭാഗ്യമായി കാണുന്നു. എനിക്കുവേണ്ടി മാറ്റിവെക്കപ്പെട്ട പേരാകാം അത്. നാളെ നടക്കേണ്ടത് ഇന്നുതന്നെ എഴുതിവെച്ചിരിക്കുന്നു എന്നുപറയാറില്ലേ. അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

? എന്തുധൈര്യത്തിലാണ് മധ്യവയസ്സ് കഴിഞ്ഞവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ക്യാമറ തിരിച്ചുവെച്ചത്?
= ആദ്യ സിനിമ മുതല്‍ ഇങ്ങനെയുള്ള ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തിയേറ്ററുകള്‍ തിങ്ങിനിറയുന്ന പ്രേക്ഷകരെ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കാറില്ല. പ്രേക്ഷകരുടെ ഇഷ്ടം നോക്കിയല്ല കലാരൂപം സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. കലാകാരന്റെ മനസ്സിലൂടെ പ്രേക്ഷകരിലേക്കെത്താനാണ് ശ്രമിക്കാറുള്ളത്. ഇതിനുമുമ്പ് മറ്റൊരു പ്രണയകഥയാണ് എഴുതിത്തുടങ്ങിയത്. പക്ഷേ, അത്തരമൊരു സിനിമ എഴുതേണ്ടതുണ്ടോ എന്നു പിന്നീട് തോന്നി. നാലോ അഞ്ചോ സീനുകള്‍ എഴുതിപ്പൂര്‍ത്തിയാക്കിയിരുന്നു. പിന്നീടത് ഉപേക്ഷിച്ചു.

? 'പ്രണയ'ത്തില്‍ ഒരു പ്രത്യേക കളര്‍ ടോണാണ് ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളതെന്നാണ് തോന്നിയത്.
= മലയാള സിനിമയില്‍ കഴിഞ്ഞകാലം എന്നതിന് ബ്ലാക്ക് ആന്റ് വൈറ്റ് എന്നാണ് സങ്കല്‍പം. അതിന് കാരണം പഴയകാലമെന്നാല്‍ നിറമില്ലാത്ത കാലം എന്ന സങ്കല്‍പമാണെന്ന് തോന്നുന്നു. എന്നാല്‍ നമ്മുടെയൊന്നും ഓര്‍മ്മകളിലും സ്വപ്നങ്ങളിലുമൊന്നും നിറമില്ലാത്ത കാലമില്ല. സ്വപ്നങ്ങളിലും ഓര്‍മകളിലുമെല്ലാം എല്ലാ കാലത്തും നിറങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. പഴയ കാലത്തെ സാങ്കേതികതയില്‍ മാത്രമാണ് ചിലപ്പോള്‍ നിറപ്പകിട്ട് ചേര്‍ക്കാന്‍ കഴിയാതെ വന്നിട്ടുണ്ടാവുക.
ഹരിയാനയിലെ റിവാരിയില്‍ വെച്ചാണ് പഴയ തീവണ്ടിയിലെ ഷോട്ടുകള്‍ ചിത്രീകരിച്ചത്. പഴയ തീവണ്ടി ഉപയോഗിച്ചുള്ള രംഗങ്ങള്‍ ചിത്രീകരിക്കാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെയൊന്നും സൗകര്യമില്ല. പഴയ റെയില്‍വേ എഞ്ചിനുകള്‍ അവിടെയാണ് സൂക്ഷിച്ചിട്ടുള്ളത്. കാടുപിടിച്ചുകിടന്ന മൂന്ന് കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരം റെയില്‍വേ ട്രാക്ക് വൃത്തിയാക്കിയാണ് പ്രണയത്തില്‍ പഴയ തീവണ്ടിയിലെ രംഗങ്ങളും പാട്ടും ചിത്രീകരിച്ചത്.

വെള്ളിത്തിരയില്‍ പാട്ട് രംഗം. പഴയ തീവണ്ടിയില്‍ അച്യുതമേനോന്റേയും ഗ്രേസിയുടേയും ചെറുപ്പകാലം ആര്യനും നിവേദയും വേഷമിടുന്നു.
''മഴത്തുള്ളി പളുങ്കുകള്‍ കിലുകിലെ കിലുങ്ങുന്ന
മണിച്ചിലമ്പണിയുന്നതാരോ
പ്രണയം പെയ്തിറങ്ങും പൂങ്കൂളിരോ...''

പ്രണയം സിനിമയെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചപ്പോള്‍ തന്നെ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടേറിയതായിരുന്നു പഴയ കാല തീവണ്ടിയുടെ ഷോട്ടെന്ന് മനസ്സിലായിരുന്നു. മണിരത്‌നത്തിന്റെ പഴയ സിനിമയായ ഗുരുവില്‍ പഴയ റെയിലും ട്രെയിനുമൊക്കെയുള്ള രംഗങ്ങളുണ്ട്. അവരത് ചിത്രീകരിച്ചത് ഹുബ്ലിയില്‍ വെച്ചാണ്. ഹരിയാനയില്‍ നിന്നും ഹുബ്ലിയിലേക്ക് ട്രെയിന്‍ എത്തിച്ചാണ് ചിത്രീകരണം നടത്തിയത്. പക്ഷേ, മലയാള സിനിമയ്ക്ക് അങ്ങനെ വലിയ ബജറ്റൊന്നും താങ്ങാന്‍ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ട് ഹരിയാനയിലേക്ക് പോവുകയായിരുന്നു.
പ്രണയം എപ്പോഴും പല അര്‍ഥങ്ങളിലും സൗന്ദര്യമാണ്. കാഴ്ചയ്ക്കും അനുഭവത്തിനുമൊക്കെ പ്രണയം ഒരുപാട് സുഖം നല്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എന്റെ സിനിമയുടെ ഫ്രെയിമുകള്‍ സൗന്ദര്യമുള്ളതായിരിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ സൗന്ദര്യമുള്ള ഫ്രെയിമുകളിലൂടെയാണ് സിനിമ പറയാന്‍ ശ്രമിച്ചത്. പ്രായം കൂടുതലുള്ളവരുടെ കഥ പറയുമ്പോള്‍ ജരാനരകളും ദുഃഖവും നനഞ്ഞ ക്ലാവുപിടിച്ച അവസ്ഥയുമാണ് സിനിമയിലും പറയാറുള്ളത്. അവസാനം വരെ ഭംഗിയും വിശുദ്ധിയും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞതാണ് ഇതിലുള്ള പ്രത്യേകത.

? എന്തുകൊണ്ടാണ് ഗ്രേസിയും അച്യുതമേനോനും തമ്മില്‍ പിരിയുന്നതിനെ കുറിച്ച് വിശദമായി പറയാതിരുന്നത്. അവിടെ പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക് ചെറിയൊരു കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ ബാക്കിനില്‍ക്കുന്നില്ലേ?
= ചെറിയ കാരണങ്ങളാല്‍ നിങ്ങള്‍ പിരിഞ്ഞില്ലേ എന്ന് പറയുന്നതുകൊണ്ടാണ് വിശദീകരണങ്ങളിലേക്ക് പോകാതിരുന്നത്. പഴയതെല്ലാം കഴിഞ്ഞുപോയവര്‍ വീണ്ടും കാണുകയും മൂന്നുപേര്‍ക്കിടയിലെ സൗഹൃദവും പ്രണയവുമൊക്കെയാണ് പറയാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.

? ഇതുവരെയുള്ള എല്ലാ സിനിമകളിലും അമ്മയേക്കാള്‍ പ്രാധാന്യം അച്ഛനാണല്ലോ?
= അച്ഛന്‍ എനിക്ക് ബിംബങ്ങളില്‍ മാത്രം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണ്. സ്‌നേഹവും ശകാരങ്ങളും ലാളനകളുമൊക്കെ മനസ്സില്‍ മാത്രമാണ് സൂക്ഷിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത്. എന്റെ ചെറിയ പ്രായത്തിലേ അച്ഛന്‍ മരിച്ചു പോയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടായിരിക്കണം സിനിമകളില്‍ അച്ഛന് കൂടുതല്‍ പ്രാധാന്യം വരുന്നത്.

? കഥ പറച്ചിലല്ല സിനിമ എന്ന് പൊതുവെ പറയാറുണ്ട്. എന്നാല്‍ ബ്ലെസിയുടെ സിനിമകളിലെല്ലാം കലയോടൊപ്പം കഥയുമുണ്ട്.
= സിനിമയെന്നാല്‍ വെറും കഥ പറച്ചില്‍ മാത്രമല്ല. പക്ഷേ, പറയുവാനൊരു കഥയുണ്ടെങ്കില്‍ അത് മറച്ചുവെക്കേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ. ബന്ധങ്ങളെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ ബന്ധങ്ങളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് കണ്ണയക്കുമ്പോള്‍ കഥ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. ബുദ്ധിപരം മാത്രമല്ല, എല്ലാതരം പ്രേക്ഷകരേയും സിനിമ ആകര്‍ഷിക്കണം.

? ഏതെങ്കിലും ഫ്രെയിമില്‍ നിന്നാണ് ഒട്ടുമിക്ക കഥയുടേയും തുടക്കമെന്ന് മുമ്പ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
= തീര്‍ച്ചയായും അതെ. മഴ നനഞ്ഞ് റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ നില്‍ക്കുന്ന യുവാവും തൊട്ടടുത്ത് നില്‍ക്കുന്ന ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയും എന്ന ഫ്രെയിം കോളെജ് കാലം മുതല്‍ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പേജില്‍ കുറയാതെ ഒരു സീന്‍ ഞാന്‍ എഴുതിയിട്ടുമുണ്ട്. പത്തു പന്ത്രണ്ട് വര്‍ഷം മുമ്പ് ലോഹിയേട്ടനോട് (എ കെ ലോഹിതദാസ്) ഈ കഥ പറഞ്ഞു. അന്ന് കഥയില്‍ മാത്യൂസ് എന്ന കഥാപാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആദ്യം ഡൈവോഴ്‌സ് ചെയ്തവര്‍ പിന്നീട് കണ്ടുമുട്ടി ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതായിരുന്നു അന്ന് എഴുതിയത്.

? വായന എങ്ങനെയാണ്? വായിക്കുന്നതെന്താണ്?
= ഓരോ സിനിമയ്ക്കും ശേഷമാണ് വായന കൂടുതലായി ഉണ്ടാകുന്നത്. പിന്നീടുള്ള യാത്രയ്ക്ക് എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വായന തന്നെയാണ് എന്റെ ഇന്ധനം. സിനിമ കാണുന്നതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ സമയം വായനക്കു വേണ്ടിയാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്.
അവസാനമായി വായിച്ച കഥാസമാഹാരം അശ്രഫ് ആഡൂരിന്റെ 'മരിച്ചവന്റെ വേരുകളാ'ണ്. ഒരു വിമാന യാത്രയിലാണ് ഞാനാ പുസ്തകം വായിച്ചത്. ഇപ്പോള്‍ വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് മലയാളത്തിലെ പ്രഭാഷണങ്ങള്‍ ആണ്. ടി പത്മനാഭന്റെ 'ലക്ഷ്യം നക്ഷത്രങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്' എന്ന ലേഖനമാണ്. ബെന്യാമിന്റെ ആടുജീവിതം സിനിമയാക്കുന്നത് ആലോചിച്ചിരുന്നു.

? ഇത്രയൊക്കെ പുതുമ സിനിമയില്‍ വരുത്താന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും ബ്ലെസിയുടെ ചിത്രങ്ങളില്‍ പുതുമുഖങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല. കാഴ്ചയിലും പളുങ്കിലും മമ്മൂട്ടിയാണ് നായകന്‍. തന്മാത്രയിലും ഭ്രമരത്തിലും പ്രണയത്തിലും മോഹന്‍ലാല്‍, കല്‍ക്കത്താ ന്യൂസില്‍ ദിലീപ്...
= ആര്‍ട്ടിസ്റ്റുകളെ മുന്നില്‍ കണ്ടുകൊണ്ടല്ല തിരക്കഥ എഴുതാറുള്ളത്. പ്രണയം മുക്കാല്‍ ഭാഗത്തോളം എഴുതിക്കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അതില്‍ മോഹന്‍ലാലും അനുപംഖേറും ജയപ്രദയുമൊക്കെ വേണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചത്. സിനിമയ്ക്ക് അനുയോജ്യരായവര്‍ പുതുമുഖങ്ങളാണെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും അവരെ ഉള്‍പ്പെടുത്തും.

? സംവിധായകന്‍ ആയില്ലെങ്കില്‍ എന്താകുമായിരുന്നു എന്നു ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
= ഒരു സിനിമയിലെങ്കിലും അസിസ്റ്റന്റ് ഡയറക്ടര്‍ പോലുമായില്ലെങ്കില്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്യാന്‍ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു.

? മലയാള സിനിമയിലെ മാറ്റങ്ങളെ പ്രേക്ഷകര്‍ എങ്ങനെയാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്? മാറ്റങ്ങളെ പ്രേക്ഷകര്‍ ഗുണപരമായി കാണുന്നുണ്ടോ? എന്താണ് മലയാള സിനിമയുടെ ഭാവി?
= ഒരു വിഭാഗം ആളുകള്‍ മാത്രം കാണുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് സിനിമ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അത് പലപ്പോഴും ജീവിതത്തിന്റെ വേഗത, തിരക്ക് എന്നിവയൊക്കെ കൊണ്ടാവാം. സിനിമ കൂടുതല്‍ ആസ്വദിക്കപ്പെടുന്നത് മുറികള്‍ക്കുള്ളിലാണ്. നല്ല സിനിമകള്‍ തിയേറ്ററില്‍ വന്നുകാണമെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. പ്രേക്ഷകര്‍ ഭയന്നു നില്‍ക്കുകയാണ്. ആദ്യം വരുന്ന പ്രേക്ഷകരില്‍ നിന്നും അഭിപ്രായം കേട്ടതിന് ശേഷമേ പലപ്പോഴും ആളുകള്‍ തിയേറ്ററിലെത്തുന്നുള്ളു.
ടി വി മടുപ്പായി മാറിത്തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ രണ്ട് വര്‍ഷത്തെ അപേക്ഷിച്ച് ടി വി മാത്രം കാണുന്നവരുടെ മാനസികാവസ്ഥയില്‍ മാറ്റം വന്നുതുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
പ്രതിഭകളായ സിനിമാ പ്രവര്‍ത്തകരുടേയും സിനിമ കലാസൃഷ്ടിയാണെന്ന് കരുതുന്നവരുടേയും എണ്ണം കുറഞ്ഞു വരുന്നത് ഒരു പ്രശ്‌നമാണ്. തിയേറ്ററില്‍ കയ്യടി നേടുന്നതാണ് മികച്ച സിനിമ എന്ന കാഴ്ചപ്പാട് മാറേണ്ടതുണ്ട്. തിയേറ്ററില്‍ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതാണ് സിനിമ എന്നു പറയാറുണ്ട്. എന്നാല്‍ നമ്മുടെ പ്രേക്ഷകര്‍ വിചാരിക്കുന്നത് ചിരിക്കാനും കയ്യടിക്കാനുമുള്ളതാണ് സിനിമ എന്നാണ്. സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥിതികള്‍ റിഫ്‌ളക്ട് ചെയ്യപ്പെടുകയും സംസ്‌ക്കാരം ഇടപെടുകയും ചെയ്തിരുന്ന കാലത്ത് പ്രേക്ഷകരില്‍ ഇത്തരത്തിലുള്ള മൂല്യച്യുതികള്‍ ഉണ്ടായിട്ടില്ലായിരുന്നു. അച്ഛനും മകനും ചേര്‍ന്ന് മകളേയും സഹോദരിയേയും പീഡിപ്പിക്കുന്ന കാലമാണിത്. ഇതിനെതിരെ ഒരു ചലച്ചിത്രകാരനും സാഹിത്യകാരനും പ്രതികരിക്കുന്നത് കാണുന്നില്ല. മോഹങ്ങള്‍ക്ക് പിറകേ നടക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ രാഷ്ട്രീയം 'പളുങ്കി'ല്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പേ ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ, അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.
ഒരു സിനിമ കഴിഞ്ഞ് അടുത്തതിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ആദ്യം മനസ്സില്‍ വരുന്നത് ഞാന്‍ കാണാത്ത സിനിമയായിരിക്കണം അത് എന്നതാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഉള്‍ക്കരുത്തില്ലാത്ത കഥകള്‍ പറയില്ല. എനിക്ക് ശേഷവും എന്റെ സിനിമകള്‍ നിലനില്‍ക്കണമെന്ന ആഗ്രഹമുണ്ട്. അതൊക്കെ എത്രത്തോളം വിജയിക്കും എന്നറിയില്ല. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സിനിമയും ചെയ്യാന്‍ ബോധപൂര്‍വ്വം ആഗ്രഹിക്കാറില്ല.
ഒരു ഫിലിം മേക്കറായി മാത്രമേ ഞാന്‍ മരിക്കുകയുള്ളു എന്ന് ഞാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. നിലനില്‍പ്പിനു വേണ്ടിയുള്ള ഒരു പൊരുതല്‍ ആണത്. സിനിമ എഴുതേണ്ടി വന്നതും അത്തരമൊരു ഘട്ടത്തിലാണ്. 'കാഴ്ച' എഴുതുന്നതിന് മുമ്പ് ഞാന്‍ ഒന്നും എഴുതിയിരുന്നില്ല.

? താങ്കളുടെ എല്ലാ തിരക്കഥകളും പുസ്തകമായിട്ടുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ എം ടിക്കു ശേഷം തിരക്കഥയെ സാഹിത്യ രൂപമായി കണ്ടത് താങ്കളായിരിക്കണം.
= 'കാഴ്ച' തിരക്കഥ പുസ്തകമാക്കാന്‍ ഒലീവ് ബുക്‌സില്‍ നിന്നും നൗഷാദ് എന്നെ തേടി വരികയായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ പ്രണയത്തിന്റെ തിരക്കഥ ഇംഗ്ലീഷിലേക്കു കൂടി പരിഭാഷപ്പെടുത്തി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു എന്ന പ്രത്യേകത കൂടിയുണ്ട്.

? അടുത്ത സിനിമ?
= ഇപ്പോള്‍ ഒന്നും തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ല.


ഫോട്ടോ: ആദിത്യന്‍ കൂക്കോട്ട് കയ്യൂര്‍


വര്‍ത്തമാനം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്
09 ഒക്‌ടോബര്‍ 2011

Monday, September 26, 2011

നോമ്പിലേക്കും പെരുന്നാളിലേക്കും കൈവിരലെണ്ണിയ മനുഷ്യന്‍


പെരുന്നാളിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ ചെന്നുമുട്ടുന്നത് രണ്ടാളുകളിലാണ്. ഒന്ന് ആബൂട്ടിക്ക. രണ്ടാമത്തേക്ക് സുബൈര്‍ക്ക.
നാരാങ്ങാപ്പുറം പള്ളിയിലെ കിണറ്റില്‍ നിന്നും ഹൗളിലേക്ക് വെള്ളം കോരി ഒഴിച്ചും വീടുകളില്‍ സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങിക്കൊടുത്തും ജീവിച്ചിരുന്ന ആളായിരുന്നു ആബൂട്ടിക്ക. സുബൈര്‍ക്കയാകട്ടെ നാരങ്ങാപ്പുറം പള്ളിയില്‍ ബാങ്ക് കൊടുത്തിരുന്നയാളും. രണ്ടുപേരും മരിച്ചുപോയി. ഏതുബാങ്ക് കേട്ടാലും അതിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ എത്തിച്ചേരുക കൊറ്റിയത്തെ സുബൈര്‍ക്കയിലാണ്. എല്ലാ പെരുന്നാളിന്റേയും ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കിടയില്‍ ആബൂട്ടിക്കയും കടന്നുവരും. പെരുന്നാള്‍ ഓര്‍മ്മകളുടെ നിറപ്പകിട്ടുകള്‍ക്കിടയില്‍ നിറം മങ്ങിയ കാഴ്ചകള്‍ പോലെയോ നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്ന ചിന്തകള്‍ പോലെയോ രണ്ടു ചിത്രങ്ങള്‍....

മാനത്ത് ശവ്വാലമ്പിളി പിറക്കുന്നതിനും എത്രയോ ദിവസങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പുതന്നെ മനസ്സില്‍ പെരുന്നാള്‍ പിറ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകും. നോമ്പിന്റെ അവസാന പത്തിലാണ് തിരക്കോടുതിരക്കുണ്ടാകുക. ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ കൈവിരലില്‍ എണ്ണിത്തുടങ്ങും. പത്ത്, ഒന്‍പത്, എട്ട്, ഏഴ്...... ഇരുപത്തിയൊന്‍പാതമത്തെ നോമ്പിലൊരു കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ കടന്നുകയറും. പെരുന്നാള്‍ നാളെയാകുമോ മറ്റന്നാളായിരിക്കുമോ... മാസം കാണാന്‍ പോകുന്നവര്‍ക്ക് ഇരുപത്തിയൊന്‍പതാം നോമ്പിനു തന്നെ കണ്ടാലെന്താ? മുപ്പതു നോമ്പിന്റെ പെരുന്നാളിനേക്കാള്‍ ആവേശം ഇരുപത്തിയൊന്‍പത് കഴിഞ്ഞുവരുന്ന പെരുന്നാളിനാണ്. സകല നാടകീയതകളും നിറഞ്ഞ മാസം കാണലും അതുകഴിഞ്ഞുള്ള പ്രഖ്യാപനങ്ങളുമൊക്കെ എത്തുമ്പോഴേക്കും നേരം പാതിരയോടടുക്കും. സമയം വല്ലാതെയങ്ങ് പുരോഗമിക്കുമ്പോള്‍, എന്നാല്‍ നോമ്പ് മുപ്പതുതന്നെയാവട്ടെയെന്ന് മനസ്സില്‍ പറയും. അപ്പോഴായിരിക്കും ഏതെങ്കിലുമൊരു 'കൂട്ടായി'യിലോ 'ബേപ്പൂരി'ലോ മാസം കണ്ടെന്ന വിവരം വരിക. അക്കാലത്ത്, കൂട്ടായിയും ബേപ്പൂരുമൊക്കെ, ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് അമേരിക്കയേക്കാള്‍ ദൂരത്തുള്ള ദേശങ്ങളായിരുന്നു.
പെരുന്നാള്‍ തലേന്ന് 'മോന്തി'ക്കാണ് ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ തമ്മില്‍ പുതിയ കുപ്പായത്തെ കുറിച്ച് തര്‍ക്കം നടത്തുക. എന്റേത് നല്ലതെന്ന ഓരോരുത്തരുടേയും വാശിയും മത്സരവും. നാളെ ഇടുമ്പോള്‍ കാണാല്ലോയെന്ന വെല്ലുവിളി.... ഒന്നോ രണ്ടോ പെരുന്നാളുകള്‍ക്ക് മാത്രം പുതിയ കുപ്പായമെടുക്കുന്ന കാലമായിരുന്നല്ലോ അത്. ചിലപ്പോള്‍ ചെറിയ പെരുന്നാളിനെടുത്ത വസ്ത്രം അലക്കി മടക്കി അടുത്ത പെരുന്നാളിനേക്ക് കാത്തുവെക്കും.

പെരുന്നാള്‍ തലേന്ന് നാരങ്ങാപ്പുറം പള്ളിയില്‍ നിന്നും മഗ്‌രിബ് ബാങ്ക് കൊടുക്കുന്നത് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ കൊറ്റിയത്തെ സുബൈര്‍ക്കാനോട് പ്രത്യേകമൊരു സ്‌നേഹം തോന്നും. ആ ബാങ്കിന് വല്ലാത്തൊരു മധുരമാണ്. അവസാനത്തെ നോമ്പ് തുറക്കാനുള്ള ഈത്തപ്പഴത്തേക്കാളും നാരങ്ങവെള്ളത്തേക്കാളും ഒരിത്തിരി കൂടുതല്‍ മധുരം. നാരങ്ങാപ്പുറം പള്ളിയിലെ ഹൗളിലെ വെള്ളത്തിന് അന്ന് തണുപ്പ് കൂടുതലായിരിക്കും. കുട്ടിക്കാലത്തിന്റെ ആഹ്ലാദപ്പെരുന്നാളിന്റെ സുഖമുള്ള തണുപ്പ്. കാലിന് അസുഖമുള്ള സുബൈര്‍ക്ക വലിയ ടോര്‍ച്ചും കൈയിലെടുത്ത് മുടന്തി നടക്കുന്നത് വര്‍ഷങ്ങളെത്രയോ കഴിഞ്ഞിട്ടും കണ്‍മുമ്പിലുണ്ട്.

ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ നോമ്പിന്റെ അവസാന പത്തിലാണ് പെരുന്നാളിലേക്കുള്ള ദൂരം കണക്കുകൂട്ടുന്നതെങ്കില്‍ വലിയ പെരുന്നാളിന്റെ പിറ്റേന്നു മുതല്‍ അടുത്ത നോമ്പിലേക്കും ചെറിയ പെരുന്നാളിലേക്കുമുള്ളദിവസങ്ങള്‍ എണ്ണിത്തുടങ്ങുന്ന മനുഷ്യനായിരുന്നു ആബൂട്ടിക്ക. പെരുന്നാളുകളൊന്നും ആ മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ആഘോഷത്തിന്റെ മത്താപ്പുകള്‍ കത്തിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല. എന്നാലും അയാള്‍ എണ്ണിത്തീര്‍ക്കും. ദുല്‍ഹജ്ജ് 11 മുതല്‍ എണ്ണം തുടങ്ങും. മുഹര്‍റത്തിന് ഇനി ഇത്ര ദിവസം, സഫര്‍, റബീഉല്‍ അവ്വല്‍....... റജബ്, ശഅബാന്‍, പിന്നെ റമദാന്‍, അതിനു പിന്നില്‍ ശവ്വാല്‍.... ചെറിയ പെരുന്നാളിന്റെ പിറ്റേന്ന്, ശവ്വാല്‍ രണ്ടിന് തുടങ്ങും ദുല്‍ഖഅദിലേക്കും ദുല്‍ഹജ്ജ് പത്തിലേക്കുമുള്ള ദിവസങ്ങള്‍ എണ്ണിയെടുക്കാന്‍....
ഒരു പെരുന്നാളില്‍ നിന്ന് മറ്റൊരു പെരുന്നാളിലേക്കുള്ള ദിവസങ്ങളായിരുന്നു ആബൂട്ടിക്കയുടെ ജീവിതം. ഒരു നോമ്പില്‍ നിന്നും അടുത്ത വര്‍ഷത്തെ റമദാനിലേക്കായിരുന്നു ആ മനുഷ്യന്‍ ജീവിച്ചിരുന്നത്. ഓരോ ദിവസവും അയാള്‍ അടുത്ത നോമ്പിലേക്കും പെരുന്നാളിലേക്കുമുള്ള നാളുകള്‍ എണ്ണിക്കുറക്കും.

അറിയാന്‍ വഴിയില്ല, ഈ മനുഷ്യനെ. ഒരു ചരിത്രത്തിലും ഇത്തരക്കാരായ ആളുകളെ രേഖപ്പെടുത്താറില്ല. ചരിത്രം 'മഹാന്മാരുടേത്' മാത്രമാണല്ലോ. തടിച്ച പ്രകൃതം, ഓരോ കൈകാലുകള്‍ മന്തുരോഗം വന്ന് വീര്‍ത്തത്, മൊട്ടയടിച്ച തല, ഏറെ ഉച്ചത്തിലുള്ള സംസാരം, വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള മുണ്ടിന്റേയും ഷര്‍ട്ടിന്റേയും മുഷിഞ്ഞ രൂപം, ഒന്നിനു മുകളില്‍ ഒന്നായി രണ്ടോ മൂന്നോ കുപ്പായങ്ങള്‍ ധരിച്ചിട്ടുണ്ടാകും, തലയില്‍ക്കെട്ട്... ഇത്രയുമായാല്‍ ആബൂട്ടിക്കയുടെ രൂപമായി- കാക്കാറമ്പത്ത് ആബൂട്ടിയായി.
പണ്ടേതോ കാലത്ത്, എല്ലാ പള്ളികളിലേയും പോലെ, നാരങ്ങാപ്പുറം പള്ളിയിലും കിണറ്റില്‍ നിന്നും വെള്ളം കോരി ഹൗളില്‍ നിറക്കുന്ന കാലം. അന്ന്, വിശ്വാസികളായ വിശ്വാസികള്‍ മുഴുവനും നമസ്‌ക്കരിക്കാനായി അംഗശുദ്ധി വരുത്തിയിരുന്നത് ആബൂട്ടിക്ക കിണറ്റില്‍ നിന്നും കോരി പാത്തി വഴി ഒഴുക്കിവിട്ട വെള്ളത്തിലായിരുന്നു. പാറകൊണ്ട് താഴ്ത്തിക്കെട്ടിയ ഹൗളിലെ വെള്ളത്തിന് വല്ലാത്ത തണുപ്പായിരിക്കും. വയ്യാത്ത കൈയ്യും കാലും കൊണ്ട് അയാള്‍ കോരിയൊഴിച്ച വെള്ളത്തിന് കണക്കുണ്ടായിരിക്കില്ല.

പുനത്തില്‍ കുഞ്ഞബ്ദുല്ലയുടെ 'സ്മാരകശിലകളില്‍' ഇതുപോലൊരു കഥാപാത്രമുണ്ട്. ഏത്തം വലിച്ച് ഹൗളിലേക്ക് വെള്ളം കോരി ഒഴിക്കുന്ന മനുഷ്യന്‍- എറമുള്ളാന്‍.

കാലം മാറി. കിണറ്റില്‍ നിന്നും മോട്ടോര്‍ വഴി വെള്ളം ഹൗളിലേക്ക് പമ്പ് ചെയ്തു തുടങ്ങി. ഹൗളിന്റെ രൂപവും മാറി. പാറകൊണ്ട് താഴ്ത്തിക്കെട്ടിയിരുന്ന ഹൗള്‍ നികത്തി കല്ലുകൊണ്ട് ഉയര്‍ത്തിക്കെട്ടി വെള്ളം തടഞ്ഞിട്ടു. അക്കാലമായതോടെ ആബൂട്ടിക്കയുടെ വെള്ളം കോരലും നിന്നു. അക്കാലത്തായിരിക്കണം അയാള്‍ വീടുകളില്‍ സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങിക്കൊടുത്ത് ഉപജീവനത്തിനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗം കണ്ടെത്തിയത്.
അന്ന്, തറവാട്ടില്‍ അന്‍പതോളം പേരാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. തറവാടിന്റെ അകത്തളങ്ങളില്‍ ഇരുട്ട് കനം തൂങ്ങി നിന്നിരുന്നു. എട്ട് മാസം മുമ്പ് പൊളിക്കുമ്പോഴും, പൂട്ടിയിട്ട തറവാട്ടുവീട്ടിനകത്തെ മുറികളില്‍ ഇരുട്ട് കൂടുകൂട്ടിക്കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇളക്കിയെടുത്ത ഓടിന്റേയും കല്ലിന്റേയും വിടവിലൂടെ വെളിച്ചം കടന്നാക്രമണം നടത്തിയപ്പോഴാണ് തറവാട് ശൂന്യസ്ഥലിയിലേക്ക് അപ്രത്യക്ഷമായിപ്പോയത്. ഇന്നിപ്പോള്‍ നിരപ്പായ സ്ഥലത്ത് വലിയൊരു വീടിന്റെ അസ്ഥികൂടം മാത്രം.
ഒരേക്കറോളം സ്ഥലത്ത് വിശാലമായിക്കിടന്നിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ തറവാട്. റോഡില്‍ നിന്നും തറവാട്ടു മുറ്റത്തേക്ക് കയറാന്‍ പടിപ്പുര കടക്കണം. ഇരുവശവും വിശാലമായ രണ്ട് മുറികളുണ്ടായിരുന്നു പടിപ്പുരയ്ക്ക്. പടിപ്പുരയ്ക്കപ്പുറം വലിയ മുറ്റം. അതുകടന്നാല്‍ മുല്ലാപ്പുറമെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന വരാന്ത. അവിടെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളില്‍ വലിയ തിണകള്‍ (ബഡാപ്പുറങ്ങള്‍). വരാന്തയിലെ ആനക്കാലുകള്‍ പോലുള്ള വലിയ തൂണുകളോട് അടുപ്പിച്ച് നീളമുള്ള രണ്ട് ചാരുബെഞ്ചുകള്‍. ബഡാപ്പുറത്തിനോടും അകം ചുമരിനോടും ചേര്‍ന്ന് പിന്നേയും രണ്ട് നീളന്‍ ബെഞ്ചുകള്‍. അതിലൊന്നിലായിരുന്നു ആബൂട്ടിക്കയുടെ കിടപ്പ്.
പ്രദേശത്തെ വീടുകളില്‍ സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങി വന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ, കുറേ സമയം ബെഞ്ചിനു മുകളില്‍ കിടന്ന് കണക്കു കൂട്ടലായിരുന്നു മൂപ്പരുടെ പണി. ഈ സമയത്താണ് നോമ്പില്‍ നിന്നും നോമ്പിലേക്കും ഇന്നില്‍ നിന്നും പെരുന്നാളിലേക്കുമുള്ള ദിവസങ്ങളുടെ എണ്ണം അദ്ദേഹം കൃത്യമായി പറഞ്ഞിരുന്നത്. വിരലുകള്‍ മടക്കി മാസങ്ങളും ദിവസങ്ങളും എണ്ണുമ്പോള്‍, ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ കൗതുകത്തോടെ ചുറ്റും കൂടിയിരുന്നു. ലോകം 'ബൈഷ്‌ക്കോപ്പാണ്' എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. 'ബയോസ്‌ക്കോപ്പ്' എന്നതിനെയാണ് അദ്ദേഹം ബൈഷ്‌ക്കോപ്പെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നത്. ബയോസ്‌ക്കോപ്പെന്നാല്‍ സിനിമയെന്നാണ് അര്‍ഥമെന്ന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ ഏറെ കഴിഞ്ഞാണ്, ഞങ്ങള്‍, കുട്ടികള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.

കാലം കറങ്ങിത്തിരിഞ്ഞ ഏതോ സമയത്താണ് ആബൂട്ടിക്കയുടെ കിടത്തം നാരങ്ങാപ്പുറം പള്ളിക്കു സമീപത്തെ യൂസുഫിയ മദ്‌റസയുടെ ചേരിയിലേക്ക് മാറിയത്. കാറ്റിലും മഴയിലും വെയിലുമെല്ലാം ആ മനുഷ്യന്‍ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ട് തണുത്തു വിറച്ചും വിയര്‍ത്തൊലിച്ചും അവിടെ കിടന്നു. എപ്പോഴെങ്കിലുമൊക്കെ ആരൊക്കെയോ കൊണ്ടുകൊടുക്കുന്ന ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, പനിച്ചു വിറച്ചും കാഴ്ചയില്ലാതെയും ആരോടും പരിഭവം പറയാതെ ആയുസ്സിന്റ പുസ്തകത്തിലെ ബാക്കിയുള്ള താളുകള്‍ അയാള്‍ മറിച്ചു തീര്‍ത്തു. ഉമ്മയുടെ നിര്‍ബന്ധം തീരെ സഹിക്കാതാവുമ്പോള്‍, ചില രാത്രികളില്‍, ആബൂട്ടിക്കക്ക് ഞാനും ഭക്ഷണം എത്തിച്ചുകൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.
എല്ലാ രാത്രികളിലും ഉമ്മ, ആബൂട്ടിക്കാക്കുള്ള ഭക്ഷണം എടുത്തുവെക്കുമെങ്കിലും അതുകൊണ്ടുപോകാന്‍ ഞാന്‍ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. ഭക്ഷണപ്പൊതി കൊണ്ടുകൊടുക്കാന്‍ ഉമ്മ എത്രയോ തവണ എന്നോട് കെഞ്ചി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, വിശക്കുന്നവന് ഭക്ഷണം എത്തിച്ചുകൊടുക്കേണ്ടതിന്റെ കടമ പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട്, അതിന്റെ പുണ്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്!! പട്ടിണിയുടെ അവസ്ഥ അറിയാത്തതു കൊണ്ടായിരിക്കണം, അക്കാലത്ത്, ഉമ്മ പറഞ്ഞത് പല ദിസവങ്ങളിലും ഞാന്‍ അനുസരിച്ചതേ ഇല്ലായിരുന്നു. രാത്രികാലങ്ങളില്‍ നാരങ്ങാപ്പുറം മദ്‌റസയ്ക്കടുത്ത് തമ്പടിക്കുന്ന 'പിരാന്തന്‍ മൊയ്തു'വിനേയും എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു. ഉമ്മയോട് അനുസരണക്കേട് കാണിച്ചതിന് ഒരു കാരണം മൊയ്തുക്ക അവിടെയുണ്ടാകുമെന്ന പേടി തന്നെയാണ്. ഭക്ഷണെപ്പാതിയുമായി ഞാന്‍ പോകില്ലെന്ന് തോന്നുന്ന ചില രാത്രികളില്‍, അനിയനെ പറഞ്ഞയിച്ചിരുന്നു ഉമ്മ. അവന്‍ തീരെ ചെറുതായിരുന്നതുകൊണ്ടും വഴിയിലെവിടേയും വെളിച്ചമില്ലാത്തതുകൊണ്ടും അവനെ ഒറ്റയ്ക്ക് അയക്കാന്‍ ഉമ്മയ്ക്ക് പേടിയായിരുന്നു. പിരാന്തന്‍ മൊയ്തുക്കാനെ അവനും പേടിച്ചിരുന്നു. ഞങ്ങളിലാരെങ്കിലും, ഭക്ഷണപ്പൊതിയുമായി പോകാതിരുന്ന രാത്രികളിലെല്ലാം, അതുകാത്തുകിടന്ന് ആബൂട്ടിക്ക വിശന്ന വയറോടെ നേരം വെളുപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഇശാ ബാങ്കില്‍ നിന്നു സുബ്ഹി ബാങ്കിലേക്കുള്ള ദൂരം അളന്നെടുത്തിട്ടുണ്ടാകും.
അക്കാലത്തെ കുട്ടികള്‍, ഞങ്ങള്‍, കുറച്ചു മുതിര്‍ന്നപ്പോഴത്തെ ഒരു ബലി പെരുന്നാള്‍ രാത്രിയാണ് തലശ്ശേരി ജനറല്‍ ആശുപത്രിയില്‍ ആബൂട്ടിക്ക മരണത്തിന്റെ തണുപ്പിലേക്ക് നടന്നു പോയത്. ഓരോ പെരുന്നാളിനെ കുറിച്ചും ആ മനുഷ്യന്‍ കണക്കുകള്‍ കൂട്ടിയിടുമ്പോള്‍ തന്റെ മരണ തിയ്യതിയാണ് രേഖപ്പെടുത്തിവെക്കുന്നതെന്ന് അയാള്‍ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകില്ല. പുതുവസ്ത്രം അണിഞ്ഞ് (ശരിക്കും അറിയില്ല, അദ്ദേഹം അന്ന് പുതുവസ്ത്രം അണിഞ്ഞിരുന്നോ? ആവോ, ഉണ്ടാവില്ല!), പെരുന്നാള്‍ നമസ്‌ക്കാരം കാത്തിരുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്‍ പഴയ ജുമുഅത്ത് പള്ളിയിലെ ഖബര്‍സ്ഥാനില്‍, ജീവിതത്തിലാദ്യമായി 'സ്വന്തം വീട്' കണ്ടെത്തി.
എത്രയോ രാത്രികള്‍ വിശന്ന് വെളുപ്പിച്ച ആബൂട്ടിക്ക എനിക്ക് തിരിച്ചറിവിന്റെ പാഠങ്ങള്‍ നല്കിയത് അദ്ദേഹം മരിച്ച് പിന്നേയും കുറേ വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞായിരുന്നു. ജോലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വയനാട്ടിലായിരുന്ന രണ്ടേ മുക്കാല്‍ വര്‍ഷം. അതില്‍ ചില നാളുകളില്‍ കൊടും തണുപ്പിലെ വിശന്നു വലഞ്ഞ രാത്രികളിലെല്ലാം ആബൂട്ടിക്കയെ ഓര്‍ത്തുപോയിരുന്നു, ആ മനുഷ്യന്‍ അനുഭവിച്ച 'വയറ്റിന്റെ കാളല്‍' തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. വുളു വരുത്താനെന്ന വ്യാജേന പള്ളിയിലെ ഹൗളില്‍ നിന്നും വെള്ളം കുടിച്ച എത്രയോ രാത്രികളും പകലുകളും കടന്നുപോയിട്ടുണ്ട്. വിശപ്പിന്റെ വല്ലാത്ത കൊളുത്തി വലിക്കല്‍ അനുഭവിച്ചപ്പോഴൊക്കെ മനസ്സില്‍ ആബൂട്ടിക്ക കടന്നു വന്നു. യൂസുഫിയ മദ്‌റസയുടെ ചേരിയില്‍ തണുപ്പിലും മഴയിലും വിശന്ന് കിടന്ന ഒരു മനുഷ്യന്റെ ദയനീയത ശരിക്കും തിരിച്ചറിഞ്ഞത് അക്കാലത്താണ്. അനാഥനും നിരാലംബനുമായ ഒരു മനുഷ്യന് ഭക്ഷണമെത്തിച്ചുകൊടുക്കാന്‍ ഉമ്മ നല്കാറുള്ള ഉപദേശങ്ങള്‍ ഓര്‍മ്മയിലേക്ക് തള്ളിയെത്തി എന്നോട് കലമ്പല്‍ കൂട്ടിയതും കല്പറ്റയിലെ തണുത്ത രാത്രികളിലായിരുന്നു. വയനാട്ടിലെ എത്ര രാത്രികളാണ് ഉറങ്ങാനാവാതെ ഓര്‍മ്മകള്‍ എന്നെ തിരിച്ചും മറിച്ചും കിടത്തിയത്!
വല്ലപ്പോഴുമെങ്കിലും ആബൂട്ടിക്കക്ക് ഭക്ഷണമെത്തിച്ചു കൊടുക്കാന്‍ സന്മസ് കാണിച്ചതു കൊണ്ടായിരിക്കണം, വിശന്നുറങ്ങിയതിന്റെ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ദൈവം എന്റെ മുമ്പില്‍ സോമനെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തി തന്നിട്ടുണ്ടാവുക. എവിടുന്നൊക്കെയോ നുള്ളിപ്പെറുക്കിയ കുറച്ചു പണവുമായി പുലര്‍ച്ചെ ഓഫിസിനു മുമ്പിലെത്തുന്ന സോമന്റെ ആദ്യചോദ്യം 'എല്ലിഷ്ടാ, നീ വല്ലതും കഴിച്ചോ' എന്നായിരിക്കും. കുട്ടേട്ടന്റെ ഉന്തുവണ്ടി കടയിലെ ദോശയായും ഗീത ഹോട്ടലിലെ ആവി പറക്കുന്ന നെയ്‌റോസ്റ്റായുമൊക്കെ എന്റെ വിശപ്പ് സോമന്റെ ഹൃദയ വിശാലതയ്ക്ക് മുമ്പില്‍ ഇല്ലാതായിപ്പോയിട്ടുണ്ട്.
ആരോടും പരിഭവം പറയാതെ നന്മകള്‍ മാത്രം ചെയ്ത് ഇല്ലാതായിപ്പോയ ആബൂട്ടിക്കയുടേത് ഒരു ജന്മം. നക്‌സല്‍ പ്രവര്‍ത്തകന്റെ റോളില്‍ കാട്ടിലും മേട്ടിലും കോഴിക്കോട്ടേയും കണ്ണൂരിലേയുമൊക്കെ ജയിലുകളിലും ജീവിതം കഴിക്കുകയും, പിന്നീടൊരിക്കല്‍, എന്നോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് എങ്ങോട്ടേക്ക് പോയിമറഞ്ഞ്, ഒരു വിവരവുമില്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്ത സോമന്റേത് മറ്റൊരു ജന്മവും.
പെരുന്നാള്‍ ഓര്‍മ്മയാണ്. ഒരു മാസം നോമ്പെടുത്തതിന്റെ ഓര്‍മ്മ. ഒരുപാടുകാലം ജീവിച്ചതിന്റെ ഓര്‍മ.


പുടവ വനിതാ മാസിക സെപ്തംബര്‍ 2011

Saturday, September 17, 2011

ഐറിഷ് സിനിമയിലെ മലയാളിത്തിളക്കം



നീല്‍ ആംസ്‌ട്രോങും എഡ്വില്‍ ആല്‍ഡ്രിനും മൈക്കിള്‍ കോളിന്‍സും ചന്ദ്രനിലിറങ്ങിയപ്പോള്‍ അവരെ പുഞ്ചിരിയോടെ സ്വീകരിക്കാന്‍ അവിടെയൊരു മലയാളി ഉണ്ടായിരുന്നത്രെ! എഡ്മണ്ട് ഹിലാരിയും ടെന്‍സിങ് നോര്‍ഗെയും ചേര്‍ന്ന് ആദ്യമായി എവറസ്റ്റ് കൊടുമുടി കീഴടക്കി കൊടികുത്തുമ്പോള്‍ അവിടേയും അവര്‍ക്ക് ചായ കൊടുക്കാനും സ്വീകരിക്കാനും ഒരു മലയാളി ഉണ്ടായിരുന്നത്രെ. ഇതൊക്കെ ലോകത്തെല്ലായിടത്തും മലയാളിയുണ്ടെന്ന 'കാര്യം' പറയാനുള്ള കഥകളാണെന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാം. ലോകത്ത് എല്ലായിടത്തും മലയാളികളുണ്ട്- ഐറിഷ് സിനിമയില്‍ പോലും!
ബിജു നായരെ പരിചയപ്പെടുക. കോഴിക്കോട് സ്വദേശി. എന്നാല്‍ ഐറിഷ് സിനിമയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തട്ടകം. ഒരു മലയാള സിനിമയിലും മലയാളം സീരിയലിലും അദ്ദേഹം വേഷമിട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഐറിഷ് ചിത്രങ്ങളും സീരിയലുകളുമാണ് പ്രധാനം. വിദേശ ഭാഷയിലെ നിഷേധിക്കാനാവാത്ത സാന്നിധ്യമായി വളരുകയാണ് ഈ മലയാളി യുവാവ്.
രണ്ടാഴ്ച മുമ്പൊരു നാള്‍. നിര്‍മാതാവ് ഫ്‌ളോറിയന്‍, സംവിധായകന്‍ സ്റ്റീവന്‍ എന്നിവരോടൊപ്പം ഐറിഷ് ഫിലിം ഇന്‍സ്റ്റിറ്റിയൂട്ടിന് സമീപത്തെ കോഫി ഷോപ്പില്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന ബിജുവിനെ തേടി വിദ്യാര്‍ഥികളുടെ ഒരുപട തന്നെ എത്തി. രണ്ടു പ്രമുഖരേയും കടത്തിവെട്ടി വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ ആരാധനയോടെ അടുത്തുകൂടി ഹായ് ബിജു എന്നു വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഞെട്ടിയത് നിര്‍മാതാവും സംവിധായകനുമല്ല, ബിജു തന്നെയായിരുന്നു. ഏതാനും സിനിമകളിലേയും സീരിയലുകളിലേയും വേഷം തന്നെ ഇത്രയും ജനപ്രിയനാക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഫ്‌ളോറിയനും സ്റ്റീവനും അത് നേരത്തെ മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ട് കുട്ടികളുടെ ആഹ്ലാദപ്രകടനത്തെ അവര്‍ ഹൃദയം തുറന്ന് ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. ഷോപ്പിംഗ് മാളുകളിലും യാത്രയിലുമൊക്കെ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയ ഈ മലയാളി യുവാവ് ഐറിഷ് ജനതയുടെ ആദരവിന്റെ ആഴം മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ട്. സ്ത്രീകളും കുട്ടികളുമാണ് തന്നെ വളരെ വേഗത്തില്‍ തിരിച്ചറിയുന്നതെന്നും ബിജു നായര്‍ പറയുന്നു. സ്വകാര്യത നഷ്ടപ്പെട്ടുതുടങ്ങുമ്പോഴും ഒരു ജനതയുടെ സ്‌നേഹമാണ് ആസ്വദിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയുന്നുണ്ട്.

സ്റ്റാര്‍ട്ട്
മാണി സി കാപ്പന്‍ നിര്‍മ്മിച്ച് ജോഷി മാത്യു സംവിധാനം ചെയ്ത മാന്‍ ഓഫ് ദ് മാച്ച് എന്ന ചിത്രത്തിലായിരുന്നു ബിജു നായരുടെ അരങ്ങേറ്റം. വിദ്യാര്‍ഥി നേതാവിന്റെ വേഷമായിരുന്നു മാന്‍ ദ് മാച്ചില്‍. കോടിയേരി ബാലകൃഷ്ണന്റെ മകന്‍ ബിനീഷ് കോടിയേരിയും ഇതേ സിനിമയിലൂടെയാണ് അരങ്ങേറ്റം നടത്തിയത്.
സിനിമയുടെ നീളം കൂടിപ്പോയതോടെ ബിജുവിന്റെ വേഷത്തില്‍ കുറേഭാഗം എഡിറ്റിംഗ് ടേബിളില്‍ മുറിഞ്ഞു വീണു. ഏതാനും സീനുകളില്‍ മാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന വിദ്യാര്‍ഥി നേതാവായി ബിജു. പക്ഷേ, വെള്ളിത്തിരയ്ക്ക് അങ്ങനെയങ്ങ് ബിജുവിനെ ഒഴിവാക്കാനാവില്ലായിരുന്നു. അക്ബര്‍ കക്കട്ടിലിന്റെ 'അധ്യാപകന്റെ ഡയറി' മുഹമ്മദ് കുട്ടി സംവിധാനം ചെയ്ത് തിരുവനന്തപുരം ദൂരദര്‍ശന്‍ 'സ്‌കൂള്‍ ഡയറി' എന്ന പേരില്‍ സീരിയലാക്കിയപ്പോഴാണ് ബിജു നായര്‍ വീണ്ടും ക്യാമറയ്ക്കു മുമ്പിലെത്തിയത്. അതില്‍ എം ആര്‍ ഗോപകുമാര്‍ അവതരിപ്പിച്ച കുഞ്ഞിരാമന്‍ മാഷുടെ മകനായ ദിവാകരന്റെ വേഷമായിരുന്നു ബിജു നായര്‍ക്ക്. മലയാളം സിനിമയില്‍ നിന്നും സീരിയലില്‍ നിന്നും തത്ക്കാലത്തേക്ക് വിട പറഞ്ഞെങ്കിലും കോളെജ് പഠനത്തിന് ശേഷം യു കെയിലേക്ക് പറന്ന ബിജു നായര്‍ ഐറിഷ് സിനിമകളിലും സീരിയലുകളിലും ഒന്നിനു പിറകെ ഒന്നായി വേഷമിട്ടു. ഇതിനകം അഞ്ച് സിനിമ/ സീരിയലുകളില്‍ അഭിനയം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയ ബിജുവിനെ തേടി ഐറിഷില്‍ തന്നെയുള്ള രണ്ട് ബിഗ് ബജറ്റ് പ്രൊജക്ടുകള്‍, മലയാളം, കന്നഡ, തമിഴ് ചലച്ചിത്ര പദ്ധതികള്‍ വന്നുനില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. ഇതില്‍ കന്നഡ, തമിഴ് സിനിമകള്‍ റുമാനിയയില്‍ ചിത്രീകരിക്കുമ്പോള്‍ മലയാളം അടുത്ത വര്‍ഷം നാട്ടില്‍ വരുമ്പോഴാണ് ഷൂട്ടിംഗ് നടത്തുക.

ക്യാമറ
കീരോണ്‍ ജെ വാല്‍ഷ് സംവിധാനം ചെയ്ത് ഐറിഷ് ചാനലായ ആര്‍ ടി ഇ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത ഐറിഷ് സീരിയലായ സാവേജ് ഐ, സൈമണ്‍ മാസേ സംവിധാനം ചെയ്ത ഐറിഷ് സീരിയല്‍ റോ (ആര്‍ ടി ഇ ചാനലിലെ നമ്പര്‍ വണ്‍ സീരിയലായിരുന്നു ഇത്), സ്റ്റീവ് ബാറോണ്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത സിനിമ ട്രഷര്‍ ഐലന്റ്, കോണര്‍ സ്ലാറ്ററി സംവിധാനം ചെയ്ത ന സ്‌കോയിറ്റീര്‍ (നോ വേ ഔട്ട്), ആന്‍ഡ്രീ ആണ്ടനോഫ് സംവിധാനം ചെയ്ത ബള്‍ഗേറിയന്‍ ഷോര്‍ട്ട് ഫിലിമായ ഈഗോ ട്രിപ്, സ്റ്റീവന്‍ പാട്രിക്കും ഫ്‌ലോറിയന്‍ സാപ്രയും ചേര്‍ന്നൊരുക്കിയ ഐറിഷ് ചിത്രമായ ക്ലൗണ്‍സ് എന്നിവയിലാണ് ബിജു നായര്‍ ഇതിനകം വേഷമിട്ടത്. ട്രഷര്‍ ഐലന്റില്‍ ബിജു നായരെ കൂടാതെ ഇന്ത്യക്കാരനായ മധുര്‍ മിത്തലും (സ്ലം ഡോഗ് മില്യനയര്‍) അഭിനയിച്ചിരുന്നു. സ്റ്റീവന്‍ ബ്രാഡി സംവിധാനം ചെയ്ത ലിസ എന്ന ടെലി ഫിലിം ഉടന്‍ പ്രമുഖ ഐറിഷ് ചാനല്‍ സംപ്രേഷണം ചെയ്യാനിരിക്കുകയാണ്.

ആക്ഷന്‍
2005ല്‍ യു കെയില്‍ എത്തിയതോടെയാണ് ബിജു നായര്‍ ജോലിയോടൊപ്പം തന്റെ രക്തത്തിലുള്ള സിനിമയേയും ശരിക്കും തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. എത്ര പറിച്ചെറിഞ്ഞാലും കളയാന്‍ സാധിക്കാത്ത ചിലത് രക്തത്തിലുള്ളതുപോലെ! സിനിമ ബിജുവിന്റെ സിരകളില്‍ രക്തത്തേക്കാള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കണം. അല്ലെങ്കില്‍ മലയാളത്തില്‍ ഒരു സിനിമയില്‍ ഏതാനും സീനുകളില്‍ മാത്രം മുഖം കാണിച്ച ഒരാള്‍ എങ്ങനെയാണ് വിദേശ ഭാഷാ സിനിമയില്‍ അവിഭാജ്യ ഘടകമാവുക.
നിരവധി കമ്പനികളില്‍ ജോലി ചെയ്ത ബിജു നായര്‍ മാഞ്ചസ്റ്റര്‍ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയുടെ കീഴില്‍ എയര്‍ഹോസ്റ്റസ് ട്രെയിനിംഗ് നടത്തിയതാണ് ജീവിതത്തിലെ വിഴിത്തിരിവായത്. ട്രെയിനിംഗിന്റെ ഭാഗമായി പാരിസിലേക്കുള്ള ഒരു വിമാന യാത്രയിലാണ് റുമാനിയന്‍ സിനിമാ നിര്‍മാതാവ് ഫ്‌ലോറിയനെ പരിചയപ്പെട്ടത്. കാമുകിയോടൊപ്പം യാത്ര പോവുകയായിരുന്ന ഫ്‌ളോറിയന്‍ ബിജുവിലെ നടനെ ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അതോടെയാണ് ആര്‍ക്ക് ലൈറ്റുകളുടെ വെളിച്ചം ബിജുവിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായത്. പിന്നീട് ഫ്‌ളോറിയന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തായി മാറി ബിജു. ഫ്‌ലോറിയന്റെ ഫേസ് ബുക്കില്‍ സഹോദരന്റെ സ്ഥാനത്തുള്ളത് ബിജു നായരുടെ പേരാണ്. സിനിമയെ മാത്രം സ്വപ്നം കാണുന്ന ഫ്‌ളോറിയന് ഇന്ത്യന്‍ രൂപയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ഇരുന്നൂറു കോടിയിലേറെയാണ് ആസ്തി!

ക്യാമറയ്ക്കപ്പുറത്തൊരു ബിജുവുണ്ട്
മലപ്പുറത്തെ പരേതനായ കെ പി ഗോപാലകൃഷ്ണന്റേയും തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ വകുപ്പിലെ സൂപ്രണ്ടായിരുന്ന കോഴിക്കോട് സ്വദേശി പി പ്രേമയുടേയും മകനാണ് ബിജു നായര്‍. നിലമ്പൂരിലായിരുന്നു ജനനമെങ്കിലും കോഴിക്കോട്ടാണ് പഠിച്ചതും വളര്‍ന്നതും. സ്‌കൂള്‍തല ക്വിസ്, ലളിതഗാന മത്സരങ്ങളില്‍ മികവ് പുലര്‍ത്തിയിരുന്ന ബിജു അച്ഛന്റെ മരണത്തോടെ പിറകോട്ടടിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തായിരുന്ന മുന്‍മന്ത്രി എ സി ഷണ്‍മുഖദാസിന്റെ അവസരോചിത ഇടപെടലുകളാണ് ബിജുവിനെ വീണ്ടും കലയുടെ ലോകത്തേക്ക് തിരിച്ചെത്തിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക വസതിയില്‍ ബിജുവിനും ഇടമുണ്ടായിരുന്നു. എ സി ഷണ്‍മുഖദാസുമായുള്ള ബന്ധമാണ് മാന്‍ ഓഫ് ദ് മാച്ച് എന്ന സിനിമയിലേക്കുള്ള ബിജുവിന്റെ പ്രവേശനത്തിനു തന്നെ കാരണം.
ബിജു നായര്‍ക്ക് സിനിമയുമായുള്ള ബന്ധം കേവലം അഭിനയത്തിന്റേത് മാത്രമല്ല. ബിജുവിന്റെ കുടുംബത്തിനും സിനിമാ ബന്ധങ്ങള്‍ ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു. പ്രശസ്ത തെന്നിന്ത്യന്‍ സംവിധായകന്‍ ബേബി (സ്വാമിനാഥന്‍ പിള്ള)യാണ് ബിജുവിന്റെ ബന്ധുവായ സത്യവതിയെ വിവാഹം ചെയ്തത്. നാല്‍പതിലേറെ സിനിമകള്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത ബേബിയെ എളുപ്പത്തില്‍ തിരിച്ചറിയാന്‍ ലിസ, അനുപല്ലവി, മനുഷ്യമൃഗം തുടങ്ങിയ പേരുകള്‍ മാത്രം മതി. ഫിനാന്‍സ് വിഭാഗത്തില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന അജിത്, ബിസിനസുകാരനായ രാജീവ് എന്നിവരാണ് ബിജുവിന്റെ സഹോദരങ്ങള്‍. കൊച്ചി സ്വദേശിയും യു കെയില്‍ ഗവണ്‍മെന്റ് ഉദ്യോഗസ്ഥയുമായ സ്മിത നായരാണ് ബിജു നായരുടെ ഭാര്യ. അലോക് കാര്‍ത്തിക് ഏക മകനാണ്.
ഐറിഷ് സിനിമകളില്‍ അഭിനയിക്കുമ്പോഴും ജീവിതം വിദേശത്ത് നയിക്കുമ്പോഴും ഇന്ത്യയുമായും ഇന്ത്യന്‍ സിനിമയുമായുള്ള ബന്ധം ബിജുവിന് തുടരാനാവുന്നുണ്ട്. മലയാള സിനിമയിലേത് ഉള്‍പ്പെടെ വിവിധ ഇന്ത്യന്‍ ഭാഷകളിലെ സിനിമാ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ ബിജു നായരുടെ ഉറ്റ സുഹൃത്തുക്കളാണ്. മധുര്‍മിട്ടല്‍, തമിഴ് നിര്‍മാതാവ് കുഞ്ഞുമോന്റെ മകനും നിര്‍മാതാവുമായ എബി കുഞ്ഞുമോന്‍, മധുപാല്‍, ഉദയ, നരേന്‍, ബിജുമേനോന്‍, സുധീഷ്, മുന്ന, സത്താര്‍, സീമ, അംബിക, രമ്യാനമ്പീശന്‍, ഭാവന, ജയാനന്‍ വിന്‍സെന്റ്, അജയന്‍ വിന്‍സെന്റ്, രാമചന്ദ്രഭയ്യ, ശ്രീകുട്ടന്‍, ദീപന്‍ മമ്മാസ്, ഷാജിയെം, വിജിതമ്പി, പൂജപ്പുര രാധാകൃഷ്ണന്‍ തുടങ്ങി നിരവധി പ്രമുഖര്‍ ബിജു നായരുടെ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളാണ്.
നാട്ടിലെത്തിയാല്‍ അഭിനയിക്കാനുള്ള ഒരു മലയാളം ഓഫര്‍ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ അദ്ദേഹത്തെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്. മലയാളത്തിനു പുറമേ കന്നഡ, തമിഴ് സിനിമകളിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ് ബിജു നായര്‍. അതോടെ ഐറിഷ് ജനത തിരിച്ചറിയുന്ന ഇന്ത്യക്കാരനെ മലയാളികളും തിരിച്ചറിയും. ചെറൂട്ടി റോഡിലൂടേയും മിഠായി തെരുവിലൂടെയും മറൈന്‍ ഡ്രൈവിലൂടേയും ഇപ്പോള്‍ നടന്നു പോകാനുള്ള ബിജുവിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം അതോടെ ഇല്ലാതാകും. തമിഴിലെ പ്രശസ്ത ക്യാമറാമാനായ രവിന്ദര്‍ മൂണ്ട്രാം പൗര്‍ണമിക്ക് ശേഷം റുമാനിയയില്‍ വെച്ച് ചിത്രീകരിക്കുന്ന ചിത്രം, തമിഴ് നിര്‍മാതാവ് കെ ടി കുഞ്ഞുമോന്റെ മകന്‍ എബി കുഞ്ഞുമോനും ഫ്‌ലോറിയനും ചേര്‍ന്ന് നിര്‍മിക്കുന്ന ബിഗ് ബജറ്റ് ചിത്രം തുടങ്ങിയവയാണ് ഉടന്‍ ചിത്രീകരിക്കാനിരിക്കുന്നത്. സ്റ്റീവാന്‍ ക്ലാനിന്റെ ബിഗ് ബജറ്റ് ചിത്രമായ ലണ്ടനും ചിത്രീകരണത്തിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ്.
അയര്‍ലന്റിലെ തലസ്ഥാന നഗരിയിലെ പ്രശസ്ത സിനിമാ പ്രവര്‍ത്തകരുടെ സംഗമ കേന്ദ്രമായ ഡബ്ലിന്‍ ഷുഗര്‍ ക്ലബ്ബില്‍ രണ്ടാഴ്ച മുമ്പ് നടന്ന ഷോര്‍ട്ട് ഡേ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലില്‍ സാപ്ര ഫിലിംസിന്റെ പ്രത്യേക അപ്പ്രീസിയേഷന്‍ പുരസ്‌ക്കാരത്തിന് ബിജു നായരാണ് അര്‍ഹനായത്. റുമാനിയന്‍/ ഐറിഷ് നിര്‍മ്മാതാവ് ഫ്‌ലോറിയന്‍ സാപ്രയില്‍ നിന്നുമാണ് ബിജു പുരസ്‌ക്കാരം ഏറ്റുവാങ്ങിയത്.
മദിരാശിയില്‍ വീട് നിര്‍മാണം നടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും കഴിയുന്നത്ര കാലം ഐറിഷ് ചിത്രങ്ങളില്‍ അഭിനയിക്കാന്‍ കഴിയണമെന്നുതന്നെയാണ് ബിജു നായര്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. സൗഹൃദങ്ങളെ മികച്ച രീതിയില്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്നത് ഈ യുവാവിന്റെ വളര്‍ച്ചയ്ക്ക് ഗതിവേഗം കൂട്ടുന്നുണ്ട്.
ദൈവം തരുന്നതിനെയെല്ലാം ബോണസായി കരുതുകയാണെങ്കില്‍ സന്തോഷിക്കാനല്ലാതെ സങ്കടപ്പെടാന്‍ എവിടുണ്ട് സമയം എന്നതാണ് ബിജു നായര്‍ എന്ന ഐറിഷ് നടന്റെ/ മലയാളി യുവാവിന്റെ മോട്ടോ.

ചന്ദ്രനിലും എവറസ്റ്റിലും മാത്രമല്ല, അയര്‍ലന്റിലെ തിയേറ്ററിലും ചെന്നാല്‍ നിങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാന്‍ അവിടൊരു മലയാളിയുണ്ടാവും. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മലയാളം പറഞ്ഞ് അയാള്‍ നിങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചിരുത്തും, എന്നിട്ട് ഐറിഷ് വെള്ളിത്തിരയിലേക്ക് നടന്നു കയറും. അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ അത്ഭുതത്തോടെ അയാളെ നോക്കും. തലക്കനമൊട്ടുമില്ലാതെ, അയാള്‍ വെള്ളിത്തിരയില്‍ തന്റെ വേഷം തനിമയോടെ ചെയ്യാനുള്ള ശ്രദ്ധയിലായിരിക്കും അപ്പോള്‍ അയാള്‍. ആ യുവാവിനെ നിങ്ങള്‍ സ്‌നേഹത്തോടെ ബിജു നായര്‍ എന്ന് പേര് ചൊല്ലി വിളിക്കും.

bijupournami@gmail.com
km.kmrahman@gmail.com

വര്‍ത്തമാനം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്
18-09-2011

Friday, September 9, 2011

ഞാനും നിങ്ങളുമല്ല, നമ്മളാണ് ഓണം


സിനിമാ താരവും സംവിധായകനും കഥാകൃത്തുമായ മധുപാല്‍ ഓണത്തെ കാണുന്നത് വേറൊരു തലത്തിലാണ്. മിത്തും ജീവിതവും യാഥാര്‍ഥ്യവും ചരിത്രവും കാഴ്ചപ്പാടുകളുമൊക്കെ കൂടിക്കുഴഞ്ഞ് ബൗധികതലത്തിലും ആത്മീയതലത്തിലും മധുപാല്‍ ഓണത്തെ കാണുന്നു.

? ഓണക്കാലത്തേയും സാഹിത്യത്തേയും എങ്ങനെയാണ് കാണുന്നത്?
മലയാളത്തില്‍ സാഹിത്യം പുഷ്ടിപ്പെടുന്ന സമയമാണ് ഓണക്കാലം. വാര്‍ഷികപ്പതിപ്പുകള്‍, ഓണപ്പതിപ്പുകള്‍... ആ രീതിയില്‍ എല്ലാ അച്ചടി മാധ്യമങ്ങളും തങ്ങളുടെ പതിപ്പുകള്‍ ഇറക്കാറുണ്ട്. സാഹിത്യത്തില്‍ ഓണമുള്ളതുപോലെ ഓണത്തിന് സാഹിത്യവുമുണ്ട്. കഥകളിലും കവിതകളിലുമൊക്കെ നിരവധി തവണ എഴുതപ്പെട്ട ആഘോഷമാണ് ഓണക്കാലം.

? ഓണം എഴുത്തിനെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
ഓണം എഴുത്തിനെ സ്വാധീനിക്കുന്ന രീതി ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഓണപ്പതിപ്പുകളിലോ വാര്‍ഷികപ്പതിപ്പുകളിലോ കഥ എഴുതുക എന്നത് എന്റെ രീതിയല്ല. എനിക്ക് കിട്ടുന്ന സമത്ത് എഴുതിവെച്ചവ കൊടുക്കുന്നു എന്നുമാത്രം. നേരത്തെ എഴുതിവെച്ചവ ഓണക്കാലത്തെ വാര്‍ഷികപ്പതിപ്പുകളിലും മറ്റും കൊടുക്കുന്നു എന്നുമാത്രമേയുള്ളു. ഓണക്കാലത്തേക്ക് വേണ്ടിയോ വാര്‍ഷികപ്പതിപ്പുകള്‍ക്കു വേണ്ടിയോ ആവശ്യപ്പെട്ടാല്‍ പെട്ടെന്ന് എഴുതിക്കൊടുക്കുക എന്ന പ്രവണതയില്ല. വര്‍ഷത്തില്‍ മൂന്ന് കഥകളെങ്കിലും എഴുതാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ ഭാഗ്യമായി എന്നാണ് ഞാന്‍ കരുതുന്നത്. ഈ വര്‍ഷം അങ്ങനെ മൂന്ന് കഥകള്‍ എഴുതിക്കഴിഞ്ഞു. മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലും കേരളകൗമുദിയുടേയും വര്‍ത്തമാനത്തിന്റേയും ഓണപ്പതിപ്പുകളിലും കഥകള്‍ നല്കി. ഓണം കൃഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണല്ലോ. കാര്‍ഷിക വിളയുടെ രീതിയില്‍ ജൈവപരമായും സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ടാകാം. നമ്മെകൊണ്ട് സാധിക്കുന്ന കാര്യം വിത്തിടുക എന്നുള്ളതാണ്.

? സിനിമ, യാത്ര തുടങ്ങിയ തിരക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍ എങ്ങനെയാണ് കഥയെഴുത്ത് നടക്കുന്നത്?
തിരക്കിന്റെ കാലത്ത് കഥയെഴുതുക എന്നതല്ല രീതി. യാത്രകള്‍, ചര്‍ച്ചകള്‍ തുടങ്ങിയവയൊക്കെയായി മുമ്പോട്ട് പോകുമ്പോഴും നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ തോന്നുന്ന ആശയം കടലാസിലേക്ക് പകര്‍ത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

? ചെറുപ്പത്തിലെ ഓണം എങ്ങനെയായിരുന്നു?
പാലക്കാടായിരുന്നു എന്റെ ചെറുപ്പകാലം. അവിടെ പൂക്കളിറുത്തും പൂക്കളമിട്ടുമുള്ളതുമായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ പതിനഞ്ച് വയസ്സായ കുട്ടികള്‍ മുതലാണ് ഓണം നഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകുക. ഗുണ്ടല്‍പേട്ടിലേയും പൊള്ളാച്ചിയിലേയും നാഗര്‍കോവിലിലേയും പൂക്കളാണ് അവരുടെ ഓണത്തിന് കളമൊരുക്കാനിടുന്നത്. തുമ്പയും കാശിത്തുമ്പയുമൊക്കെ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ളവ ധാരാളമായി ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നല്ലോ. ഇപ്പോള്‍ ഓണപ്പൂക്കളമൊരുക്കാനായി മണലിന് പോലും നിറം കൊടുക്കുന്നതു പോലും കാണുന്നുണ്ട്. പൂക്കളത്തില്‍ പൂക്കള്‍ എന്ന സങ്കല്‍പം തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ട ബാലികാ ബാലന്മാരുടെ ഓണക്കാലമാണിത്. റെഡിമെയ്ഡില്‍ പ്ലാസ്റ്റിക് പൂക്കളത്തിലെ ഡിസൈനിലെ ഷേഡുകളില്‍ പൂക്കളും കളര്‍ മണലും നിരത്തലാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഓണം.
മൊത്തം ഒറ്റപ്പട്ടണമായ കേരളത്തില്‍ ഫ്‌ളാറ്റുകളില്‍ നിലം ശരിയാക്കാനോ ചാണകം മെഴുകാനോ കഴിയില്ലല്ലോ. മണ്ണില്ലാതായതോടെ മുറ്റവുമില്ലല്ലോ. പൂക്കള്‍ പറിച്ച് ഓണപ്പൂക്കളമിട്ടിരുന്നു എന്നതൊക്കെ നൊസ്റ്റാള്‍ജിക് സംഭവങ്ങളായി മാറി. ഉള്‍നാടന്‍ പ്രദേശങ്ങളില്‍ പോയാല്‍ ഈയൊരുവസ്ഥ ഇപ്പോള്‍ കാണാന്‍ കഴിയുമായിരിക്കും. അത്തരമൊരു വല്ലാത്ത കാലത്തിലൂടെ പോകുമ്പോള്‍ ഓണം നമ്മള്‍ നൊസ്റ്റാള്‍ജിക്ക് സംഭവമാക്കി മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. പുതിയ ജനതയോട് നമ്മള്‍ ഇങ്ങനെയൊരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു എന്നുപറയുകയാണ് ചെയ്യുക. ഓണം ഒരു കഥപോലെ ആക്കി അതിനെ മിത്താക്കി മാറ്റി, ആ മിത്തിനെ തന്നെ നമ്മള്‍ തന്നെ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നമുക്ക് മണ്ണുമായും പ്രകൃതിയുമായുള്ള അടുപ്പം നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നമ്മള്‍ പഴയ കാലത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞുപോലും നോക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. ഓണം എന്ന സങ്കല്‍പം വളരെ രസകരമായതാണ്. നമ്മളെല്ലാം ഒരു ത്രിത്വത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

? എങ്ങനെയാണ് ത്രിത്വവുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നത്?
ത്രിത്വം സങ്കല്‍പം ഓണവുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നുണ്ട്. സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം, മൂന്നടി മണ്ണ്... ബ്രഹ്മ, വിഷ്ണു മഹേശ്വരന്‍...
ഓണം ശരിക്കു പറഞ്ഞാല്‍ മിത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ബൗധിക തലത്തില്‍ ആലോചിക്കുമ്പോള്‍ മഹാബലി എന്ന സങ്കല്‍പം തന്നെ വലിയ സംഭവമാണ്. നമ്മുടെ കാലത്ത് മഹാത്മാ ഗാന്ധി രാമരാജ്യം സങ്കല്‍പം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഉള്‍ക്കാഴ്ചയുടെ ഭൗതിക പുരോഗതിയാണ് ഭാരതം ലക്ഷ്യമാക്കേണ്ടത്.
ദശാവതാരം സങ്കല്‍പത്തില്‍ മഹാബലിയുടെ അവതാരം കഴിഞ്ഞാണ് രാമന്റെ അവതാരമുണ്ടാകുന്നത്. ദശാവതാരത്തില്‍ വാമനന്‍ സൂക്ഷ്മതയുടെ പ്രതീകമാണ്. താണു നില്‍ക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ചതിന്റെ പ്രകടമായ ഏറ്റവും വലിയ ഭാവം. കുഞ്ഞുണ്ണിയുടെ കവിത പോലെ പൊക്കമില്ലായ്മയാണെന്റെ പൊക്കം എന്നരീതി. പൊക്കമില്ലായ്മയുടെ പൊക്കം അളക്കാന്‍ പറ്റുന്ന വലിയ ആഘോഷത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. മഹാഭാരതത്തില്‍ ഏറ്റവും വലിയ ദാനശീലന്‍ കര്‍ണനാണ്. എന്നാല്‍ അതിനു മുമ്പാണ് മഹാബലി കടന്നു വരുന്നത്.
മൂന്നടി മണ്ണാണ് വാമനന്‍ ചോദിച്ചത്. ഒരടി ജനിക്കാനും ഒരടി ഇരിക്കാനും ഒരടി മരിക്കാനും. ഇതാണ് അടിസ്ഥാനം. നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ മണ്ണില്ലാത്തവര്‍ക്ക് ഇത് ശരിക്കും മനസ്സിലാകും. അവന് ജനിക്കാനും ജീവിക്കാനും മരിക്കാനും ഇടമില്ലെന്നതാണ് അവസ്ഥ. പ്രസവിക്കാന്‍ മാത്രമല്ല, ശവം മറവ് ചെയ്യാനും നമുക്ക് സ്ഥലം വേണം. ഏറ്റവും പ്രാചീനമായ സംസ്‌ക്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണത്. മണ്ണില്‍ നിന്ന് ജനിക്കുന്ന ജീവികള്‍ മണ്ണിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങുന്ന അവസ്ഥ.
സമ്പത്തിന്റെ അധികാരം പോലും ഇല്ലാതാക്കാനാണ് ഒരു കുറുകിയ മനുഷ്യന്‍ ശ്രമിച്ചത്. തന്റെ സമ്പത്തുകൊണ്ട് അഹങ്കാരം ശമിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയാത്തതുകൊണ്ടാണ് മഹാബലി സ്വന്തം തല കുനിച്ചു കൊടുത്തത്. മഹാബലി എന്നത് ആത്മബലി തന്നെയായി മാറുകയാണ്. ഇതില്‍ വളരെ രസകരമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ട്. വാമനന്റെ വലിപ്പം നോക്കുമ്പോള്‍ ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ ഭരണാധികാരികളുടെ മാനസിക വലുപ്പം നോക്കണം. സ്വന്തം ശരീരം പോലും, പറഞ്ഞ വാക്ക് സത്യസന്ധമാക്കാന്‍ അര്‍പ്പിക്കുന്ന ഒരു ശരീരമാണത്.
ദശാവതാരത്തിലെ പരശുരാമ കഥയ്ക്ക് മുമ്പാണ് വാമനന്‍ കടന്നു വരുന്നത്. അപ്പോള്‍ കേരളോത്പത്തി എന്നത് എങ്ങനെയാണെന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടി വരും. ഒരു കെട്ടുകഥയേക്കാള്‍ ഉപരി രാമായണത്തിലേയും മഹാഭാരതത്തിലേയും കഥകളിലെ കേരളവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന ഇടങ്ങള്‍ ഉണ്ട്.
മണ്ണും മനുഷ്യനുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് ഓണക്കഥ. ഒരു തലത്തില്‍ നിന്നും മറ്റൊരു തലത്തിലേക്കാണ് ഈ കഥ പോകുന്നത്. മഹാബലിയുടെ തലകുനിക്കല്‍ വേണമെങ്കില്‍ ഭൗതിക തലത്തില്‍ പരാജയമാണ്. പക്ഷേ, ശരിക്കു പറഞ്ഞാല്‍ അത് സ്വയം ഡിവൈന്‍ ആണ്. സ്വയം തിരിച്ചറിയലാണത്. മനുഷ്യന്‍, ചക്രവര്‍ത്തി, ഭൂമി എന്നിവയില്‍ നിന്നുള്ള മുക്തിയാണ് ഈ കഥ. മൂര്‍ത്തവും സൂക്ഷ്മവുമായ അവസ്ഥയാണ് ഈ കഥ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്. വരുന്ന തലമുറകളിലേക്ക് ഇത്തരം അനുഷ്ഠാനങ്ങളെ കുറിച്ച് വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിരുന്നത് പോലെ പറയുന്നില്ല. പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് വിവരങ്ങള്‍ ആര്‍ജ്ജിക്കാന്‍ വകുപ്പുകള്‍ ധാരാളമുണ്ടായിട്ടു പോലും പറയാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. ഗൂഗ്‌ളില്‍ കയറി വെറുതെ ഒരക്ഷരം അടിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു നൂറായിരം കാര്യങ്ങള്‍ വരും. അക്ഷരങ്ങളുടെ സങ്കലനങ്ങളില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് ഒരായിരം കാര്യങ്ങള്‍ വരുമ്പോള്‍ ഏതാണ് വേണ്ടതെന്ന് എന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള കാര്യം അവര്‍ക്ക് കിട്ടുന്നുണ്ടാകും. എന്നാല്‍ അത് എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം എന്ന അറിവ് ആര്‍ജ്ജിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ജീവിക്കുന്ന മണ്ണും ആകാശവും നമ്മള്‍ കാണുന്നു. ഇതിനിടയ്ക്കുള്ള ജീവിതവും നമ്മള്‍ കാണുന്നുണ്ട്.
നമ്മുടെ അറിവിനും അപ്പുറത്തേക്കുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ശ്രമം നടത്തുന്നില്ല. പണ്ട് എല്ലാ കാര്യങ്ങളേ കുറിച്ചും അറിയാമായിരുന്നു. ഇന്നാല്‍ ഇന്ന് സ്‌പെഷ്യലൈസ്ഡ് ആകുകയാണ്. പൂര്‍വ്വികര്‍ക്ക് മഴയേയും വെയിലിനേയും വെയിലിന്റെ ചൂടിനേയും കുറിച്ച് അറിയാമായിരുന്നു. വൃഷ്ടിയേയും അതിവൃഷ്ടിയേയും കുറിച്ച് അറിയാം. എന്നാല്‍ ഇന്ന് ഇതൊന്നും വിശാലമായി അറിയില്ല. പണ്ടു കാലത്ത് കിണറിന് സ്ഥാനം നിര്‍ണയിക്കുന്നവര്‍ ഇവിടെ കുഴിച്ചാല്‍ വെള്ളമുണ്ടാകും എന്ന അവസ്ഥ അവന്‍ എങ്ങനെയാണ് കണ്ടെത്തിയതും മനസ്സിലാക്കിയതും. മറ്റുള്ളവര്‍ക്കില്ലാത്ത ദൈവികത്വമുള്ള ആളുകളാണ് എല്ലാവരും. അത് നമ്മള്‍ ഈശ്വരന്റെ, പടച്ചവന്റെ ആളുകള്‍ ആയതുകൊണ്ട്. പടച്ചവന്‍ എന്നാല്‍ സൃഷ്ടിച്ചവന്‍ എന്നുതന്നെയാണ് അര്‍ഥം.
അത് മനസ്സിലാക്കി കഴിഞ്ഞാല്‍ നമ്മുടെ കഴിവുകള്‍ മനസ്സിലാകും. സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം എന്നതുമായി ഇത് ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്നു. എന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് എഴുതി കടലാക്കി അത് അച്ചടിച്ച് മറ്റൊരാള്‍ വായിക്കുമ്പോള്‍ അയാളുടെ മനസ്സിലാണ് മറ്റൊരു നിര്‍മാണം നടക്കുന്നത്.
ഒന്നിനെ ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തമ്പോള്‍ അത് ഇല്ലാതാകുന്നു എന്നല്ല, അത് മടങ്ങി വരുന്നു എന്നാണ് കാണാന്‍ കഴിയുക. ഒരു വര വരക്കുമ്പോള്‍ അത് അവിടെ തീരുന്നില്ല. അത് തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.
ഇന്ത്യന്‍ പുരാണത്തിലെ അസുരന്മാര്‍ എന്നത് ബാബിലോണിയക്കാരായാരിക്കാം. അവിടുത്തെ അസീറിയക്കാരെയാണ് അസുരന്മാര്‍ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. അസീറിയയില്‍ വ്യാപകമായി ഉള്ള പേരാണ് ബലി എന്നത്. ശരിക്കും പറഞ്ഞാല്‍ കൃഷി ഭൂമി തേടി നടത്തിയ അയനങ്ങളാണ് ഈ കഥകളൊക്കെ. യാത്രകള്‍ക്കകത്ത് ഉണ്ടാകുന്ന കഥകള്‍, ഒരിടത്ത് നടന്നതോ വേറെ ഒരിടത്ത് സംഭവിച്ചതോ ആയ കാര്യങ്ങള്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്ന ബൗധിക പാഥേയങ്ങളാണ് ഓണത്തിന്റേത് ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള കഥകള്‍.
ലോകത്തിന്റെ കഥകള്‍ തന്നെയാണ് ഓണത്തിന്റേയും കഥകള്‍. ഞാന്‍ എന്ന് പറയുന്നതിനപ്പുറം അതിന്റെ പരമപ്രധാനമായ വളര്‍ച്ചയായ നമ്മള്‍ എന്ന നിലക്കാണ്. നമ്മള്‍ എന്ന രീതിയിലാണ് ഓണത്തെ കാണേണ്ടത്. ഞാനും നിങ്ങളുമല്ല നമ്മളാണ് ഓണ സങ്കല്‍പ്പത്തിന്റെ കാതല്‍. ഞാനും നീയും വിട്ട് നമ്മളിലേക്ക് മാറിയാല്‍ ഓണമെന്ന സത്യം പ്രാവര്‍ത്തികമാണ്.

? ബാല്യത്തിന്റെ ഓണം പോലെ കൗമാരം/ കോളെജ്?
ഓരോ പ്രാവശ്യവും ഞാന്‍ സ്വയം എന്നെതന്നെ രൂപപ്പെടുത്തി എടുക്കുന്നത് കാണുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥകളില്‍ നിന്നാണ്. പാലക്കാട്ടെ പറളി പോലുള്ള പ്രദേശത്ത് പൂവിറുക്കാന്‍ പോയതും പൂവിട്ടതും എന്നതിനപ്പുറം ഓണക്കാലം എനിക്ക് കൂടുതല്‍ സന്തോഷം തരുന്നത് കൂടുതല്‍ സിനിമകള്‍ റിലീസാകുന്ന കാലമാണ് എന്നതാണ്. സിനിമ കാണുന്നത് ശ്വാസം കഴിക്കുന്നതു പോലെയുള്ള പ്രവര്‍ത്തിയായതിനാല്‍ സിനിമാ റിലീസ് എനിക്ക് ആഹ്ലാദം പകരുന്നു. ദിവസവും ഓരോ സിനിമയെങ്കിലും ഞാന്‍ കാണാറുണ്ട്. ഒരു ദിവസം മൂന്ന് പുതിയ സിനിമകളൊക്കെ കാണാന്‍ കഴിയുന്ന കാലമാണ് ഓണക്കാലം. വിഷുവിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ സിനിമകള്‍ റിലീസ് ചെയ്യുക ഓണത്തിനാണ്. ഞാന്‍ ആദ്യമായി സംവിധാനം ചെയ്ത സിനിമ തലപ്പാവ് റിലീസ് ചെയ്തതും 2008ലെ ഓണത്തിനായിരുന്നു. അതും ഭയങ്കര സന്തോഷമാണ്.
വായിക്കാനും സിനിമ കാണാനുമുള്ള കാലം കൂടിയാണ് ഓണം.
ഇറങ്ങുന്ന എല്ലാ ഓണപ്പതിപ്പുകളിലും കഥ എഴുതുന്ന കഥാകൃത്തുക്കളെ എനിക്കറിയാം. അങ്ങനെ എഴുതാന്‍ കഴിയുന്നവന്‍ മഹാഭാഗ്യവാനാണ്. നൂറുമേനി വിളയിച്ച കര്‍ഷകനാണവന്‍. അവനാണ് കര്‍ഷകശ്രീ അവാര്‍ഡ് കൊടുക്കേണ്ടത്.

? മധുപാല്‍ എന്ന ചലച്ചിത്രതാരത്തിന്റെ ഈ വര്‍ഷത്തെ ഓണം എങ്ങനെയാണ്?
ഈ വര്‍ഷത്തെ ഓണത്തിന് ആഘോഷങ്ങളില്ല. ഭാര്യയുടെ അമ്മ മരിച്ചിട്ട് ഒരു മാസം ആകുന്നേയുള്ളു. എങ്കിലും ഇന്ത്യാ വിഷനില്‍ ഓണവില്ല് എന്ന ഒരു പരിപാടി ഞാന്‍ ആങ്കര്‍ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഓണനാളുകളില്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഞാനൊരു ടെലിവിഷന്‍ സിനിമയുടെ സംവിധാനത്തിലായിരിക്കും.

വര്‍ത്തമാനം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്
04-09-2011

Monday, August 22, 2011

ജന്നാത്തുല്‍ ഫിര്‍ദൗസ് സ്വപ്നം കണ്ട് ഒരു ഉമ്മാമ


കല്ലായിപ്പാലത്തിനടിയിലൂടെ പുഴ സാവകാശത്തില്‍ അറബിക്കടലിലേക്ക് ഒഴുകിപ്പോകുന്നുണ്ട്. പൗരാണികമായ മരമില്ലുകളില്‍ ഈര്‍ന്നിടാനായി ഊഴംകാത്ത് മരങ്ങള്‍ കല്ലായിപ്പുഴയില്‍ കിടക്കുന്നു. ഓര്‍മകളില്‍ മയങ്ങിക്കിടക്കുന്നതുപോലെ പഴയ കല്ലായിപ്പാലം.
കല്ലായിപ്പാലത്തിനടിയിലൂടെ കടന്നു പോകുന്ന റോഡ് ഈസ്റ്റ്- വെസ്റ്റ് കല്ലായികളെ തമ്മില്‍ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. വെസ്റ്റ് കല്ലായി വട്ടാംപൊയിലില്‍ പവിത്രന്‍ ഇന്‍ഡസ്ട്രീസിനു പിറകില്‍ നെല്ലിക്കാട് പറമ്പിലെ ഒറ്റമുറിയില്‍ ഒരു ഉമ്മാമയുണ്ട്. അല്ലാഹു നല്കുന്ന ജന്നാത്തുല്‍ ഫിര്‍ദൗസ് സ്വപ്നംകണ്ട് നടക്കുന്ന എണ്‍പതുകാരി ഉമ്മാമ.
സായിപ്പും മദാമ്മയുമുള്ള കാലം മുതല്‍ ചേവായൂര്‍ കുഷ്ഠരോഗാശുപത്രി സന്ദര്‍ശിച്ച് രോഗികള്‍ക്ക് ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്തുകൊടുക്കുന്ന ഉമ്മാമ- ഇവരെ നമ്മള്‍ ഫാത്തിമ ഹജ്ജുമ്മ എന്നാണ് പേരുവിളിക്കുക. അടുപ്പമുള്ളവര്‍ക്കും അടുപ്പമില്ലാത്തവര്‍ക്കും ജാതിയും മതവും നോക്കാതെ സഹായങ്ങള്‍ എത്തിക്കാന്‍ ഈ എണ്‍പതാം വയസ്സിലും ഒറ്റമുറി വീടിന്റെ പടവുകള്‍ ഇറങ്ങിപ്പോകുന്ന ഉമ്മാമയ്ക്ക് ജന്നാത്തുല്‍ ഫിര്‍ദൗസ് മാത്രമാണ് ലക്ഷ്യം.

സേവന രംഗത്തെ ഫാത്തിമാത്ത ടച്ച്
കാലവും വര്‍ഷവുമൊന്നും ഫാത്തിമത്താക്ക് ഓര്‍മയില്ല. എത്രയോ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പാണ്- സായിപ്പും മദാമ്മയുമുള്ള കാലത്ത്. അക്കാലത്താണ് ഭര്‍ത്താവ് കുഞ്ഞിമൊയ്തീന്റെ സഹോദരിക്ക് കുഷ്ഠരോഗമുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. ആഭരണങ്ങളൊക്കെ അഴിച്ച് 'കുട്ടികളുടെ അമ്മായി'യെ ചേവായൂരിലെ ആശുപത്രിയില്‍ എത്തിച്ചതോടെയാണ് ചേവായൂരുമായുള്ള ഫാത്തിമത്തയുടെ ബന്ധത്തിന് തുടക്കമായത്. 'കുട്ടികളുടെ അമ്മായി' മാത്രമല്ല, ഫാത്തിമത്തായുടെ 'അമ്മായിയുടെ മകള്‍' കൂടിയാണ് ചേവായൂരില്‍ അസുഖം ബാധിച്ച് പ്രവേശിപ്പിച്ച യുവതി.
പിന്നീട് തന്റെ ബന്ധുവിനെ കാണാന്‍ ചേവായൂരിലെ ആശുപത്രിയില്‍ നിത്യസന്ദര്‍ശകയായി ഫാത്തിമ. അതോടെയാണ് ഫാത്തിമയുടെ ജീവിതഗതിയില്‍ മാറ്റമുണ്ടായത്. കുഷ്ഠരോഗാശുപത്രിയും അഗതിമന്ദിരവുമായുള്ള ബന്ധം തുടങ്ങിയതോടെ ഫാത്തിമത്തായുടെ ചിന്തകളില്‍ മുഴുവന്‍ ആ സ്ഥാപനങ്ങളായി. പത്തായപ്പുരക്കല്‍ ഇമ്പിച്ചിക്കോയ ഹാജി എടുത്ത മുറികളിലാണ് അഗതി മന്ദിരം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. നേരത്തെ നൂറുപേരുണ്ടായിരുന്ന അനാഥ മന്ദിരത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ നാല്‍പതോളം പേരാണുള്ളത്. നാട്ടുകാര്‍ കൊടുക്കുന്ന സംഭാവനകളും ഉദാരമതികളുടെ സന്മസുമാണ് ഇവിടുത്തെ അന്തേവാസികളുടെ ആശ്രയം. അവിടെയാണ് സ്‌നേഹത്തിന്റെ ഒരുനൂറു പൂക്കളുമായി ഫാത്തിമത്താത്ത കടന്നെത്തിയത്.
ആഴ്ചയില്‍ മൂന്ന് ദിവസമാണ് ഫാത്തിമത്ത കുഷ്ഠരോഗാശുപത്രിയും അനാഥ മന്ദിരവും സന്ദര്‍ശിക്കുക. എത്ര തിരക്കുകളുണ്ടായാലും വെള്ളിയാഴ്ചകളില്‍ അവര്‍ ചേവായൂരിലെത്തും. ജുമുഅ നമസ്‌ക്കാരം ചേവായൂരിലെ പള്ളിയിലാണ് നിര്‍വ്വഹിക്കുക.
കുഷ്ഠരോഗാശുപത്രിയുമായി ബന്ധം തുടങ്ങിയതോടെ അവര്‍ തനിക്ക് പരിചയമുള്ളവരോടെല്ലാം ഈ ആശുപത്രിയെ കുറിച്ചും അഗതി മന്ദിരത്തെ കുറിച്ചും അവിടങ്ങളിലെ അന്തേവാസികളെ കുറിച്ചും പറഞ്ഞു. കിട്ടാവുന്നവരില്‍ നിന്നെല്ലാം സഹായങ്ങള്‍ സ്വീകരിച്ച് ആശുപത്രിയിലേയും അഗതി മന്ദിരത്തിലേയും അന്തേവാസികള്‍ക്ക് എത്തിച്ചുകൊടുത്തു. ആ കാര്യങ്ങള്‍ എത്രയോ വര്‍ഷങ്ങളായി അവര്‍ തുടരുകയാണ്.

മലപ്പുറത്തു നിന്ന് കോഴിക്കോട്ടേക്ക്
മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ മൊറയൂര്‍ ഒഴുകൂരില്‍ യാരത്ത് പറമ്പിലാണ് ഫാത്തിമത്തായുടെ തറവാട്. കുഞ്ഞിമൊയ്തീനെ വിവാഹം കഴിച്ചതോടെയാണ് കോഴിക്കോട് ഇടിയങ്ങരയിലെത്തിയത്. വലിയ തറവാട്ടില്‍ നിന്നുള്ള ഫാത്തിമത്ത കോഴിക്കോട്ട് ഇപ്പോള്‍ താമസിക്കുന്നത് അടുക്കളയും കിടപ്പുമുറിയും ചേര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന ഒരിടത്താണ്. വീടെടുത്ത് പോയ മക്കളും സ്വന്തമായി വീടുള്ള സഹോദരങ്ങളുമെല്ലാം ഫാത്തിമത്തായെ എത്ര വിളിച്ചിട്ടും അവരുടെയൊന്നും കൂടെ പോകാന്‍ ഈ പ്രായത്തിലും ഫാത്തിമ ഹജ്ജുമ്മ തയ്യാറായില്ല. കിടക്കാനുള്ള ഖബറിന് ഇതിനേക്കാള്‍ വലിപ്പം കുറവാണെന്നാണ് തന്റെ വീടുവിട്ടു പോകാതിരിക്കാന്‍ ഫാത്തിമത്ത കാണുന്ന ന്യായം.
അഗതി മന്ദിരത്തിലെ അന്തേവാസികള്‍ക്കു വേണ്ടി സന്മസുള്ളവര്‍ നല്കുന്ന സാധനങ്ങള്‍ ഒരു ദിവസം സൂക്ഷിക്കാനും കിടന്നുറങ്ങാനും ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യാനും തന്റെ വസ്തുവകകള്‍ സൂക്ഷിച്ചുവെക്കാനും ആരെങ്കിലും അതിഥികള്‍ വന്നാല്‍ അവരെ സ്വീകരിച്ചിരുത്താനുമെല്ലാം ഫാത്തിമത്തായ്ക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു മുറി മാത്രമേയുള്ളു- ഖബറിനേക്കാള്‍ വലുതെന്ന് ഫാത്തിമത്താത്ത ആശ്ചര്യപ്പെടുന്ന മുറി!
ഒരു കൈ കൊടുക്കുന്നത് മറു കൈ അറിയാന്‍ പാടില്ലെന്നാണ് പറയാറുള്ളത്. പക്ഷേ, മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് മാതൃകയാകുമെങ്കില്‍ പരസ്യമാക്കാമെന്നുണ്ടല്ലോ. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ ഫാത്തിമ ഹജ്ജുമ്മയെന്ന വനിതചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ലോകം അറിയേണ്ടതുണ്ട്.

ഒരു കൈ സഹായം; ഒരായിരം സഹായങ്ങള്‍
അഗതി മന്ദിരത്തില്‍ മാസത്തില്‍ രണ്ട് ചാക്ക് അരി എത്തിക്കുന്നതിനുള്ള ഏര്‍പ്പാട് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട് ഫാത്തിമത്ത. നഗരത്തിലെ ചില ഉദാരമനസ്‌ക്കര്‍ നല്‍കുന്ന സംഭാവനയാണ് ഈ അരി. ആശുപത്രിയിലേയും അഗതി മന്ദിരത്തിലേയും അന്തേവാസികള്‍ക്ക് ആവശ്യമായ സഹായ സഹകരണങ്ങളും പണവും ഭക്ഷണവും ഇവര്‍ വഴി എത്താറുണ്ട്. രോഗം മൂര്‍ച്ഛിച്ച് കാലുകള്‍ മുറിച്ചു മാറ്റിയവര്‍ക്ക് കൃത്രിമക്കാലുകള്‍ വെക്കാനുള്ള സഹായം, അസുഖ ബാധിതരായി ചികിത്സിക്കാന്‍ വഴിയില്ലാത്തവര്‍ക്ക് അതിനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍, ശസ്ത്രക്രിയ ചെയ്യാന്‍ പണമില്ലാതെ കുഴങ്ങിയവര്‍ക്ക് ധനസഹായത്തിനുള്ള വഴിയടയാളങ്ങള്‍ തുടങ്ങി എത്രയോ വലിയ സഹായങ്ങളാണ് ഫാത്തിമത്ത വഴി നടക്കാറുള്ളത്. സഹായങ്ങള്‍ വാങ്ങിക്കൊടുക്കുമ്പോള്‍ ജാതിയും മതവുമൊന്നും ഫാത്തിമത്ത നോക്കാറില്ല. എല്ലാവരും അല്ലാഹുവിന്റെ ദുനിയാവിലെ മനുഷ്യര്‍ മാത്രം.
അതിലൊരു കഥ ഇങ്ങനെയാണ്: തിരൂരിലെ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിക്ക് കാലിന് അസുഖമായി പല ഡോക്ടര്‍മാരേയും മാറിമാറിക്കാണിച്ചു. ബന്ധുക്കള്‍ വഴി വിവരമറിഞ്ഞ ഫാത്തിമത്തയാണ് കുട്ടിയെ പന്തീരങ്കാവിലെ ഡോക്ടറെ കാണിക്കാന്‍ ഉപദേശിച്ചത്. അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോള്‍ കാലിന് ഓപറേഷന്‍ വേണമെന്നും അറുപതിനായിരം രൂപയോളം ചെലവുവരുമെന്നുമായിരുന്നു ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞത്. പെണ്‍കുട്ടിയുടെ രക്ഷിതാക്കള്‍ക്കാകട്ടെ അതിനുള്ള വഴിയുമില്ല. ഒടുവില്‍ ഫാത്തിമത്ത തന്നെ രക്ഷക്കെത്തി. കനിവുള്ളവരോട് കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഫാത്തിമത്താക്ക് കിട്ടിയത് 55000 രൂപ. അതുമായി വീണ്ടും ഡോക്ടറെ സമീപിച്ചു. ഓപറേഷന്‍ ചെയ്ത ശേഷം 19 ദിവസങ്ങള്‍ പെണ്‍കുട്ടി കോഴിക്കോട് മെഡിക്കല്‍ കോളെജ് ആശുപത്രിയില്‍ ചികിത്സയിലായിരുന്നു. വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകാന്‍ ആംബുലന്‍സ് വിളിക്കാന്‍ പോലും അവരുടെ കയ്യില്‍ പണമില്ല. അപ്പോഴും സഹായവുമായി എത്തി ഇടിയങ്ങരയിലെ എണ്‍പതുകാരി. അവിടേയും തീരുന്നില്ല, ഫാത്തിമത്തയുടെ സഹായം. കാലിന് ശസ്ത്രക്രിയ നടത്തിയ പെണ്‍കുട്ടി യൂറോപ്യന്‍ ക്ലോസറ്റ് മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാന്‍ പാടുള്ളുവെന്ന് ഡോക്ടറുടെ നിര്‍ദ്ദേശമുണ്ടായപ്പോള്‍ അതുസ്ഥാപിക്കാനായി പിന്നേയും വേണ്ടിവന്നു ഇരുപതിനായിരം രൂപ. ആ തുകയും ഫാത്തിമത്തയാണ് കണ്ടെത്തിക്കൊടുത്തത്.
അഗതി മന്ദിരത്തിലെ മോട്ടോര്‍ നന്നാക്കാനുള്ള നാലായിരം രൂപ എത്തിച്ചു കൊടുത്തത് കഴിഞ്ഞ ദിവസമായിരുന്നു. അഗതി മന്ദിരത്തിന്റെ പേരില്‍ പലരും വ്യാജ പിരിവുകള്‍ നടത്തിത്തുടങ്ങിയതോടെ പൊലീസ് ഇന്‍സ്‌പെക്ടറുടെ നിര്‍ദ്ദേശപ്രകാരവും അന്തേവാസികളുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരവും ഫാത്തിമ ഹജ്ജുമ്മയുടെ ഫോട്ടോ അഗതി മന്ദിരത്തില്‍ വെച്ചു.
പതിനേഴ് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പാണ് ഫാത്തിമത്ത ഹജ്ജ് ചെയ്തത്. ഹജ്ജിന് പോകുമ്പോള്‍ കുഷ്ഠരോഗാശുപത്രിയില്‍ നിന്നാണ് ഇറങ്ങിയതെന്ന് പറയുമ്പോള്‍ ഫാത്തിമത്തായുടെ മുഖത്ത് അഭിമാനത്തിന്റെ തിളക്കം. ഫാത്തിമത്തായുടെ സാമൂഹ്യസേവനങ്ങളും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും കണ്ട് കോഴിക്കോട് യൂത്ത് ചേംബര്‍ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം വാര്‍ഷികത്തിന്റെ ഭാഗമായി 'കാലത്തിന്റെ വഴികാട്ടികള്‍', എം ഇ എസ് യൂത്ത് വിംഗ് കോഴിക്കോട് ജില്ലാ കമ്മിറ്റിയുടെ ആഭിമുഖ്യത്തില്‍ 'ഡോ. പി കെ അബ്ദുല്‍ ഗഫൂര്‍ സ്മാരക കാരുണ്യ പ്രതിഭാ പുരസ്‌ക്കാരം' എന്നിവ നല്കി ആദരിക്കുകയുണ്ടായി.
കുഷ്ഠരോഗികളായ സ്ത്രീകള്‍ മരിച്ചാല്‍ ഫാത്തിമത്തയാണ് അവരുടെ മയ്യിത്ത് കുളിപ്പിക്കാറുള്ളത്. ചൊവ്വാഴ്ചയും ശനിയാഴ്ചയും എണ്ണപ്പാടത്ത് നടക്കുന്ന ഖുര്‍ആന്‍ ക്ലാസിനു പോകുന്ന ഫാത്തിമത്തയ്ക്ക് മലയാളം എഴുതാനും വായിക്കാനുമറിയില്ല. പെണ്‍കുട്ടികള്‍ സ്‌കൂളില്‍ പോയാല്‍ 'കത്തെഴുതു'മെന്നാണത്രെ പണ്ടുള്ളവര്‍ പറഞ്ഞിരുന്നത്. എന്നാലും മുതിര്‍ന്നപ്പോള്‍ സാക്ഷരതാ ക്ലാസില്‍ പോയി അക്ഷരങ്ങള്‍ പഠിക്കാന്‍ ശ്രമം നടത്തി ഈ വനിത. പക്ഷേ, മലയാളം അക്ഷരങ്ങളായി ഫാത്തിമത്തായുടെ കൈകള്‍ക്കും കണ്ണിനും വഴങ്ങിയില്ല. അതോടെ ആ മോഹം ഉപേക്ഷിച്ചു. ഖുര്‍ആന്‍ പഠനമാണ് വര്‍ഷങ്ങളായി തുടരുന്ന പഠന പ്രക്രിയ.
ഭര്‍ത്താവ് കുഞ്ഞിമൊയ്തീന്റെ മരണശേഷം മറ്റൊരു വിവാഹം ചെയ്‌തെങ്കിലും അദ്ദേഹം വീണ്ടും വിവാഹം ചെയ്തതിനെ തുടര്‍ന്ന് മൊഴി ചൊല്ലുകയായിരുന്നു.
അങ്ങോട്ട് വിളിക്കാന്‍ പേരക്കുട്ടിയുടെ സഹായം തേടുമെങ്കിലും ഫാത്തിമ ഹജ്ജുമ്മയെ തേടി വരുന്ന ഫോണ്‍കോളുകള്‍ക്ക് കയ്യും കണക്കുമില്ല. ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനകം സഹായ വാഗ്ദാനങ്ങളായും ആവശ്യങ്ങളായും അവരുടെ 9947304441 നമ്പറില്‍ നിരവധി വിളികളാണ് വന്നത്. ഇത്രയും പ്രായമായെങ്കിലും ആരോഗ്യപ്രശ്‌നങ്ങളോ ഓര്‍മയ്‌ക്കോ കാഴ്ചയ്‌ക്കോ പ്രശ്‌നങ്ങളില്ല ഫാത്തിമത്തായ്ക്ക്. നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ അല്ലാഹു നമ്മെ സൂക്ഷിക്കുമെന്നാണ് ഫാത്തിമത്ത ഇതേ കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ നല്കിയ മറുപടി.
അല്ലാഹു തന്ന കഴിവുകള്‍ ഉപയോഗിച്ച് നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യണം. 'അല്ലാഹുവേ നീ അറിയുന്നവനാണ്. ഞാന്‍ ചെയ്യുന്നത് കളങ്കം വരുത്താത്ത നിലയ്ക്ക് മരണം വരേയും തരണേ'യെന്നാണ് ഫാത്തിമത്ത അഞ്ച് വക്ത് നമസ്‌ക്കാരത്തിന് ശേഷവും ദുആ ചെയ്യാറുള്ളത്.
കുഞ്ഞിമൊയ്തീന്‍ ഹാജി, ഉമ്മര്‍ഹാജി, ഹംസ ഹാജി, മൂസ ഹാജി, അബുഹാജി, അബ്ദുറഹ്മാന്‍, മമ്മാദിയ എന്നിവരാണ് ഫാത്തിമ ഹജ്ജുമ്മയുടെ സഹോദരങ്ങള്‍. മൈസൂരില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന ആരിഫ് കോയ, ഓട്ടോറിക്ഷ ഡ്രൈവറായ ഹംസക്കോയ എന്നിവരാണ് ഫാത്തിമ ഹജ്ജുമ്മയുടെ മക്കള്‍.
കുഷ്ഠരോഗികളുമായി ഇടപെട്ടാല്‍ രോഗം വരുമെന്ന ഭയം വേണ്ടതില്ലെന്നാണ് ഫാത്തിമ ഹജ്ജുമ്മ തന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ തെളിയിക്കുന്നത്. അങ്ങനെ രോഗം പകരുമായിരുന്നെങ്കില്‍ അരനൂറ്റാണ്ടിലേറെ കാലമായി അവരുമായി ഇടപഴകുന്ന തനിക്കായിരുന്നില്ലേ അത് പടരേണ്ടിയിരുന്നത് എന്നാണ് അവരുടെ ചോദ്യം!
പണ്ട്, ഫാത്തിമ ഹജ്ജുമ്മ ഈ രംഗത്തേക്ക് വരാന്‍ കാരണമായ അവരുടെ 'കുട്ടികളുടെ അമ്മായി' ഇപ്പോഴും ചേവായൂരിലുണ്ട്!

പുടവ വനിതാ മാസിക
ആഗസ്ത് 2011

Sunday, August 21, 2011

വേഷങ്ങള്‍ ജന്മങ്ങള്‍.. വേഷം മാറാന്‍ നിമിഷങ്ങള്‍


ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യ രാജ്യമാണ് ഇന്ത്യ. ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ കെട്ടുകെട്ടി പോയ കാലം മുതല്‍ ഇന്ത്യ അങ്ങനെയുള്ള രൂപത്തില്‍ തുടരുകയാണ്. കൂടെ സ്വതന്ത്രമായ പാക്കിസ്ഥാന്‍ ഏകാധിപത്യവും ജനാധിപത്യവും പട്ടാളഭരണവുമെല്ലാം ചേര്‍ന്ന അവിയല്‍ ഭരണ സമ്പ്രദായം പരീക്ഷിക്കുമ്പോഴും ഇന്ത്യ ശക്തമായ ജനാധിപത്യ രീതിയില്‍ തുടരുകയായിരുന്നു. മഹത്തായ ജനാധിപത്യം നിലനിര്‍ത്താന്‍ ഓരോ അഞ്ചു വര്‍ഷം കൂടുമ്പോഴും കോടിക്കണക്കിന് രൂപയാണ് ഖജനാവില്‍ നിന്നും ഒഴുക്കിവിടുന്നത്. കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് മാത്രമല്ല, സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ജില്ലകളിലും നഗരസഭകളിലേക്കും പഞ്ചായത്തുകളിലേക്കുമെല്ലാം ഇതേ പരമ്പരയാണ് നടക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ബുദ്ധിമുട്ടി നിലനിര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ജനാധിപത്യത്തെയാണ് ചിലര്‍ ചേര്‍ന്ന് തകര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്.
ആര്‍ക്കെങ്കിലും സംശയമുണ്ടെങ്കില്‍ സമകാലികമായ വാര്‍ത്തകള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കുക. ലോക്പാല്‍ ബില്‍ കരട് സമിതിയില്‍ ആളുവേണമെന്നായിരുന്നു ആദ്യത്തെ ആവശ്യം. അത് അനുവദിച്ചു കൊടുത്തപ്പോള്‍ തങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങളുള്ള അതേ ബില്‍ തന്നെ പാസ്സാക്കിയേ പറ്റൂ എന്നായി അടുത്ത ആവശ്യം. നാലോ അഞ്ചോ പേര്‍ ചേര്‍ന്നുണ്ടാക്കുന്ന അജണ്ട കണ്ണും പൂട്ടി സ്വീകരിക്കാനാണെങ്കില്‍ കോടിക്കണക്കിന് ആളുകള്‍ ബാലറ്റുപെട്ടിയില്‍ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ചെയ്തിട്ട വോട്ടുകള്‍ക്ക് എന്താണ് വില? പാര്‍ലമെന്റിലേക്ക് കോട്ടും സൂട്ടുമണിഞ്ഞ് തീവണ്ടി കയറിയ ജനപ്രതിനിധികളുടെ നിലവാരം എന്താണ്?
ജനങ്ങള്‍ തെരഞ്ഞെടുത്ത ജനങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികള്‍ക്ക് നിരവധി കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളുമുണ്ടാകുമായിരിക്കും. എന്തൊക്കെ കുഴപ്പങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും അവര്‍ ജനങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികളാണ്. പൗരസമിതി എന്നൊരു പേരുണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രം അവര്‍ ജനങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സമിതിയാകുമോ? അണ്ണാ ഹസാരെയും കിരണ്‍ബേദിയും ഭൂഷണ്‍ കുടുംബങ്ങളുമൊക്കെ മാത്രം ചേര്‍ന്ന് ഇന്ത്യയുടെ ഭരണഘടനയേയും പാര്‍ലമെന്റിനേയും വെല്ലുവിളിക്കണമോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് അതിന് അനുവദിക്കരുത് എന്ന് ഉത്തരം പറയുന്നിടത്താണ് ജനാധിപത്യം നിലനില്‍ക്കുക. അല്ലെങ്കില്‍ അവിയല്‍ ഭരണം നടത്താനുള്ള കെല്‍പ് പോലും ഇന്ത്യാ മഹാരാജ്യത്ത് അവശേഷിച്ചെന്ന് വരില്ല.
നമ്മുടെ രാജ്യം അഴിമതി രഹിതമാകണമെന്ന കാര്യത്തില്‍ ആര്‍ക്കും സംശയമില്ല. ഭരണകര്‍ത്താക്കളും ഉദ്യോഗസ്ഥരുമൊക്കെ അഴിമതിയില്‍ നിന്നും മുക്തരാകണം. ആരെങ്കിലും അഴിമതി നടത്താനുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ ചിന്തിക്കുമ്പോഴേക്കും അവര്‍ പിടിയിലാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കാത്തവര്‍ ആരുമില്ല. എന്നുകരുതി നടക്കാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ സ്വപ്നം കണ്ടിട്ട് കാര്യവുമില്ലല്ലോ. നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് പാര്‍ലമെന്റ് കൂലങ്കുശമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്ത് നിയമം പാസ്സാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നിയമം ഇല്ലാത്തതല്ലല്ലോ ലോകത്തിലെ കുഴപ്പങ്ങള്‍ക്ക് കാരണം.
പാര്‍ലമെന്റാണ് നിയമ നിര്‍മാണ സഭ. അല്ലാതെ ജന്തര്‍മന്ദിറിലേയും രാംലീല മൈതാനത്തേയും പുല്‍മേടുകളിലും തണലിടങ്ങളിലുമിരുന്ന് ആര്‍ക്കെങ്കിലും തോന്നുന്ന കുറേ കാര്യങ്ങള്‍ അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കുന്നതിനെ ആരും ജനാധിപത്യമെന്ന് വിളിക്കാറില്ല.
രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ വമ്പും കൊമ്പും സഹിക്കാത്തതുകൊണ്ടാകാം അണ്ണാ ഹസാരെ പറയുന്നതിന്റെ ശരിയായ അര്‍ഥം മനസ്സിലാകുന്നില്ലെങ്കിലും കുറേപേര്‍ അദ്ദേഹത്തിന് പിറകിലുണ്ട്. കുറേകാലമായി സഹിക്കേണ്ടി വരുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ക്ക് ഒരു പണികൊടുക്കണം എന്നും നാട്ടുകാരില്‍ ചിലരൊക്കെ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം. അവരായിരിക്കണം ജനലോക്പാല്‍ വന്നാലും ഇല്ലെങ്കിലും നിരാഹാര സത്യാഗ്രഹം കെങ്കേമമാക്കാന്‍ ചെണ്ടയും കുഴലുമായി പന്തലില്‍ ആടിപ്പാടുന്നത്. എല്ലാം ആഘോഷമാക്കുന്ന കാലത്ത് അണ്ണയുടെ നിരാഹാരവും ആഘോഷമായില്ലെങ്കിലേ അത്ഭുതമുള്ളു.
കള്ളപ്പണം സര്‍ക്കാര്‍ തിരികെപ്പിടിച്ചാല്‍ ഇന്ത്യ സ്വര്‍ഗ്ഗരാജ്യമാകുമെന്നാണ് അണ്ണാ ഹസാരെയെ പിന്തുണക്കുന്നവര്‍ കരുതിവെച്ചിരിക്കുന്നത്. ചെണ്ടയും കൊണ്ട് ആടിപ്പാടുന്നവരെ ഇങ്ങനെയാണ് ആരൊക്കെയോ ചേര്‍ന്ന് ധരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
അണ്ണാ അനുകൂലികള്‍ ഫേസ് ബുക്കില്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സുന്ദര മനോഹര മനോജ്ഞ വാക്യമിതാ: 'നിങ്ങള്‍ക്കറിയോ, കള്ളപ്പണം തിരികെപ്പിടിച്ചാല്‍ എന്താണുണ്ടാവുകയെന്ന്. 1456 ലക്ഷം കോടി രൂപ ഇന്ത്യയില്‍ മടങ്ങിയെത്തും. അതോടെ ഇന്ത്യ സാമ്പത്തികമായി ഒന്നാം സ്ഥാനത്തെത്തും. ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ ജില്ലകള്‍ക്കും 60000 കോടി രൂപ ലഭിക്കും. ഓരോ ഗ്രാമത്തിനും കിട്ടുക 100 കോടി രൂപ വീതം. അടുത്ത ഇരുപത് വര്‍ഷത്തേക്ക് ആരും നികുതി അടക്കേണ്ടി വരില്ല. പെട്രോള്‍ വില 20 രൂപയാകും. ഡീസലിന് അഞ്ച് രൂപയാകും. പാലിന് വെറും എട്ട് രൂപ. ഈ വിപ്ലവത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ നേരിട്ട് പങ്കെടുക്കേണ്ടതില്ല. അണ്ണാ ഹസാരെയെ പിന്തുണച്ചാല്‍ മാത്രം മതി. പത്ത് ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്കെങ്കിലും ഈ സന്ദേശം അയച്ചുകൊടുത്താല്‍ മതി. നല്ലൊരു ഇന്ത്യക്കും ഭാവിക്കും വേണ്ടി ഞാന്‍ ആ കാര്യം പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. ജയ്ഹിന്ദ്.' ഈജിപ്തിലും തുണീഷ്യയിലും ഈജിപ്തിലുമൊക്കെ നടന്ന മുല്ലപ്പൂ വിപ്ലവത്തിന്റേയും ബഹറൈനിലെ മുത്ത് വിപ്ലവത്തിന്റേയുമൊക്കെ ചുവടുപിടിച്ചാണ് ഇന്ത്യയില്‍ ഹസാരെ വിപ്ലവത്തിന് ശ്രമം നടത്തുന്നത്. ഫേസ് ബുക്കിലും ടെലിവിഷന്‍ ചാനലുകളിലും നിറഞ്ഞു നിന്ന് ജനമനസ്സുകളിലേക്ക് അരാഷ്ട്രീയവാദം കടത്തിവിടാനാണ് ഇതിനു പിറകിലുള്ളവര്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്.
അണ്ണാ ഹസാരെയെ കുറ്റപ്പെടുത്താനാവില്ല. അദ്ദേഹം നിഷ്‌കളങ്കനാണ്. മഴയും വെള്ളവും കിട്ടാതെ വലഞ്ഞ ഗ്രാമത്തെ ജലസമൃദ്ധവും കൃഷിയിടവുമാക്കി മാറ്റിയ മനുഷ്യനാണ് അദ്ദേഹം. ആളുകള്‍ വെറുതെ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞും വിമര്‍ശനമുന്നയിച്ചും നേരംകൊല്ലുമ്പോള്‍ അണ്ണാഹസാരെ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു കാണിക്കുകയായിരുന്നു. പണ്ടൊരു ഗാന്ധിയുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് പാഠപുസ്തകത്താളില്‍ നിന്നുമാത്രം മനസ്സിലാക്കിയ ഇന്ത്യയിലെ പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് പുതിയൊരു ഗാന്ധിയെ നേരില്‍ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു. ആറ്റന്‍ബറോയുടെ ഗാന്ധി സിനിമയിലെ തിരക്കിട്ട നടത്തം പാസ്സാക്കുന്ന അര്‍ധ നഗ്നനായ ഫക്കീറിനു പകരം നല്ല വേഷം ധരിച്ച് തലയില്‍ തൊപ്പിവെച്ച് നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യത്തോടെ സംസാരിക്കുന്ന പുതിയ ഗാന്ധിയുണ്ടായി.
തന്നെ പോലെ ആത്മാര്‍ഥമായും നിഷ്‌കളങ്കമായും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന കുറേ പേരാണ് തനിക്കു ചുറ്റും ഉള്ളത് എന്നായിരിക്കണം നിഷ്‌കളങ്കനായ അണ്ണാ ഹസാരെ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാവുക. അത്രയൊന്നും നിഷ്‌കളങ്കമല്ലാത്ത ചില ലക്ഷ്യങ്ങളുള്ളവര്‍ തന്നെ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്ന കാര്യം അദ്ദേഹം ആലോചിക്കുന്നുപോലുമുണ്ടാവില്ല. നിരാഹാരവും ജയിലും ഹസാരെക്ക്, നേട്ടവും ഗുണവും തങ്ങള്‍ക്ക് എന്നതാണ് അത്തരക്കാരുടെ മുദ്രാവാക്യം.
ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കടയ്ക്കല്‍ കത്തിവെച്ചാല്‍ ലാഭം നേടാന്‍ കഴിയുന്ന ആരെങ്കിലുമൊക്കെ അണ്ണാ ഹസാരെയുടെ സമരം തീവ്രമാക്കുന്നതിന് പിറകിലുണ്ടാകാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്. തുണീഷ്യയിലും ഈജിപ്തിലും നടന്നത് ഇന്ത്യയിലും നടക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ലാഭങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കണം. പാവം ഹസാരെക്ക് ഇത് മനസ്സിലാകില്ല. എന്നുകരുതി കൊമ്പും കുഴലും വിളിച്ചൂതി ആഹ്ലാദം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവരില്‍ ചിലര്‍ക്കെങ്കിലും ഇതൊക്കെ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുന്നവരില്ലാതിരിക്കില്ലല്ലോ. നിരാഹാരം കിടക്കുന്ന ഹസാരെയ്ക്ക് പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ച് പാട്ടുപാടി കൂട്ടുകൂടുന്നതാണ് രാജ്യസ്‌നേഹമെന്ന് ചിലര്‍ കരുതി വെച്ചിരിക്കുന്നു. അവര്‍ക്കാകട്ടെ മാധ്യമങ്ങള്‍ വലിയ പ്രാധാന്യവും കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. ജന്ദര്‍മന്ദറിലും രാംലീല മൈതാനത്തും എടുക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങള്‍ നടപ്പാക്കിയാല്‍ നാട് നന്നാവുമെന്നാണ് പാവങ്ങള്‍ ധരിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നത്. അവരറിയുന്നില്ലല്ലോ, തങ്ങള്‍ ആരുടേയോ കൈകളിലെ ചരടില്ലാ പാവകളാണെന്നോ. ആരോ എഴുതിയ തിരക്കഥയില്‍ പ്രതിഫലമില്ലാതെ അഭിനയിക്കുന്ന പാവം അഭിനേതാക്കള്‍. അപ്രധാന വേഷങ്ങളില്‍ അവര്‍ മറഞ്ഞു പോകുമ്പോള്‍ ചിലര്‍ നേടാനുള്ളത് നേടും. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാല്‍ ശാശ്വതമായ നഷ്ടം സംഭവിക്കുക നമ്മുടെ നാടിന് മാത്രമായിരിക്കും, ഫലം കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്. അതിന്റെ കെടുതികള്‍ ദൂരവ്യാപകമായിരിക്കുമെന്ന് മാത്രം.

വര്‍ത്തമാനം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്
21-08-2011

Monday, July 25, 2011

സ്വയം നാടുകടത്തപ്പെട്ട ഒരാളുടെ ജീവിതം


താനൂരിലെ ദേവധാര്‍ സ്‌കൂളിലും തിരൂരിലെ ബോര്‍ഡ് സ്‌കൂളിലും മദിരാശിയിലെ മുഹമ്മദന്‍സ് കോളെജിലും പഠനം നടത്തിയ, മീശ മുളക്കാത്ത ഒരു പയ്യന്‍ പാക്കിസ്താനിലേക്ക് തീവണ്ടി കയറി. എന്തിനായിരുന്നു അന്ന് അങ്ങനെയൊരു യാത്ര നടത്തിയത്? നീണ്ട ആറുപതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക് ശേഷം തിരൂരിനും താനൂരിനുമിടയില്‍ വൈലത്തൂരിലെ വീട്ടിലിരുന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോഴും ബി എം കുട്ടി എന്ന ബീയാത്തില്‍ മൊയ്തീന്‍ കുട്ടിയെന്ന മുഹ്‌യുദ്ദീന്‍കുട്ടിക്ക് പറയാന്‍ ഉത്തരമില്ല. അന്നങ്ങനെ തോന്നി... അന്നങ്ങനെ യാത്ര നടത്തി... അതുകൊണ്ട് ഇന്ത്യയില്‍ നിന്നും അതിര്‍ത്തി കടന്ന് പാക്കിസ്താനിലെത്തി... പാക്കിസ്താന്‍ പൗരനായി... ഇന്ത്യന്‍ മാതാപിതാക്കളുടെ പാക്കിസ്താനി മകന്‍ കേരളത്തിന്റെ നനുത്ത ഓര്‍മകളുമായി ഇടക്കിടെ നാട്ടിലെത്തി മാതാവിനേയും സഹോദരങ്ങളേയും കാണുന്നയാളായി.

ബി എം കുട്ടിയുടെ ജീവിതം എളുപ്പത്തില്‍ ഇങ്ങനെ വായിച്ചെടുക്കാം
1929 ജൂലായ് 15ന് ബീയാത്തില്‍ കുഞ്ഞലവി ഹാജിയുടേയും ബിരിയ ഉമ്മയുടേയും മൂത്തപുത്രനായി ജനനം. രേഖകളില്‍ ജന്മവര്‍ഷം 1931 ആണുള്ളത്. താനൂര്‍ ദേവധാര്‍ മലബാര്‍ റികണ്‍സ്ട്രക്ഷന്‍ ട്രസ്റ്റ് സ്‌കൂളിലും തിരൂര്‍ ഡിസ്‌ക്ട്രിക്ട് ബോര്‍ഡ് സ്‌കൂളിലും പഠനം. ചരിത്രത്തിലും ഭൂമിശാസ്ത്രത്തിലുമൊക്കെയായിരുന്നു താത്പര്യമെങ്കിലും മദിരാശി മുഹമ്മദന്‍സ് കോളെജില്‍ രസതന്ത്രവും ഭൗതികശാസ്ത്രവുമായിരുന്നു ഉന്നതപഠനത്തിന് തെരഞ്ഞെടുത്തത്. 1949 ജൂണില്‍ പഠനം കഴിഞ്ഞ് കോളെജ് പൂട്ടിയപ്പോള്‍ സുഹൃത്ത് ബാലന്‍ നായരോടൊന്നിച്ച് ബോംബെ കാണാന്‍ പോയി. അവിടെ ബ്രിട്ടീഷ് കമ്പനിയില്‍ സൂപ്പര്‍വൈസറായിരുന്ന നാട്ടിലെ അയല്‍വാസി തടത്തില്‍ കുഞ്ഞിമൊയ്തീനോടൊപ്പം കുറച്ചുനാള്‍ കഴിഞ്ഞു. ബോംബെയില്‍ നിന്നും പരിചയപ്പെട്ട പി സി മുഹമ്മദ് ടി ഹംസ, കെ പി കോയ എന്നീ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം 1949ല്‍ ആഗസ്തില്‍ കറാച്ചിയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ബോംബെ സെന്‍ട്രല്‍ റയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്നും ജോധ്പൂരിലേക്കും അവിടെ നിന്ന് കൊക്രപാറിലേക്കും പോയി. അവിടെ പാകിസ്താനിലേക്കുള്ള നിരവധി മുഹാജിറുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. വര്‍ഗ്ഗീയകലാപത്തിന്റെ ഇരകളായി പാകിസ്താനിലേക്ക് പോകാനൊരുങ്ങിയ അവരുടെ കൂടെ കൂടിയെങ്കിലും, കലാപമില്ലാത്ത മലബാറില്‍ നിന്ന് എന്തിന് പുറപ്പെട്ടുപോകുന്നുവെന്ന ചോദ്യമുണ്ടായിരുന്നു. കൊക്രാപാറില്‍ നിന്നും ട്രയിന്‍ മാര്‍ഗ്ഗം കറാച്ചിയിലേക്ക്. ട്രയിനിലെ ഗാര്‍ഡിനൊപ്പമായിരുന്നു ബി എം കുട്ടിയും സുഹൃത്തുക്കളും യാത്ര ചെയ്തിരുന്നത്.
1949 ആഗസ്ത് 14ന് വൈകിട്ട് കറാച്ചി റയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തുമ്പോള്‍, അന്ന് പാകിസ്താന്റെ രണ്ടാം സ്വാതന്ത്ര്യവര്‍ഷമായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് കറാച്ചിയില്‍ നിരവധി മലയാളികളുണ്ടായിരുന്നു. ചായക്കടകളും പാന്‍, വെറ്റില കടകളും നടത്തിയിരുന്ന നിരവധി മലയാളികള്‍ കറാച്ചി കേന്ദ്രമാക്കി പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നു. 1921ലെ മലബാര്‍ വിപ്ലവകാലത്ത് നാടുവിട്ടവരായിരുന്നു അവരില്‍ ഭൂരിപക്ഷവും. ആ കാലത്ത് കറാച്ചിയിലുണ്ടായിരുന്ന മലബാരികളെ അവിടുത്തുകാര്‍ക്ക് ഏറെ വിശ്വസമായിരുന്നു.
വോള്‍ക്കാട്ട് ബ്രദേഴ്‌സില്‍ ജോലിയില്‍ പ്രവേശിച്ച ബി എം കുട്ടിയുടെ പാക്കിസ്താന്‍ ജീവിതത്തിന് തുടക്കമായി. ഇതേ കമ്പനിയിലെ ചീഫ് അക്കൗണ്ടിന്റെ മരുമകള്‍ ബിര്‍ജിസ് സിദ്ദീഖിയെ 1951ല്‍ വിവാഹം ചെയ്തു. ഉത്തര്‍പ്രദേശ് സ്വദേശിയായ ബിര്‍ജിസ് അമ്മാവനോടൊപ്പമാണ് പാകിസ്താനിലെത്തിയത്. ബി എം കുട്ടിയെ പോലെ ബിര്‍ജിസിന്റെ മാതാപിതാക്കള്‍ ഇന്ത്യയില്‍ തന്നെയായിരുന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നത്.
1953ല്‍ മിയാന്‍ ഇഫ്തിഖറുദ്ദീന്‍ സ്ഥാപിച്ച ആസാദ് പാകിസ്താന്‍ പാര്‍ട്ടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രവര്‍ത്തനം തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ബി എം കുട്ടി പാകിസ്താന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ശക്തനായ കണ്ണിയായി മാറിത്തുടങ്ങിയത്. അമേരിക്കന്‍ സമ്മര്‍ദ്ദത്തെ തുടര്‍ന്ന് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടികള്‍ നിരോധിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്‍ നിരവധി നേതാക്കള്‍ ജയിലിലായി. കമ്യൂണിസ്റ്റ് ബന്ധത്തിന്റെ പേരില്‍ വോള്‍ക്കാട്ട് ബ്രദേഴ്‌സിലെ ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും മറ്റൊരു സ്ഥാപനത്തില്‍ ജോലികിട്ടാന്‍ ഏറെ പ്രയാസപ്പെടേണ്ടിവന്നില്ല. ബുര്‍ഹാന്‍ എന്‍ജിനിയറിംഗ് കമ്പനിയില്‍ മാനേജരായി പ്രവര്‍ത്തനം തുടങ്ങിയ അദ്ദേഹം അക്കാലത്തുതന്നെയാണ് മുബാറക്ക് സഗാര്‍ നയിച്ച സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയുമായി ചേര്‍ന്ന് പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്.
മലയാളികളായ ബീഡി തൊഴിലാളികളെയും മറ്റും ഉള്‍പ്പെടുത്തി 1955ല്‍ കേരള അവാമി ലീഗ് സ്ഥാപിക്കാനും ബി എം കുട്ടി ധൈര്യം കാണിച്ചു. 1956ല്‍ നിരവധി ചെറുപാര്‍ട്ടികള്‍ ചേര്‍ന്ന് പാകിസ്താന്‍ നാഷണല്‍ പാര്‍ട്ടി രൂപീകൃതമായി. മിയാ ഇഫ്തിഖറുദ്ദീന്‍, ഖാന്‍ അബ്ദുല്‍ ഗഫാര്‍ ഖാന്‍ തുടങ്ങിയവരുടെ പാര്‍ട്ടികളൊക്കെ ചേര്‍ന്ന് രൂപീകരിച്ച പാകിസ്താന്‍ നാഷണല്‍ പാര്‍ട്ടി 1957ല്‍ നാഷണല്‍ അവാമി പാര്‍ട്ടിയായി മാറി. ബി എം കുട്ടിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കേരള അവാമി ലീഗിലെ സഖാക്കളും നാഷണല്‍ അവാമി പാര്‍ട്ടിയില്‍ ലയിച്ചു.
പിന്നീടുള്ള ഒന്നര വര്‍ഷക്കാലം ഏറിയ തിരക്കുകളുടേതായിരുന്നു. കറാച്ചിയില്‍ നിന്നും ലാഹോറിലേക്ക് സ്ഥലം മാറിയെത്തിയ ബി എം കുട്ടി നാടുമുഴുവന്‍ പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തനവുമായി ഓടിനടന്നു. 1958 ഒക്‌ടോബറില്‍ പാകിസ്താനില്‍ അടിയന്തരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ബി എം കുട്ടിയും രേഖകളില്‍ ഇടത് വിപ്ലവകാരിയായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരുന്നു. അറസ്റ്റിലാവുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് അദ്ദേഹം ഭാര്യയേയും രണ്ടുമക്കളേയും കൂട്ടി കേരളത്തിലെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. മൂന്ന് മാസക്കാലമാണ് അദ്ദേഹം കുടുംബ സമേതം കേരളത്തില്‍ താമസിച്ചത്.
ഇ എം എസ് സര്‍ക്കാരായിരുന്നു അക്കാലത്ത് കേരളത്തില്‍ അധികാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നത്. കേരളത്തിലെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഭരണത്തെകുറിച്ച് പാകിസ്താനിലേക്ക് ബി എം കുട്ടി നിരന്തരം കത്തുകള്‍ എഴുതി. എന്നാല്‍ അവയെല്ലാം അധികൃതര്‍ പിടിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു. മാസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം പാകിസ്താനിലേക്ക് മടങ്ങിയ അദ്ദേഹത്തെ 1959 ഫെബ്രുവരിയില്‍ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. പിന്നീട് രണ്ട് വര്‍ഷവും 11 മാസവും കറാച്ചി, ലാഹോര്‍ ജയിലുകളിലായിരുന്നു വാസം. അക്കാലത്ത് തയ്യല്‍ ജോലി ചെയ്താണ് ഭാര്യ കുടുംബം പുലര്‍ത്തിയിരുന്നതെന്ന് ബി എം കുട്ടി ഓര്‍ക്കുന്നു.
രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനമാണ് തന്റെ വഴിയെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതോടെ ജയിലുകളും തിക്ത ജീവിതവും ബി എം കുട്ടിയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി. ആദ്യ ജയിലിനു ശേഷം നിരവധി കമ്പനികളില്‍ മാറിമാറി തൊഴില്‍ ചെയ്യേണ്ട അവസ്ഥയാണ് ബി എം കുട്ടിക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ജോലി ചെയ്ത കമ്പനികളിലെല്ലാം തൊഴിലാളികളുമായി ചേര്‍ന്ന് അദ്ദേഹം പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടത്തി.
ആയിരത്തിതൊള്ളായിരത്തി അറുപതുകളുടെ മധ്യത്തിലാണ് മിര്‍ ഗൗസ് ബക്ഷ് ബസെന്‍ജോയുമായി ചേര്‍ന്ന് ബി എം കുട്ടി പ്രവര്‍ത്തനം തുടങ്ങിയത്. 1970കളിലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ബലൂചിസ്ഥാനിലും വടക്കു പടിഞ്ഞാറന്‍ പ്രവിശ്യകളിലും നാഷണല്‍ അവാമി പാര്‍ട്ടി അധികാരത്തിലെത്തി. ബലൂചിസ്ഥാന്‍ ഗവര്‍ണറായ ബസെന്‍ജോയുടെ പൊളിറ്റിക്കല്‍ സെക്രട്ടറിയായി ബി എം കുട്ടി നിയമിതനായി. 1973ല്‍ സുല്‍ഫിക്കര്‍ അലി ഭൂട്ടോ അധികാരത്തിലെത്തിയതോടെ ബലൂചിസ്ഥാന്‍ ഗവര്‍ണറെ പിരിച്ചുവിട്ടു. ബി എം കുട്ടി ജയിലിലായി. ''റഷ്യന്‍ ആയുധങ്ങള്‍ സിന്ധിലേക്ക് കടത്താന്‍ ശ്രമിച്ചു'' എന്ന കുറ്റത്തിനായിരുന്നു അറസ്റ്റ്. ഏഴ് മാസക്കാലം ഹൈദരബാദ് ജയിലിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാസം. 1981, 1983, 1986 വര്‍ഷങ്ങളിലും വിവിധ കാരണങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ് ജയില്‍ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കാനുള്ള 'ഭാഗ്യം' ബി എം കുട്ടിക്കുണ്ടായി.
മൂവ്‌മെന്റ് ഫോര്‍ റെസ്റ്റൊറേഷന്‍ ഫോര്‍ ഡമോക്രസി (എം ആര്‍ ഡി) എന്നപേരില്‍ 1981ല്‍ സംഘടന രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ബി എം കുട്ടിയായിരുന്നു ജോയിന്റ് സെക്രട്ടറി ജനറല്‍. ഇന്ത്യാ- പാകിസ്താന്‍ സൗഹൃദത്തിന് വേണ്ടി നിരന്തരം പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടത്തിയ ബി എം കുട്ടി പാകിസ്താന്‍- ഇന്ത്യാ പീപ്പിള്‍സ് ഫോറം ഫോര്‍ പീസ് ആന്റ് ഡെമോക്രസി എന്ന പേരിലും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടത്തി. ഫാക്ടറികളും കമ്പനികളും തൊഴില്‍ സ്ഥാപനങ്ങളുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന തൊഴിലാളി നേതാക്കള്‍ക്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിലും തൊഴില്‍ നിയമങ്ങളിലും അവഗാഹം നല്‍കാനായി പാകിസ്താന്‍ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റിയൂട്ട് ഓഫ് ലേബര്‍ എഡുക്കേഷന്‍ ആന്റ് റിസര്‍ച്ച് എന്ന പേരില്‍ സ്ഥാപനം ആരംഭിക്കുകയും നിരവധി വര്‍ഷങ്ങളായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത്തരത്തില്‍ ഇന്ത്യാ- പാകിസ്താന്‍ മേഖലയിലെ ആദ്യത്തേതും ഏറ്റവും വലുതുമാണ് ഈ സ്ഥാപനം. തൊഴിലാളി നേതാക്കള്‍ക്ക് മൂന്നുമാസത്തെ സൗജന്യ കോഴ്‌സാണ് സ്ഥാപനം നല്കുന്നത്.

ഖേദങ്ങളില്ലാത്ത സ്വയം നാടുകടത്തല്‍
നീണ്ട അറുപത് വര്‍ഷക്കാലത്തെ സംഭവബഹുലമായ പാകിസ്താന്‍ ജീവിതത്തെ അധികരിച്ച് ബി എം കുട്ടി ഈയ്യിടെ രാഷ്ട്രീയ ആത്മകഥ പൂര്‍ത്തിയാക്കി. 'അറുപത് വര്‍ഷത്തെ സ്വയം നാടുകടത്തല്‍; ഖേദങ്ങളില്ലാതെ' (Sixty Years in Self Exile; No Regrets) എന്ന ആത്മകഥ കേരളത്തില്‍ തുടങ്ങി തന്റെ ജീവിതത്തിലെ എട്ട് പതിറ്റാണ്ടോളം കാലത്തെ സംഭവ ബഹുലമായ കാര്യങ്ങളാണ് പറഞ്ഞുതീര്‍ക്കുന്നത്.

ആത്മകഥ സമര്‍പ്പിച്ച വനിതകള്‍
നാലു വനിതകള്‍ക്കാണ് ബി എം കുട്ടി തന്റെ ആത്മകഥ സമര്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആത്മകഥയുടെ പേജില്‍ അവരെ ഇങ്ങെ വായിക്കാം:
എന്റെ മാതാവ് ബിരിയ ഉമ്മ- എനിക്ക് ജന്മം നല്കിയ, എന്നെ വളര്‍ത്തുകയും ഈ 80 വര്‍ഷക്കാലം എന്നെ ഞാനാനാക്കുകയും ചെയ്ത മാതാവിന്.
ദീദി നിര്‍മല ദേശ്പാണ്ഡെ- എനിക്ക് പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ പ്രചോദനം നല്കുകയും തെക്കനേഷ്യയില്‍ സമാധാനത്തിന് വേണ്ടി മറ്റുപലരേയും പോലെ കഠിനമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്ത മൂത്ത സഹോദരിയെ പോലുള്ള നിര്‍മല ദേശ്പാണ്ഡെയ്ക്ക്.
ബേനസീര്‍ ഭൂട്ടോ- മുസ്‌ലിം രാജ്യത്തെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ഭരണാധികാരിയും അതിന് പകരമായി വെടിയുണ്ടകളും ബോംബുകളും ഏറ്റുവാങ്ങുകയും ചെയ്ത ബേനസീര്‍ ഭൂട്ടോവിന്.
എന്റെ ഭാര്യ ബിര്‍ജിസ്- ചെറുതും വലുതുമായ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അറുപത് വര്‍ഷക്കാലം എന്നോടൊപ്പം നില്‍ക്കുയും തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കാനും ഈ പുസ്തകം എഴുതാനും എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത എന്റെ ഭാര്യ ബിര്‍ജിസിന്.
മരണക്കിടക്കയില്‍ നിന്നുള്ള ബിര്‍ജിസിന്റെ ചോദ്യത്തോടെയാണ് ബി എം കുട്ടി തന്റെ ആത്മകഥ അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്: ''തുമാരി കിതാബ് മുഖമ്മല്‍ ഹോഗയി?'' (നിങ്ങളുടെ പുസ്തകം മുഴുമിപ്പിച്ചോ?). തന്റെ ആത്മകഥ എഴുതിപ്പൂര്‍ത്തിയാക്കി അടച്ചുവെക്കുമ്പോള്‍ ആ വാക്കുകളാണ് കാതില്‍ മുഴങ്ങുന്നത് എന്ന് ബി എം കുട്ടി പറയുന്നു.

നെല്‍സണ്‍ മണ്ഡേലയുടെ ആത്മകഥയില്‍ പറയുന്നതുപോലെയാണ് തന്റെ പിതാവെന്നും ബി എം കുട്ടി പറയുന്നുണ്ട്. വിദ്യാഭ്യാസമില്ലെങ്കിലും തന്റെ പിതാവിന് വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം അറിയാമായിരുന്നു. മാത്രമല്ല അക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം സ്‌കൂളില്‍ പോയില്ലെങ്കിലും മലയാളം എഴുതാനും വായിക്കാനും അറിയാമായിരുന്നു.
എന്‍ജിനിയറായ ജാവേദ്, ഡോക്ടറായ ജാസ്മിന്‍, അധ്യാപികയായ ഷാസിയ എന്നിവരാണ് ബി എം കുട്ടിയുടെ മക്കള്‍. ജാവേദിന്റെ ഭാര്യ മൈമൂനയുടെ കുടുംബവും മലയാളികളാണ്. തിരൂരും മാഹിയിലും വേരുകളുള്ള കുടുംബമാണ് മൈമൂനയുടേത്. കദിയക്കുട്ടി, കുഞ്ഞീന്‍ ഹാജി, മുഹമ്മദ്, ബീരാന്‍, മമ്മദിയ, മുഹമ്മദ്കുട്ടി, പാത്തുമ്മു, പരേതരായ അഹമ്മദ്കുട്ടി, മൂസ എന്നിവരാണ് ബി എം കുട്ടിയുടെ സഹോദരങ്ങള്‍.
മൈമൂനയ്‌ക്കൊഴികെ മറ്റാര്‍ക്കും മലയാളം അറിയില്ലെങ്കിലും ബി എം കുട്ടിയുടെ പാകിസ്താനിലെ വീട്ടില്‍ മലയാളം പത്രങ്ങളുടെ കലണ്ടറുകളും വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീറിന്റെ മുഴുവന്‍ കൃതികളുമടങ്ങുന്ന സമാഹാരത്തിന്റെ രണ്ട് വോള്യങ്ങളും ഇ എം എസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ ആത്മകഥയും ഇംഗ്ലീഷ്- മലയാളം ഡിക്ഷണറിയും മലയാളത്തിലെ ചെറുകഥകളുമൊക്കെയുണ്ട്.

ഇന്ത്യക്കാരന്റെ പാകിസ്താന്‍/ പാകിസ്താനിയുടെ ഇന്ത്യ
ഇന്ത്യ ജനിച്ച മണ്ണും പാകിസ്താന്‍ വളര്‍ന്ന മണ്ണുമാണെന്ന് സ്‌നേഹത്തോടെ പറയുന്ന ബി എം കുട്ടി മലയാളിയായതില്‍ അഭിമാനിക്കുന്നു. പാകിസ്താനില്‍ ചെന്നുനോക്കിയാല്‍ മാത്രമേ അവിടെയുള്ളവര്‍ എത്ര സ്‌നേഹത്തോടെ പെരുമാറാന്‍ കഴിയുന്നവരാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുകയുള്ളുവെന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു. 'നിങ്ങള്‍ പെഷവാറില്‍ പോയി നോക്കൂ. മതേതര സര്‍ക്കാറുള്ള അവിടുത്തെ 95 ശതമാനം മുസ്‌ലിംകളും തീവ്രവാദത്തെ വെറുക്കുന്നവരാണ്. ഏതെങ്കിലും ചിലര്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രശ്‌നങ്ങളാണ് ഒരു സമൂഹത്തെ മുഴുവന്‍ പ്രതിസ്ഥാനത്ത് നിര്‍ത്തുന്നത്'.
മലയാളവും ഉര്‍ദുവും ഇംഗ്ലീഷും പഞ്ചാബിയും അറിയാവുന്ന ബി എം കുട്ടി മുഹമ്മദന്‍സ് കോളെജില്‍ നിന്നും എഴുതിയ ബി എസ് സി പരീക്ഷയുടെ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് ഇതുവരേയും കൈപ്പറ്റിയിട്ടില്ല. പ്രായോഗിക ജീവതമാണ് ഏറ്റവും വലിയ സര്‍വ്വകലാശാല എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം.

പാകിസ്താനിലെ തിരക്കുകള്‍ക്കും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കുമിടയില്‍ ഇന്ത്യയിലെത്തിയതായിരുന്നു ബി എം കുട്ടി. തന്റെ ആത്മകഥയുടെ ഇന്ത്യയിലെ പ്രകാശനം ഹൈദരബാദില്‍ നടത്തി. ജൂലായ് 28ന് ബങ്കളൂരുവിലും അദ്ദേഹത്തിന് ആത്മകഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരിപാടികളുണ്ട്.

വര്‍ത്തമാനം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്
2011 ജൂലായ് 24 ഞായര്‍

Monday, July 18, 2011

ശരിക്കും മാണിക്യക്കല്ല്


പഴയൊരു കഥയാണ്, രണ്ട് നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ പഴക്കമുള്ളൊരു കഥ
തലശ്ശേരി നഗരത്തിലൂടേയും കടല്‍ത്തീരത്തു കൂടെയും കുതിരവണ്ടിയില്‍ സഞ്ചരിച്ച ഒരു മനുഷ്യനുണ്ടയിരുന്നു. എഡ്വേര്‍ഡ് ബ്രണ്ണന്‍ എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര്. നാട്ടുകാര്‍ സ്‌നേഹത്തോടെ അദ്ദേഹത്തെ ബ്രണ്ണന്‍ സായ്പ് എന്നുവിളിച്ചു.
കുതിര വണ്ടിയില്‍ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍ ദരിദ്ര കുടുംബത്തിലെ കുട്ടികള്‍ക്ക് മധുര മിഠായികളും പണവും അദ്ദേഹം നല്കി. തലശ്ശേരിയിലെ പാവങ്ങള്‍ക്ക് അദ്ദേഹത്തെ ജീവനായിരുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന് തിരിച്ചും.
ഈ കഥയുടെ തുടക്കം ഇവിടെയൊന്നുമല്ല. അങ്ങ് ലണ്ടനിലാണ്. 1784ലാണ് എഡ്വേര്‍ഡ് ബ്രണ്ണന്‍ ലണ്ടനില്‍ ജനിച്ചത്. 1810ല്‍ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയില്‍ ചേര്‍ന്ന അദ്ദേഹം അവരുടെ സഹകമ്പനിയായ ബോംബെ മറൈന്‍ സര്‍വീസസിലേക്ക് മാറ്റം കിട്ടി കപ്പലില്‍ കേബിന്‍ ബോയ് ആയി. അക്കാലത്താണ് ബ്രണ്ണന്‍ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന കപ്പല്‍ തലശ്ശേരിക്ക് സമീപം അറബിക്കടലില്‍ അപകടത്തില്‍പ്പെട്ടത്. തലശ്ശേരി തീരത്തെ മീന്‍പിടുത്തക്കാരാണ് ബ്രണ്ണനെ രക്ഷപ്പെടുത്തി കരയിലെത്തിച്ചത്.
തലശ്ശേരിയിലെത്തിയതോടെ ബ്രണ്ണന്റെ ജീവിതവും തലശ്ശേരിയുടെ ചരിത്രവും മാറിമറിഞ്ഞു. തലശ്ശേരിയുടെ വിദ്യാഭ്യാസ ചരിത്രത്തില്‍ വലിയ മാറ്റം കുറിച്ച പേരായി മാറി എഡ്വേര്‍ഡ് ബ്രണ്ണന്റേത്.
ജീവന്‍ തിരിച്ചു കിട്ടിയ തീരത്തിന് അദ്ദേഹം നല്‍കിയത് എക്കാലത്തും ഓര്‍മ്മിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സമ്മാനമായിരുന്നു. നാട്ടുകാരുടെ മക്കള്‍ക്ക് സൗജന്യമായി ഇംഗ്ലീഷ് പഠിക്കാനുള്ള വിദ്യാലയം. പിന്നീടത് വളര്‍ന്ന് ഹൈസ്‌കൂളും ഹയര്‍ സെക്കന്‍ഡറി സ്‌കൂളും കോളെജുമൊക്കെ മാറിയത് ചരിത്രം. ബ്രണ്ണന്റെ നാമധേയത്തില്‍ സ്‌കൂളായി തലശ്ശേരി നഗരമധ്യത്തിലും കോളെജായി ധര്‍മടത്തും അത് തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്.
രണ്ടാം ജീവിതം കിട്ടിയ തീരത്തു നിന്നും പിന്നീടൊരിക്കലും അദ്ദേഹം മടങ്ങിപ്പോയില്ല. മരണം എഡ്വേര്‍ഡ് ബ്രണ്ണനെ എക്കാലത്തേക്കും തലശ്ശേരിക്കാരനാക്കി. തലശ്ശേരി കടലിന് വിളിപ്പാടകലെ പഴയ ഇംഗ്ലീഷ് ചര്‍ച്ചിലെ സെമിത്തേരിയിലാണ് ബ്രണ്ണന്റെ ശവകുടീരമുള്ളത്. സ്‌കൂളിനും സാമൂഹ്യസേവനത്തിനും നീക്കിവെച്ചതില്‍ ബാക്കിയുള്ള പണം കൊണ്ട് ബ്രണ്ണന്‍ തന്നെ പണിതതാണ് ഈ ചര്‍ച്ചും.

കഥയില്‍ വഴിത്തിരിവുണ്ടാക്കിയ കപ്പലപകടം
തലശ്ശേരിയിലെത്തിയ ബ്രണ്ണന് മദിരാശി ഗവണ്‍മെന്റ് സ്റ്റൈപ്പന്റായി മാസത്തില്‍ 100 രൂപ അനുവദിച്ചു. 1824ല്‍ തലശ്ശേരി പോര്‍ട്ട് ഓഫിസില്‍ മാസ്റ്റര്‍ അറ്റന്‍ഡറായി നിയമിക്കപ്പെട്ട ബ്രണ്ണന്‍ നീണ്ട 35 വര്‍ഷക്കാലം ഈ ജോലിയില്‍ തുടര്‍ന്നു.
തന്റെ കര്‍മമണ്ഡലം തലശ്ശേരിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ബ്രണ്ണന്‍ സായ്പ് ജോലി ചെയ്ത് ബാക്കി സമയം വെറുതെ കളയാന്‍ മെനക്കെട്ടില്ല. പകരം 1846ല്‍ ടെലിച്ചറി സാധുജന ഫണ്ട് എന്ന പേരില്‍ 3000 രൂപയുമായി സാമൂഹ്യ സേവനം ആരംഭിച്ചു. പിന്നീട് 27000 രൂപയും കൂടി അതോടൊപ്പം കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്ത് ബ്രണ്ണന്‍ എന്‍ഡോവ്‌മെന്റാക്കി മാറ്റി. തലശ്ശേരിയിലെ സാധു ജനങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടിയാണ് അദ്ദേഹം ഈ തുക ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയത്. തന്റെ അവസാന കാലത്ത് ജീവിത സമ്പാദ്യമായിരുന്ന ഒന്നര ലക്ഷം രൂപ തലശ്ശേരി കുട്ടികള്‍ക്ക് വര്‍ണഭേദങ്ങള്‍ക്കതീതമായി ആധുനിക രീതിയില്‍ സൗജന്യ വിദ്യാഭ്യാസം നല്‍കാനും ഒരു ആശുപത്രി സ്ഥാപിക്കാനുമായി നീക്കിവെച്ചു. എഡ്വേര്‍ഡ് ബ്രണ്ണന്‍ തന്റെ വില്‍പത്രത്തില്‍ ഇത് രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
1859ല്‍ ബ്രണ്ണന്‍ സായ്പ് മരണപ്പെട്ടു. 1861ലാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹപ്രകാരമുള്ള സൗജന്യ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള സ്‌കൂള്‍ സ്ഥാപിച്ചത്. 1866ല്‍ ബാസല്‍ ജര്‍മന്‍ മിഷന്‍ സ്‌കൂളുമായി സംയോജിപ്പിച്ച ഈ വിദ്യാലയം 1868ല്‍ ഹൈസ്‌കൂളായി ഉയര്‍ത്തി. 1871ല്‍ ബാസല്‍ മിഷന്‍ സ്‌കൂളിന്റെ നടത്തിപ്പ് കയ്യൊഴിഞ്ഞു. 1883ല്‍ ജില്ലാ ഗവണ്‍മെന്റ് സ്‌കൂളായി മാറിയ ഈ വിദ്യാലയം 1884ല്‍ തലശ്ശേരി നഗരസഭ ഏറ്റെടുത്തു. പത്ത് വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം ബ്രണ്ണന്‍ കോളെജ് ആയി വളര്‍ന്ന വിദ്യാലയം കോഴിക്കോടിനും മംഗലാപുരത്തിനും ഇടയിലുള്ള ആദ്യത്തെ കോളെജായിരുന്നു. 1949ല്‍ കോളെജില്‍ നിന്നും വേര്‍പെടുത്തിയ സ്‌കൂളിനെ ചിറക്കരയിലേക്ക് മാറ്റിയെങ്കിലും 1958ല്‍ കോളെജ് ധര്‍മടത്തേക്ക് പോയതോടെ പഴയ കെട്ടിടത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി.

ചരിത്രം വഴി മാറുന്നു
സ്‌കൂളിന്റെ ചരിത്രം തലശ്ശേരിയുടെ വിദ്യാഭ്യാസ ചരിത്രം കൂടിയായിരുന്നു. പക്ഷേ, കാലം മാറിയപ്പോള്‍ ബ്രണ്ണന്‍ 'പഠിക്കാത്തവരുടെ' മാത്രം വിദ്യാലയമായി. അടുത്തുള്ള മറ്റു സ്‌കൂളുകളില്‍ അഞ്ചാം ക്ലാസിലേക്കും എട്ടാം ക്ലാസിലേക്കും പ്രവേശ പരീക്ഷ നടത്തി കുട്ടികളെ തെരഞ്ഞെടുത്ത് എസ് എസ് എല്‍ സിക്ക് മികച്ച വിജയം കരസ്ഥമാക്കിയപ്പോള്‍ 'ആര്‍ക്കും വേണ്ടാത്ത' കുറേ കുട്ടികളുടെ കേന്ദ്രമായി ബ്രണ്ണന്‍. കുറേക്കൊല്ലം തോറ്റ് തോറ്റ് സ്‌കൂള്‍ വിട്ടുപോകുന്നവര്‍ മാത്രമായി അവിടുത്തെ വിദ്യാര്‍ഥികള്‍. എസ് എസ് എല്‍ സിയുടെ വിജയശതമാനം കുറഞ്ഞ് കുറഞ്ഞ് പിന്നീട് കുറയാനില്ലാത്ത വിധം പൂജ്യത്തിലേക്ക് താഴ്ന്നു.
പൂജ്യന്മാരുടെ കൂട്ടമായി ബ്രണ്ണന്‍ താഴേക്ക് വീണതോടെയാണ് തലശ്ശേരിക്കാരുടെ പഴയ ബ്രണ്ണന്‍ സായ്പിനോടുള്ള സ്‌നേഹവും ബഹുമാനവും സടകുടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റത്. എല്ലാവരേയും സൗജന്യമായി പഠിപ്പിക്കാന്‍ തന്റെ സമ്പാദ്യം മുഴുവന്‍ മാറ്റിവെച്ച ഒരു വലിയ മനുഷ്യന്‍ തലശ്ശേരിയെ സ്‌നേഹിച്ചതു പോലെ തലശ്ശേരിക്കാരും അദ്ദേഹത്തിന് തിരിച്ചു നല്കാന്‍ തയ്യാറായി. അങ്ങനെ കൂട്ടായ്മ രൂപപ്പെട്ടു. അധ്യാപകരുടെ, രക്ഷകര്‍ത്താക്കളുടെ, പൂര്‍വ്വ വിദ്യാര്‍ഥികളുടെ, നല്ലവരായ തലശ്ശേരിക്കാരുടെ കൂട്ടായ്മ... ആ കൂട്ടായ്മ ബ്രണ്ണന് പുതിയ ചരിത്രം രചിച്ചു. രാത്രിയും പകലുമില്ലാതെ കുട്ടികളെ പഠിപ്പിച്ചു. രക്ഷിതാക്കളും സംഘാടക സമിതിയും മാറിമാറി കുട്ടികള്‍ക്ക് കൂട്ടുനിന്നു. നേരവും കാലവുമില്ലാതെ പഠിപ്പിക്കാന്‍ അധ്യാപകര്‍ തയ്യാറായി. ഒരു സമൂഹം മുഴുവന്‍ തങ്ങളുടെ കൂടെയുണ്ടെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ പഠിപ്പില്‍ ഏറ്റവും പിറകിലായിരുന്ന കുട്ടിപോലും ആഞ്ഞുപിടിച്ചു. അങ്ങനെ... അങ്ങനെ.... പൂജ്യത്തില്‍ നിന്ന് ബ്രണ്ണന്റെ വിജയശതമാനം നൂറിലേക്കെത്തി. അപ്പുറത്തേയും ഇപ്പുറത്തേയും സ്‌കൂളുകള്‍ പ്രവേശ പരീക്ഷ നടത്തി അരിച്ചെടുത്ത കുട്ടികളെ എസ് എസ് എല്‍ സിക്ക് ജയിപ്പിച്ച് വലിയ മേനി നടിച്ചപ്പോള്‍ സമൂഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും താഴെ തട്ടില്‍ നിന്നുള്ള വിദ്യാര്‍ഥികളെ മുഴുവന്‍ പഠിപ്പിച്ച് ജയിപ്പിച്ച് ബ്രണ്ണന്‍ ഹൈസ്‌കൂള്‍ മാതൃക കാണിച്ചു. എഡ്വേര്‍ഡ് ബ്രണ്ണനെന്ന മഹാനോട് നന്ദി കാണിച്ചു.
വിജയ ശതമാനത്തിലെ തിളക്കം ബ്രണ്ണന് ഹയര്‍ സെക്കന്‍ഡറിയിലേക്ക് വഴി തുറന്നുകൊടുത്തു. താഴേ ക്ലാസ്സുമുതല്‍ ആരംഭിക്കാനുള്ള അനുമതി ലഭിച്ചു; കൂടെ ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയവും. ഒരുകാലത്ത് ആരും തിരിഞ്ഞു നോക്കാനില്ലാതിരുന്ന ബ്രണ്ണന്‍ സ്‌കൂളില്‍ ഒരു സീറ്റ് കിട്ടാനുള്ള പിടിവലിയായി.

മാണിക്യക്കല്ല്
ഈയ്യിടെ മലയാളത്തില്‍ ഒരു സിനിമ പുറത്തിറങ്ങി. എന്‍ മോഹനന്‍ രചനയും സംവിധാനവും നിര്‍വഹിച്ച, പൃഥ്വിരാജ് നായകനായ മാണിക്യക്കല്ല്. ബ്രണ്ണന്‍ സ്‌കൂളിന്റെ കഥയാണ് സിനിമാ ഭാഷ്യം രചിച്ച് വെള്ളിത്തിരയിലെത്തിയത്. ഒരു വിദ്യാലയം എങ്ങനെ ഒരു നാടിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍ തന്നെ അടയാളപ്പെടത്തുന്നുവെന്ന് ബ്രണ്ണന്‍ കാണിച്ചു തരുന്നു.
തലശ്ശേരി കോട്ടക്കു പിറകിലെ നവീകരിച്ച ഇംഗ്ലീഷ് ചര്‍ച്ചിന്റെ സെമിത്തേരിയിലെ കല്ലറയ്ക്കുള്ളില്‍ ബ്രണ്ണന്‍ സായ്പിന്റെ മൃതദേഹത്തിന്റെ പൊടിപോലും ചിലപ്പോള്‍ ബാക്കിയുണ്ടാവില്ല. പക്ഷേ, ആ മനുഷ്യന്‍ നട്ടുനനച്ച വലിയൊരു വിദ്യാലയം നഗരമധ്യത്തില്‍ തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്.

വര്‍ത്തമാനം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്
17-07-2011

Followers

Blog Archive

About Me

My photo
thalassery, muslim/ kerala, India